De heggenmus zien we hier in Elders regelmatig. Dit exemplaar zat onder één van de vetbollen die we hebben hangen, om de restjes op te pikken die de (nogal rommelig etende) koolmezen lieten vallen. We zijn het bijvoeren overigens aan het afbouwen, ondanks het feit dat we elke dag genieten van al die af- en aanvliegende vogeltjes. Met het naderende voorjaar moeten ze echt weer voor zichzelf en hun eigen voedsel gaan zorgen.
Het is weer de tijd van het jaar. Die tijd waarin de verschillende overheden de jaarlijkse entreeprijs willen heffen voor onze toegang tot en verblijf in Pretpark Nederland. Ontvingen we eerder al de Voorlopige Aanslag voor de inkomstenbelasting 2025, onlangs viel ook ‘die andere’ aanslag op de mat. De aanslag gemeentebelastingen (waarover een andere keer meer) met ook dat ene getalletje. De WOZ-waarde van onze woning.
De WOZ-waarde wordt geacht een weergave te zijn van de woningwaarde per 1 januari 2024. En die is € 50.000 hoger dan de WOZ-waarde per 1 januari 2023. Niet verbazingwekkend, de huizenprijzen in Nederland blijven maar stijgen. Ooit zal dat ophouden, maar wanneer dat weet nog niemand.
Wij hebben Huize Elders in maart 2024 gekocht. Voor een bedrag dat ruim een ton hoger ligt dan de nieuwe WOZ-waarde. Ben ik nu een ton armer geworden? Voor mijn gevoel niet. De marktwaarde is immers wat wij ervoor betaald hebben. En hier in het buitengebied is ieder huis uniek. Geen rijtje of blok met identieke huizen. Er is dus weinig vergelijkingsmateriaal.
Maar gek voelt het wel, die vreemde punt in mijn grafiek. Moet er toch eens een nieuwe versie van maken, die begint bij de aankoop van Huize Elders. Deze gaat nog helemaal terug naar de aankoop van Huize Geldnerd.
Geldnerd had een hele duidelijke mening over het waarderen van je eigen woning bij de berekening van je eigen vermogen. Die gebruikte de WOZ-waarde. In elk geval vanaf het moment dat die hoger was dan de aankoopwaarde.
En ik ben eigenlijk van plan om hetzelfde te gaan doen. Ik blijf voorlopig dus gewoon de aankoopwaarde hanteren. Ik kan me voorstellen dat ik daar van af ga wijken als de woningmarkt weer eens gaat dalen. Maar dat is nu nog niet het geval.
Volgend jaar verwacht ik overigens een verdere stijging van de WOZ-waarde. Want dan tellen zowel de aankoop van Huize Elders als de verkoop van een boerderijtje verderop in de buurtschap mee in de statistiekjes….
Hè? Die titel is eerder gebruikt? Dat klopt. Het was de titel van mijn Geldnerd’s blogpost over de WOZ-waarde een jaar geleden. Een jaar geleden voelde de WOZ-waarde anders dan anders omdat we weliswaar nog eigenaar van Geldnerd HQ waren, maar er al een tijdje niet meer verbleven.
Maar ook dit jaar voelt de WOZ-waarde anders. Tijdens onze jaren in Geldnerd City was de ontwikkeling van de woningwaarde belangrijk voor onze vermogensopbouw. We wisten dat de (over)waarde een belangrijke factor zou worden bij onze sprong naar Elders. Het was een belangrijke component bij onze financiële vrijheid.
Maar daar zijn we nu. Dit is de plek waar ik niet meer weg wil. En voor het eerst in mijn leven voelt het dus minder belangrijk hoeveel dit huis ooit weer op gaat brengen. Ik hoop dat het leven ons goedgezind is en dat het vertrekpunt nog héél ver weg is. Eigenlijk best een vreemd gevoel. Een bevrijding.
Hoe is het met jouw WOZ-waarde?
Ik heb het al vaker gehad. Ook in die periode in 2016 waarin achtereenvolgens de Britten besloten om uit de EU te stappen, en de Amerikanen voor de eerste keer een genetisch gemanipuleerde wortel met persoonlijkheidsstoornissen als president kozen.
Ook in die periode waarin corona uitbrak, we niet wisten waar we aan toe waren, en in de jaren daarna hopeloos verdeeld raakten over nut en noodzaak van coronamaatregelen en vaccinaties.
En die periode waarin Poetin de druk opvoerde in Oekraïne en uiteindelijk binnenviel, terwijl de wereld toekeek en hulp uiteindelijk langzaam op gang kwam. En soms ook weer verdwijnt.
De meest recente Tweede Kamerverkiezingen in Nederland en de klucht / het drama dat daarna volgde.
En recenter wederom de verkiezing van diezelfde genetisch gemanipuleerde wortel met persoonlijkheidsstoornissen én inmiddels met strafblad als president van de Verdeelde Verenigde Staten, met steun van een stelletje mensen met meer geld dan goed voor ze is en een professionele sloper genaamd Mister X die wat mij betreft een enkeltje Mars kan krijgen. Hoezo democratie?
Allemaal periodes waarin ik me afvraag of we als mensheid wel iets leren van alle fouten die we maken. Of we niet gewoon een heel domme diersoort met zelfdestructieve neigingen zijn? Of we het niet gewoon verdienen om uit te sterven? En heel soms denk ik dan aan Darwin. Want diersoorten die zich niet snel genoeg aanpassen aan veranderingen in hun omgeving sterven uit. En wij zijn ook maar een diersoort.
Ik voel machteloosheid. Kleine nietige ikke kan er heel weinig aan doen, aan al die vervelende dingen in de wereld. Ik voel me beurtelings heel boos en heel verdrietig. En dat zijn geen fijne emoties. Ik word er geen fijner mens van, voor mezelf en voor mijn omgeving.
Normaliter ben ik een nieuwsjunkie. Graag goed geïnformeerd en nauwgezet volgend wat er gebeurt in deze wereld. Maar ook dat helpt natuurlijk niet. Elk uur word je weer geconfronteerd met ‘de toestand in de wereld’. En met je eigen onvermogen om er iets mee te doen. Tijdens de coronaperiode ben ik daarom voor het eerst op een nieuwsdieet gegaan. En dat heb ik mijzelf nu weer gegund. In het weekend vóór de inauguratie van die criminele wortel ben ik gewoon gestopt met naar het journaal kijken en nieuwssites bezoeken. In mijn auto staat de radio vastgeklikt op NPO Soul en Jazz. Met alleen op het hele uur een kort nieuwsbulletin waar ik meestal snel het geluid even bij uitzet.
Eigenlijk bevalt het mij uitstekend. Het scheelt me veel tijd en het scheelt me heel erg veel negatieve emoties.
Want wat kan ik doen? Ik kan bij alle verkiezingen waar ik mijn stem uit mag brengen proberen te kiezen voor mensen waarvan ik denk dat ze wel verstandige keuzes kunnen maken. En verder pleeg ik klein verzet. Door te stoppen met Microsoft, Google, en Meta. Zelfs de familie-app is nu over van Whatsapp naar Signal. Ik denk niet dat Mark Zuckerberg daar wakker van ligt, maar als genoeg andere mensen dat ook doen misschien wel. En verder doe ik mijn best om mijn eigen kleine leefwereld een beetje mooier te maken.
En ondertussen kijk ik af en toe naar de grote wereld en vind ik dit idee nog steeds best aanlokkelijk klinken.
Voel jij je wel eens machteloos?
We wisten al vanaf dag 1 dat ze er zijn. Reeën. Verstopt in de bosjes en bossen rond Huize Elders. Met de vorderende winter kwamen ze de afgelopen maanden steeds vaker de bossen uit, op zoek naar voedsel. Eerst in de schemering, maar daarna ook in het volle daglicht. Met als voorlopig hoogtepunt vijf reeën die zich bevonden in het weiland direct achter onze tuin. Met alle credits voor Vriendin, die erin slaagde om er een paar op de foto te zetten!
Zaterdag was er nog niks te zien. Maar toen ik gisteren (zondag) het deksel van het kweekkasje optilde waren ze daar. De eerstelingen van 2025. De eerste rijspeulen steken hun kopjes boven de grond uit. Ik heb er als een blij ei een kwartier naar zitten turen met een hele grote glimlach op mijn gezicht…
En als je dan ook nog op diezelfde dag verse rucola uit onze eigen kas kunt verwerken in de maaltijd, dan is het blij ei geluk compleet. Gezaaid in oktober, en nu in minder dan een half uur van plukken tot opeten.
Gisteren (14 februari) was niet alleen maar Valentijnsdag. Het was ook I Love Free Software dag. Een dag die steeds belangrijker is wat mij betreft. Zelfs onze overheid begint in de gaten te krijgen dat ze wel erg afhankelijk zijn geworden van buitenlandse leveranciers. En de afgelopen periode wordt ook steeds duidelijker dat je er niet zomaar van uit kunt gaan dat ‘bondgenoten’ dat ook altijd zullen blijven. Tijd dus om wat zelfstandiger te worden. Een stap die ik zelf de afgelopen jaren al gezet heb en die me uitstekend bevalt.
Maar ter gelegenheid van deze dag hierbij dus wel een eerbetoon aan de belangrijkste gratis én open-source software die mijn digitale leven laat draaien. Geheel vrij van de inmenging van Big Tech. Ter gelegenheid van deze dag heb ik een donatie gedaan aan een van de softwareprojecten, ik ben voornemens om dat jaarlijks te herhalen.
Ben jij al over naar gratis en open-source software? Of zit jij nog in de klauwen van Big Tech?
Linux Mint is één van de vele Linux-varianten die er op deze wereld zijn. Vanwege z’n gebruiksvriendelijkheid is het een laagdrempelige overstap voor verwende Windows-gebruikers zoals ik. Maar vergis je niet. Onder de motorkap zitten alle mogelijkheden van Linux. Eindeloos tweaken dus, als je daarvan houdt. En ondertussen het gemak van software die zichzelf dagelijks up-to-date houdt en (in mijn geval) ook dagelijks automatisch een back-up maakt van alles wat belangrijk is. Gewoon standaard geïnstalleerd.
Mozilla Firefox is al jaren mijn standaardbrowser. En wat mij betreft de eerste keus als je jouw data niet automatisch wilt delen met Google (via Chrome) of Microsoft (via Edge). En een speciale vermelding hier voor de add-ons LightBeam en Privacy Badger, die mij helpen om mijn privacy te bewaken.
Thunderbird is al bijna twintig jaar mijn e-mail software. Ik beheer hier ook mijn persoonlijke agenda, gedeeld met mijn smartphone. Who needs Outlook?
Een meer dan uitstekende tekstverwerker, spreadsheet en presentatiesoftware die alles kan wat Microsoft Office kan. Zelfs documenten uit Microsoft lezen en bewerken. En meer. Zonder abonnementen die steeds duurder worden en zonder online features die je steeds dieper in het universum van de leverancier zuigen.
Over GnuCash heb ik al héél veel geschreven. Het is een heel basaal boekhoudpakket, maar daarmee meer dan voldoende voor mijn persoonlijke financiën. Met de data op mijn eigen laptop en server, in plaats van op iemand anders’ computer in de cloud.
Komen er ook goede dingen uit Duitsland? Jazeker! Portfolio Performance bijvoorbeeld. Waarmee ik sinds een paar jaar mijn beleggingen beheer. Feitelijk doe ik dat dubbel, want alle transacties zitten uiteraard ook in GnuCash. Maar Portfolio Performance houdt mij op de hoogte van rendement en risico in mijn portefeuille.
Wees voorzichtig met het opzoeken van GIMP via een zoekmachine als je op kantoor bent, want het heeft ook een andere betekenis…. Maar de GIMP die ik hier bedoel is gereedschap voor grafisch ontwerpers met vrijwel alle mogelijkheden van het beroemde (en dure) Adobe Photoshop. Ik gebruik het vooral voor de bewerking van foto’s en afbeeldingen die ik hier op mijn blog gebruik.
Wachtwoordenmanager waarbij ikzelf de volledige controle over mijn gegevens heb.. Op mijn smartphone gebruik ik Strongbox, die ook gewoon om kan gaan met mijn Keepass database.
Twijfelgevalletje in deze lijst, dat Proton. Je kunt een gratis abonnement nemen, maar ik heb inmiddels de betaalde versie. Want privacy verdient alle steun die het kan krijgen. Proton Drive is de enige cloud die ik nog gebruik. Ook de plek waar ik inmiddels mijn privé-agenda heb staan. En achtervang voor mijn wachtwoordenbeheer. En de VPN-app heb ik ook alvast geïnstalleerd. Winter is coming…
Het was/is een sombere winter. De somberste sinds 1968, las ik bij het KNMI. Maar zaterdag 25 januari werd het ’s middags ineens droog. En was het ineens 10 graden. En toen hielden we het niet langer. We gingen de tuin in. Niet al te ingewikkeld. Vriendin begon met het opruimen van de perken langs de oprit.
En Meneer Elders ging aan de slag met spade en ander materiaal om twee zware betonbielzen uit te graven. Die waren gebruikt voor de fundering van een speelhuisje van de kinderen van de vorige bewoners. Dat huisje is al een tijdje weg. Op die plek moet over een maand of twee onze bramen / frambozen / kruisbessenhaag komen. De betonbielzen zijn uitgegraven, net als een deel van de klimopstronken die zich op, onder, en in het speelhuis genesteld hadden.
We liepen allebei als een blij ei met een grote grijns op ons gezicht door de tuin heen. Licht! Buitenlucht! Vogels! Aan het eind van de middag maakten we op ons gemak het gebruikte gereedschap schoon en dronken nog iets buiten op het terras, terwijl grote aantallen mussen en mezen af en aan vlogen bij de pinda’s en vetbollen.
Ook vrijdag 31 januari waren we in de tuin te vinden. ik ging verder met het voorbereiden van de bedden waar dit jaar onze moestuin moet komen. En zelfs het eerste ritje naar de stort is alweer gemaakt. De dagen daarna kon ik helaas niet, er was iets met een FIRE Meetup in Culemborg. Maar de eerste uurtjes in de tuin smaken wel naar meer. Dus in het weekend van 8 en 9 februari gingen we vrolijk verder. Zondag 9 februari werden de eerste dingen voorgezaaid in het kweekkasje op de vensterbank. Rode pepers en rijspeulen.
Het tuinseizoen 2025 is voor ons officieel begonnen.
Vriendin las onlangs overigens het boek De Mierenkaravaan van de schrijfster Mariken Heitman, door haar van harte aanbevolen. Eén citaat daaruit wil ik jullie niet onthouden. Over het lot van de moestuinier.
De tuinder moet er maar op vertrouwen. Hij is onderdeel van een autonoom spelend orkest en bepaalt misschien welk stuk er gespeeld wordt, tot op zekere hoogte in welk tempo en wie er meedoen. Hij regelt koffie en broodjes, zorgt dat er voldoende stoelen en bladmuziek is voor iedereen. Maar hij is componist noch dirigent, dat weet ze zeker.
Ben jij al bezig in de tuin?
Afgelopen weekend was er weer eens een mooie en gezellige FIRE Meetup. Georganiseerd door Mevrouw Hoefnix en CheesyFinance. Samen met Petra van Naar Financiële Vrijheid zat ik in het panel. En zoals altijd leverden de gesprekken ook nu weer mooie inzichten op. Dingen die je soms in hun onderdelen deels eigenlijk wel weet maar die dan in zo’n gesprek en het overdenken achteraf netjes aan elkaar klikken.
In de lange reis naar Financiële Onafhankelijkheid lijkt de nadruk heel erg te liggen op cijfertjes. En grafiekjes. Zelf heb ik daar ook veel tijd aan besteed om ‘the boring middle’ op te vullen. Maar niets is minder waar. Mijn eigen ervaring is dat succes vooral bepaald wordt door emoties. Je eigen emoties. Je bent je eigen grootste vijand. Of vriend.
In deze blogpost dus een persoonlijk verslag van een emotionele achtbaan. Die ik niet had willen missen. Want deze reis heeft me gebracht waar ik nu ben.
Begin 2016 was ik ervan overtuigd dat de markt zou ‘crashen’. Dus heb ik al mijn aandelen en fondsen verkocht. Er kwam geen crash. Later dat jaar heb ik alles maar weer teruggekocht. Dat heeft me geld gekost, want de koersen waren ondertussen gewoon door gestegen.
In 2020 brak plotseling COVID uit. Lockdowns. En hele grote onzekerheid. Zou er een medicijn komen? Of niet? Zou ik nog wel toiletpapier kunnen vinden? De beurzen reageerden met een stevige dip. Toen lukte het me wel om te blijven zitten en niet te verkopen. Idem in het slechte beursjaar 2022. Maar zeker dat me dit ook lukt bij een volgende crisis ben ik nog steeds niet.
Met meer risico komt er ook meer emotie. Stuiterende crypto-valuta? Crowdfundingprojecten die omvallen? Wat doet het met je emoties? Kun je daar tegen? Het is een van de redenen waarom ik mijn eigen beleggingen heel simpel houd. Ik heb mijzelf de afgelopen decennia beter leren kennen.
Geld staat bij veel mensen in de top-tien van zorgpunten. Is zeker één van de top-tien stresspunten in een relatie. En zelfs met de luxe van genoeg geld blijven er veel emoties over.
Hoeveel geld is genoeg om te stoppen? Hoeveel cash wil je aanhouden versus beleggen? Wat voel je als je geld uitgeeft, nadat je stopt met inleggen en gaat onttrekken? Zomaar een paar vragen die ik de afgelopen twintig jaar ben tegengekomen.
Vorig jaar nog. Eind 2023 ben ik gestopt met inleggen in mijn beleggingen om contanten te verzamelen. Want we gingen een huis verkopen en een huis kopen en in een tijdelijke woning zitten en we hadden geen idee hoe dat er financieel uit zou gaan zien. Onzekerheid dus. En mijn natuurlijke reactie was om het geld dan maar even niet weg te zetten en bij de hand te houden.
Uiteindelijk was dat uiteraard allemaal niet nodig. We verkochten een huis en kochten een huis en hielden er geld aan over. En ik heb de gemiste inleg zo snel mogelijk weer ingehaald. Terugkijkend baal ik vooral dat ik een stukje ‘time in the market’ gemist heb. En besef ik dat het een reactie was op mijn eigen onzekerheid.
De afgelopen tien jaar heb ik ook heel vaak geschoven in het potje contanten dat ik achter de hand houd voor het geval dat mijn inkomen weg zou vallen. Drie jaar. Een jaar. Toch weer twee jaar. Een half jaar. Inmiddels staat het potje alweer een tijd op twee maanden leefgeld. En eigenlijk weet ik dat dit een onzinnig potje is. Het is gewoon de prijs die ik betaal voor mijn eigen onzekerheid.
Laat ik positief zijn, van drie jaar naar twee maanden, ik ben een stukje minder onzeker geworden. Ik heb mijzelf de afgelopen decennia beter leren kennen.
We leven in een samenleving die gebaseerd is op ‘meer’. Harder werken. Meer consumeren. Nieuw huis nieuwe auto nieuwe caravan nieuwe boot nieuwe kleren nieuwe gadgets. FIRE beweegt juist een beetje de andere kant op. We zitten niet allemaal op een houtje te bijten en onze theezakjes te drogen, dat is een misvatting. Maar je maakt wel andere afwegingen over je geld. Je gaat tegen de stroom in.
Hoe voelt het als je de nieuwe auto van de buren ziet? De foto’s van de wereldreis van je zus bekijkt? Je beste vrienden vertelt over je plannen en stuit op een muur van onbegrip? Of je hoort over de schulden van vrienden die je gemakkelijk af zou kunnen lossen, maar dan stop je wel twee jaar later met werken? Of die discussie met die ene vriend of familielid die wél weet van jullie plannen, maar die hardop uitspreekt dat ‘ie eigenlijk vindt dat jullie jezelf of jullie kinderen tekort doen. Want je kan toch veel meer doen? Geld moet toch rollen, liefst zo snel mogelijk? En je leeft toch maar één keer?
Ook hier spelen emoties een belangrijke rol. Zeker als de commentaren komen van mensen die dicht bij je staan. Het lukt me steeds beter om me weinig aan te trekken van de mening van anderen. Maar vanzelfsprekend is het nog steeds niet.
Zo. De zin van het bestaan. Dat is even een zware, toch? Want met geld komt vrijheid. Vrijheid om keuzes te maken over de invulling van je leven. Waar word je echt blij van? Wat wil je echt gaan doen op het moment dat werken voor geld niet meer een belangrijke tijdsbesteding hoeft te zijn?
En het is ook de moeilijkste vraag. Als je veel FIRE-blogs leest zie je meer mensen ermee worstelen. Een enkeling zakt weg in depressie. Anderen gaan gewoon weer werken. Voor de meesten is het een zoektocht, niet zelden door verschillende dingen uit te proberen. Echt voelen en ervaren wat het is om iets te doen of te laten. Het ultieme proces om jezelf beter te leren kennen. En waar dat in je eentje al lastig is, is het natuurlijk een nog grotere uitdaging als je met z’n tweeën bent. Want heb je wel dezelfde verwachtingen? Vind je een levensstijl waar je allebei én samen gelukkig in bent?
Onze eigen zoektocht heb ik een tijdje al eens uitgebreid beschreven in deze blogpost. Het was een proces van jaren. Met heel veel ideeën die we gewikt, gewogen, onderzocht, en niet zelden weer verworpen hebben. En het was een emotionele achtbaan. Met een mooie uitkomst, dat wel…
Dus ja, grafiekjes en cijfertjes zijn nuttig tijdens de reis naar financiële onafhankelijkheid. Maar de emotionele reis is nog belangrijker op het pad naar succes. Denk ik tenminste.
Hoe goed ken jij jezelf?
Ik heb ze gehoord en gezien. De eerste zingende merels. Het eerste ‘fiet-fiet’ geluid van de koolmees (we noemen dit hier ‘het fietspompje´). De bolletjes die hun groene blaadjes boven de grond steken. Het zijn de eerste voorbodes. Hopelijk is het ergste voorbij. En komt het voorjaar er aan. Het kan me niet snel genoeg gaan.
Waar kijk jij naar uit?
Sinds 2017 kijk ik jaarlijks in januari even wat uitgebreider naar mijn salarisbrief. Want meestal veranderen er per 1 januari allerlei dingen. Het kabinet heeft weer aan de belastingknopjes zitten draaien. Mijn pensioenfonds weer aan de pensioenpremieknop. En niet zelden gebeurt er ook wat in een CAO. Resultaat van al deze acties is een vrijwel onvoorspelbare en meestal nauwelijks te volgen verandering van het salaris dat ik op mijn bankrekening gestort krijg.
In mijn CAO gebeurt momenteel niet veel. We hebben begin 2024 een mooie verhoging gehad, waardoor mijn aanvangssalaris in de nieuwe baan al iets hoger was dan wat we uitonderhandeld hadden. Daar is nu nog geen spoor van. Ik houd het wel in de gaten, want een inflatiecorrectie zou fijn zijn. De inflatie in de afgelopen maanden was 4,1 procent immers.
Overigens heb ik er wel 1,25 procent bijgekregen bovenop mijn brutosalaris. Dus een stukje van de inflatie is in elk geval wel weggewerkt.
Meneer Elders verhuisde naar Elders en van de rijksoverheid naar een andere sector. Wat bleef was een pensioen bij het ABP. In onderstaande tabel zie je de pensioenpremies die ik respectievelijk betaalde in januari 2024 bij de Rijksoverheid, in februari 2024 bij mijn werkgever in Elders, en nu in januari 2025 in Elders. Geen verrassing, we moeten weer meer betalen. Een bodemloze put is niet snel gevuld, immers. En dat terwijl mijn eigen portefeuille véél beter presteert.
| Alle bedragen in € | Salaris 2024-01 Rijksoverheid | Salaris 2024-02 Elders | Salaris 2025-01 Elders |
| Premie AOP | 14,70 | 15,03 | 17,99 |
| Pensioen / NP | 723,78 | 642,20 | 673,69 |
| Totaal pensioenpremie | 738,48 | 657,23 | 691,68 |
| Wijziging (%) | -/-11,0% | +5,2% |
De dames en heren politici en mijn voormalige ambtelijke collegae in Den Haag hebben bij het opstellen van de begroting weer driftig aan de belastingknopjes gedraaid. Schijfje erbij, percentages veranderd in sprongetjes van 0,01 procent. Het blijft een beetje onnavolgbaar, maar het doel is toch steeds om de koopkracht van de ‘hardwerkende Nederlander’ te laten stijgen om ons, het stemvee, enigszins tevreden te houden. Nu ben ik als publieke sector medewerker natuurlijk notoir niet-hardwerkend, en inmiddels ook een trots inwoner van V.R.E.T.E.N., dus dat is een kansloze missie.
Het netto effect van al dat draaien aan die knopjes is in elk geval dat er weer iets minder loonheffing wordt ingehouden op mijn salaris.
| Alle bedragen in € | Salaris 2024-01 Rijksoverheid | Salaris 2024-02 Elders | Salaris 2025-01 Elders |
| Loonheffing | 2.898,92 | 2.656,92 | 2.638,25 |
| Wijziging (%) | -/-8,3% | -/-0,7% |
Inflatie knabbelt aan de koopkracht van mijn salaris. Al jaren geleden heb ik besloten dat ik geen zin meer heb om verticale loopbaanstappen te maken om een hoger salaris te krijgen. De overgang naar Elders was qua salaris ‘ongeveer-maar-net-niet-helemaal’ neutraal. Daarmee ben ik afhankelijk van de CAO-verhogingen om de koopkracht van mijn salaris op peil te houden.
Al jaren houd ik dat bij in onderstaande grafiek. Die heb ik weer bijgewerkt. En ik zie dat de kans dat ik de mega-inflatie van 2022 ooit nog in ga halen inmiddels verwaarloosbaar is.
Hoe is het met jouw salaris deze maand?