Ze waren laat dit jaar. Vorig jaar plofte de belastingaanslag van de gemeente (inclusief nieuwe WOZ-waarde) en de aanslag van het waterschap al op 10 februari op de mat. Nu was het net vóór 1 maart. In Elders krijgen we die belastingaanslagen (en de beschikking met de nieuwe WOZ-waarde van Huize Elders) in één bericht. Uiteraard digitaal via MijnOverheid.
En het viel niet meteen mee. De gemeente Elders en Omstreken heeft zich redelijk ingehouden, de totale aanslag steeg met 3,9 procent. Afvalstoffenheffing precies op dat gemiddelde, riool iets minder en onroerendezaakbelasting (OZB) iets meer. Daar kan ik weinig op aanmerken. Het is onder het landelijk gemiddelde. terwijl wij héél landelijk wonen.
Het waterschap ging er iets steviger in met 11,2 procent. De zuiveringsheffing steeg met 7,5 procent en de (uit twee delen bestaande) Watersysteemheffing met maar liefst 15,9 procent.
In totaal betalen we in 2026 iets meer dan € 1.750 voor het voorrecht om hier in Elders te mogen wonen. En ik verzeker jullie, dat is een koopje!
WOZ-waarde
Tsja, die WOZ-waarde. Vroeger belangrijk, en nu eigenlijk alleen maar voor de statistiekjes. Want ik wil hier nooit meer weg.
In 2024 kochten we Huize Elders. Op dat moment wisten we de WOZ-waarde met peildatum 1 januari 2023, want de overheid loopt altijd een jaartje achter. Begin 2025 ontvingen we de WOZ-waarde met als peildatum 1 januari 2024, dus voordat wij Huize Elders kochten. Gedurende het jaar 2024 stegen de prijzen van bestaande koopwoningen gemiddeld met 8,7 procent, voor vrijstaande woningen was dat 5,9 procent. In de regio Elders was de prijsstijging voor vrijstaande woningen ruim 8 procent. Maar dat had niet echt voorspellende waarde. Want hier in Elders is ieder huis weer anders. Er is dus weinig vergelijkingsmateriaal. En gedurende 2024 hebben wij Huize Elders gekocht. Wat wij betaald hebben is dus automatisch de marktprijs… En nu ontvangen we dus de peildatum 1 januari 2025. De eerste WOZ-waarde die onze eigen aankoop van deze woning meeneemt in de berekeningen.
Vorig jaar werden we op papier een ton armer. De WOZ-waarde was namelijk ruim een ton lager dan de prijs die wij betaald hebben voor Huize Elders. En nu wordt het gat een stuk kleiner. De gemeente gooit € 69.000 bovenop de WOZ-waarde. Fors. Maar wel slim van ze. Want het is nog steeds € 40.000 minder dan de prijs die wij betaald hebben. En daarmee heeft het weinig zin om bezwaar te maken.
Automatisch is daardoor ook mijn Loan-To-Value Ratio gedaald. De resterende hypotheek gedeeld door de woningwaarde is nu nog maar 24,3 procent. Voor de ontvangst van deze WOZ-beschikking was dat 27,5 procent. Ook dat maakt voor ons niks uit. We zitten al heel lang in de laagste risico-categorie die onze bank hanteert. Dus een renteverlaging kunnen we hier niet meer mee aanvragen. Misschien dat resterende hypotheekje toch maar eens gewoon afbetalen. Gewoon, voor het gevoel.
Termijnen
Standaard betalen we deze belastingaanslag in tien maandelijkse termijnen. Die wordt maandelijks op of rond de 25e afgeschreven van onze bankrekening. En daar kan ik dus rekening mee houden in mijn liquiditeitsplanning.
Het wordt tijd om weer over andere dingen te schrijven dan geld. En het wordt ook tijd om de blogfrequentie weer wat omlaag te schroeven. In de donkere koude wintermaanden is het er toch weer ingeslopen om (a) op maandag en donderdag een post te plaatsen en (b) die veel te vaak over geld te laten gaan. Bah! Geld! Slijk der aarde. Onbelangrijk! Vingers in de aarde. Je eigen voedsel verbouwen, van zaadje tot aan je eigen bord! Daar heb je tenminste iets aan.
Medio januari hadden we onze eerste werkdagen in de tuin in 2026. En vanaf dat weekend duiken we dan ook elk geschikt moment de tuin in. Nu was niet elk moment geschikt. Want het was een natte februari in Elders. Ruim 70 millimeter regen viel er de afgelopen maand. En de zonne-uren bleven wat achter. Het was de op één na slechtste februarimaand sinds 2021, met maar iets meer dan 240 kWh uit onze zonnepanelen. Toch kregen we heel veel gedaan in de tuin.
Waar ik het over heb? Het dakraam van mijn kas natuurlijk! Dat gaat automatisch open als het zonnig en warm genoeg is. En vorige week woensdag was het zover. Vanaf mijn thuiswerkplek zag ik in de loop van de ochtend het dakraam open gaan. Het was natuurlijk ook een uitzonderlijk warme dag. Het werd hier 19 graden. En de afgelopen weken worden we elke ochtend ook alweer getrakteerd op een heerlijk concert van allerlei vogels.
Het zijn de voortekenen. De lente komt eraan!
Moestuin
In de moestuin ben ik druk bezig om de bedden klaar te maken voor het nieuwe seizoen. Ik heb rond drie vakken in de moestuin inmiddels de meer dood dan levende buxusstruiken uitgegraven. Dat waren ook een aantal ritjes naar de stortplaats. Het levert mij een veel groter teeltoppervlak op. Inmiddels ben ik de teeltvakken om aan het spitten.
In de tweede helft van februari draaide ik ook de kraantjes van de regentonnen weer dicht. Aan het begin van de winter had ik de tonnen leeggemaakt en de kraantjes opengezet om vorstschade te voorkomen. Maar nu vang ik het water weer op om in de moestuin en in de kas te gebruiken.
De grondwaterpomp heb ik nog niet aangesloten, die staat nog veilig vorstvrij opgeborgen. Maar in de loop van maart zal die ook wel uit z’n overwinteringsplek gehaald worden en aangesloten worden.
Kas
In januari deed ik al wat voorbereidend werk in de kas. Ik verplaatste één van de stangen die aan het dak bevestigd zijn, om een betere spreiding van de planten te krijgen. En ik kortte het middenpad een stuk in om extra plantruimte te creëren.
In februari haalde ik extra tuinaarde om de kas wat bij te vullen. En ik gebruikte de kas om voor te zaaien. Want de laatste week van februari was hier extreem zonnig en warm, met een paar nieuwe temperatuurrecords voor eind februari.
Voorzaaien
In het weekend van 7 februari gingen de eerste zaadjes de grond in. Of eigenlijk: de pot. Want vroeg zaaien is nuttig voor veel winterharde groenten. Prei kun je bijvoorbeeld in februari al zaaien.
Ik strooide het zaad dun op de potgrond in een grote pot. Ze groeien goed. Binnenkort verhuis ik de pot naar buiten totdat de preien zo dik als een potlood zijn. Vervolgens haal ik ze uit de pot, kort de wortels en toppen in, en plant ik ze in de moestuin uit in diepe gaten.
In de tweede helft van februari werd er meer voorgezaaid. Rode pepers, diverse soorten tomaten, snackkomkommers. Ook wortels, tuinbonen, doperwten en peulen. Inmiddels maak ik weer dagelijks een rondje langs mijn bakjes en potjes. Worden ze liefdevol besproeid met regenwater. En kijk ik elke dag hoopvol of er al ‘iets groens’ boven de aarde uitsteekt.
In maart zullen er nog meer soorten voorgezaaid worden.
Snoeien
Vriendin heeft afgelopen weken de ‘wintersnoei’ gedaan. De catalpa’s rond ons terras en de wilgen langs de oprit. Maar ook de vlier, de perenboom, de druiven, en de vijgenboom moesten er aan geloven.
Die laatste moesten we vrij drastisch aanpakken. Want hij verdrukt inmiddels de fruitbomen (kersen, perzik, en pruim) die er omheen staan. De vorige eigenaar heeft de groei duidelijk onderschat, misschien staat het te dicht bij elkaar. We kijken het nog een jaartje aan, maar mogelijk gaat de vijg sneuvelen ten gunste van de andere bomen.
Wat er nog staat
In het najaar heb ik knoflook geplant. Die lijkt de winter goed doorgekomen te zijn. Het zal nog een maand of vijf duren voordat er iets te oogsten valt, ik ben benieuwd hoe dit zich de komende maanden gaat ontwikkelen. En misschien was het inderdaad wat veel om 75 knoflooktenen in de grond te duwen. Ze zijn namelijk allemaal opgekomen…
En verder…
Vriendin heeft inmiddels alle bloembedden ontdaan van blad en onkruid. Overal steken de bollen hun kopje boven de grond, met volop bloeiende krokussen. We verheugen ons enorm op al het groen dat zich de komende maanden zal ontwikkelen. Van voorpret worden we ook al heel blij.
Een paar weken geleden haalde ik met gemengde gevoelens toch een beetje opgelucht adem. Er was, na jarenlange discussies en plannetjes, eindelijk duidelijkheid over Box 3.
Maar dat duurde niet heel lang. Afgelopen woensdag maakte de minister van Financiën bekend dat de wet teruggetrokken wordt. Hij gaat terug naar de tekentafel. Dat is zeer ongebruikelijk in Den Haag. Een wet terugtrekken die al door de Tweede Kamer (weliswaar morrelend) is goedgekeurd.
Het is afwachten wat er nu weer gaat gebeuren. Meneer Elders haalt een grote bak popcorn en gaat het allemaal volgen uiteraard. 🍿👀 Maar een paar voorspellingen durf ik wel aan.
Ten eerste: Uitstel. De kans dat we nu in 2028 een nieuwe box 3 hebben is vrijwel nihil. Nul. Nada. Noppes. We zullen dus nog een aantal jaren aan de huidige regeling vastzitten. Voorzichtig hoera. Alhoewel ze ook in de huidige regeling gewoon de tarieven aan kunnen passen natuurlijk
Ten tweede: Ik verwacht dat de vermogensaanwasheffing, met jaarlijkse belastingheffing over nog niet gerealiseerde winsten, niet meer terugkomt. Vermogenswinstheffing is de meest waarschijnlijke uitkomst. Ook voorzichtig hoera. En meer mogelijkheden tot eindeloos uitstellen.
Een van de argumenten voor de nu ingetrokken wet was dat de schatkist ruim twee miljard Euro per jaar misloopt zolang de huidige tijdelijke Box 3 regelgeving geldt. In de plannen van het kabinet was al gerekend met de nieuwe hogere inkomsten. Nog een op te lossen tekortje bovenop de grote Haagse stapel dus…
Meneer Elders en Vriendin zijn nu ruim twee jaar weg uit onze banen bij de Rijksoverheid. Dus volg ik het landelijke politieke nieuws met iets meer afstand. Maar nog wel met interesse. En uiteraard heb ik het coalitie-akkoord gelezen dat de basis vormt van onze nieuwe regering.
Als eerste lees ik altijd de financiële bijlage. Dat blijft toch een beetje beroepsdeformatie. Waar gaat het geld naartoe en, minstens zo belangrijk: waar komt het geld vandaan? Want dan kun je daarna het kaf van het koren scheiden. Soms zie je in het akkoord twee pagina’s ronkende en juichende tekst staan over een onderwerp, maar zie je er in de financiële bijlage geen euro van terug. Dan weet je: gelul voor de bühne. Geen geld, geen actie.
Het eerste debat in de Tweede Kamer over het coalitie-akkoord was ook interessanter dan normaal. Normaal is het een formaliteitje. De oppositie predikt hel en verdoemenis, en de coalitie staat er toch een beetje bij met een houding van ‘praat maar lekker door, wij hebben hier een meerderheid dus dit gaat allemaal gewoon gebeuren tenzij we onderling ruzie krijgen en onderweg struikelen‘. Maar dat was dit keer anders.
Minderheid
Want we hebben voor de verandering een minderheidskabinet. Nu is het in Nederland vaak zo dat een kabinet wel een meerderheid heeft in de Tweede Kamer, maar niet in de Eerste Kamer. Maar dit keer is het anders. In beide Kamers geen meerderheid.
Fijne verzameling afsplitsinkjes daar in de Eerste Kamer, overigens…
En dat betekent dat er voor elk voorstel gezocht moet worden naar steun bij tenminste een deel van de oppositie. Dat wordt een feestje, maar niet heus. Want er staan een paar heel grote brokken geld in het akkoord voor problemen die we veel te lang voor ons uitgeschoven hebben. Stikstof en defensie. Dat we ook nog iets moeten met klimaatdoelen en ander achterstallig onderhoud vergeten we dan maar even.
Dat geld moet ergens vandaan komen. En je wilt ook niet al te drastisch aan de belastingknoppen draaien (alhoewel…). Dus moet er bezuinigd worden.
Iets met schouders en lasten
Dus bezuinigingen staan er ook genoeg in het coalitie-akkoord. Bezuinigingen die nogal wat los maken. Een hogere AOW-leeftijd. Nader uit te werken bezuinigingen in de zorg. Een kortere duur van de WW-uitkering. Een belastingverhoging middels een ‘Vrijheidsbijdrage’. Uit een doorrekening van het coalitie-akkoord bleek afgelopen week dat de lagere- en middeninkomens hard geraakt worden. Weinig verrassend. Wel confronterend.
De centrale vraag wordt dus welke weldenkende partij, die geen onderdeel is van het minderheidskabinet, dat soort omstreden bezuinigingen aan een meerderheid gaat helpen? Dan moet je er wel iets heel groots voor terugkrijgen waar jouw achterban op zit te wachten. En dat kost dan natuurlijk weer geld. Daarmee is het effect weer weg…
Je ziet ook meteen sussende woorden. De oppositie ziet ‘kansen’ en de kersverse premier stelt ‘dat er nog tijd is om dingen te verbeteren’. Hij moet wel. Want een minderheidskabinet.
Ik ben dus nog niet heel bezorgd over al die drastische bezuinigingen. Eerst maar eens kijken welke partij het waagt om die dingen aan een meerderheid te helpen. Ik zie het zelfs nog gebeuren dat de hypotheekrenteaftrek toch wordt afgeschaft als onderdeel van een deal. Want het blijft politiek. Alles is mogelijk. Niet alles is fijn.
Wat zijn jouw verwachtingen bij dit nieuwe kabinet?
Het is weer die tijd van het jaar. De ene na de andere collega ging ‘op wintersport’. Dat is een vorm van vermaak die Meneer Elders nooit begrepen heeft. En waar ik dus hoognodig mijn mening eens over moet geven.
Nu moet ik ook eerlijk bekennen dat mijn eigen beperkt ontwikkelde motoriek maakt dat ik het verstandig vind om geen sporten als schaatsen en skiën te beoefenen. Ik sta van nature al vrij wankel op mijn benen. Ik kan het lot dus maar beter niet tarten. Meneer Elders werd eens gebeld door een collega die op wintersport was. Terwijl die in de helikopter lag, op weg naar het ziekenhuis. Valpartijtje op de eerste dag van de wintersport. Ik geloof dat er een maand of negen aan revalidatie nodig was. Dat dus.
Maar zelfs als ik wel een sportieve evenwichtige mens zou zijn, denk ik niet dat een wintersportvakantie mij zou kunnen bekoren. Twee dagen autorijden voor een weekje op een berg. Met een dakkoffer op je nieuwe, dikke wagen. Heb je al eens opgelet hoe breed, hoog en dik die dingen tegenwoordig zijn?
Ik snap niet dat mensen dat de moeite waard vinden. Of zegt het iets over het leven dat ze thuis leiden lijden? 😈 Er zijn overigens diverse gradaties van sneuheid bij de wintersporters. Het ergst vind ik de mensen die gebruind terugkomen, maar waar je duidelijk de afdruk van de skibril in hun gezicht ziet.
Ik heb wel eens gekeken wat dat kost, zo’n weekje wintersport. Huisje / appartementje huren. Een weekje bungalowpark in het hoogseizoen is er niks bij. En dan ben je er nog niet. Om op die kaalgeslagen en met kanonnen wit gespoten hellingen (ik geloof dat ze dat ‘piste’ noemen) te komen heb je een skipas nodig. Van die prijzen piste ik ook. In mijn broek. Van het lachen…
Tsja, en dan denk je tijdens het skiën wachten in de rij om naar boven te gaan en wachten in de rij om naar beneden te gaan ook wel eens dat je zin hebt in iets te eten of iets te drinken. Nou, met € 8,50 voor een biertje, een kop automatenkoffie voor € 4,50, en een stuk apfelstrudel voor € 12,50 kun je je lol wel op. Maar goed, dan ben je wel een weekje lekker buiten geweest, toch? Dat was ik de afgelopen weken ook. Het tuinseizoen is weer begonnen. Ik ben de moestuin al zaaiklaar aan het maken. Gratis.
Gelukkig zal de klimaatverandering wel een einde maken aan deze nutteloze tijdbesteding. Over een jaar of vijftig kun je alleen nog skiën op de hoger gelegen pistes in de Himalaya. Of op de ijsplaneet Hoth. Waar SpaceX van die gekke enge Tesla-miljardair je tegen die tijd vast wel voor een schappelijk prijsje heen wil brengen.
Meneer Elders heeft zelden ergens recht op. En dat is ook terecht. Ons inkomen en ons vermogen zijn hoog genoeg om de dingen die wij willen zelf te bekostigen. En dan hoef ik niet zo nodig te profiteren van de overheidsruif. Laat dat geld maar gebruikt worden voor mensen die het harder nodig hebben.
Maar nu heb ik toch een uitzondering gemaakt. Want in het laatste kwartaal zijn al onze kozijnen, deuren en ramen vervangen. In de nieuwe kozijnen hebben we overal triple glas laten plaatsen. Een stevige investering die meteen een positieve invloed heeft op de hoeveelheid aardgas die we nodig hebben om Huize Elders in de winter te verwarmen. En een eerste stap in de verduurzaming.
Al aan het begin van het proces wees de aannemer ons op de subsidie-mogelijkheden. Met deze isolatiemaatregel zouden we namelijk recht hebben op ISDE-subsidie. In eerste instantie nam ik dat voor kennisgeving aan. Maar toen we de offerte eenmaal ontvangen hadden en van de schrik bekomen waren en getekend hadden werd ik toch nieuwsgierig. Dus ging ik eens kijken op de website van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) welk bedrag dat op kon leveren. Ik ben overigens benieuwd welke ambtenaar die pretentieuze naam voor die overheidsdienst verzonnen heeft…
Het bedrag viel me niet tegen. Ik ging uit van een paar honderd Euro. Maar met onze hoeveelheid glas, ruim 20 m2, bleek het te gaan om ruim € 2.200. Dat vonden Vriendin en ik wel de moeite waard.
Inmiddels zijn alle laatste opleverpuntjes afgehandeld en hebben we de factuur helemaal betaald. Afgelopen weekend ben ik er dus even voor gaan zitten en heb de subsidie-aanvraag ingediend (je moet onder andere betaalbewijzen aanleveren, vandaar dat we moesten wachten). Ik had me daar goed op voorbereid en had alle documenten netjes bij elkaar bewaard in mijn digitale archief.
Gelukkig had ik mij vooraf ingelezen in wat je allemaal nodig hebt voor de aanvraag. Want de RVO wil ook foto’s zien van de werkzaamheden. Dus had ik driftig met mijn smartphone lopen knippen terwijl de aannemer bezig was. Omdat ik alles klaar had staan kostte de aanvraag maar een kwartiertje. De moeite waard voor zo’n bedrag.
En nu maar afwachten. Als we de subsidie krijgen dan gaat die in de pot voor de verdere verduurzaming van huize Elders. Mooi meegenomen. Krijgen we een extra stukje terug van al die belastingen die we betalen.
De discussie hangt al jarenlang als een donderwolk boven de rekenmodelletjes van iedereen die bezig is met financiële onafhankelijkheid. Wat gaat er gebeuren met Box 3 van ons belastingstelsel? Mijn alter ego Geldnerd schreef er regelmatig over. En afgelopen jaar kreeg Meneer Elders regelmatig de vraag of hij er ook nog eens aandacht aan ging besteden.
Op die vraag gaf ik steeds hetzelfde antwoord. Ik wilde afwachten tot er eindelijk eens iets duidelijk is. Iets vastgesteld is in de Tweede Kamer, en voorligt bij de Eerste Kamer. Ik had geen zin om mee te doen met alle speculaties na het zoveelste politieke proefballonnetje, alle paniekzaaierij, en alle tirades over de onredelijkheid. Zijn de huilende spaarders nu vervangen door de huilende beleggers? Ik dacht altijd dat wij beleggers stoer waren en met risico om konden gaan.
Maar nu is het moment gekomen. De afgelopen weken is er op diverse momenten gedebatteerd in de Tweede Kamer, en op dinsdag 10 februari is er gestemd over de moties. Vandaag, donderdag 12 februari, volgen de amendementen en het wetsvoorstel. Als de wet wordt aangenomen gaat die naar de Eerste Kamer, en als die ook ja zegt weten we eindelijk zeker waar we aan toe zijn.
Beschouwing op belastingen
Ik vind het redelijk om belasting te betalen over mijn inkomen. Ons land en onze voorzieningen zijn niet gratis. Als we allemaal alleen maar binnenharken en niet ook bijdragen is het snel afgelopen. In die zin heb ik meer moeite met alle aftrekposten en cadeautjes voor ‘ondernemers’ in Box 2, dan met de belastingen in Box 1 en Box 3. Mijn eigen inkomen wordt al bijna 25 jaar betaald uit de opbrengsten van die belastingen. Eigenlijk betaal ik mijzelf…
Ons huidige belastingstelsel dateert alweer uit 2001. Toen betaalde ik ook al belasting. Zolang als ik me kan herinneren is er discussie over Box 3. Het was een simpele vermogensrendementsheffing van 30,0 procent over een fictief rendement van 4,0 procent, dat werd aangeslagen op de saldi van 1 januari van het betreffende belastingjaar. Feitelijk hoefde je maar (30,0% * 4,0% =) 1,2 procent belasting te betalen over je vermogenssaldi van 1 januari van het belastingjaar. Alles wat je er in het jaar bij spaarde werd pas in het daaropvolgende jaar belast. Omdat met name de rendementen op sparen eigenlijk structureel ver beneden die 4,0 procent fictief rendement zaten werd de roep om een hervorming steeds luider, er moest naar werkelijk rendement gekeken worden. Want dat was ‘eerlijker’. Ik vond overigens deze mooie historie van de vermogensrendementsheffing in Nederland.
Daarna werd het een klassiek-Nederlandse politieke puinhoop. De snelle wisselingen van regeringen hielpen daar vast en zeker niet bij. Wat er ook doorheen fietste was dat er ook nog ‘herstel’ gepleegd moet worden voor iedereen die ‘slachtoffer’ is van de oude regeling. Ik heb zelf ook mijn claim neergelegd voor het enige jaar waarin mijn feitelijk rendement lager was dan de fantasie van de Belastingdienst.
Wat is ‘aanwas’ eigenlijk?
We hebben het over een vermogensaanwasheffing. Een heffing op de aanwas van je vermogen. In het Memorie van Toelichting, de uitleg van de wet in min-of-meer-gewone mensentaal, lees ik op pagina 8 de definitie. De vermogensaanwas wordt bepaald door de volgende vermogensvergelijking:
Het verschil tussen de waarde in het economische verkeer aan het eind van het kalenderjaar van de bezittingen en schulden, en de waarde in het economische verkeer aan het begin van het kalenderjaar van de bezittingen en schulden;
verminderd met de stortingen; en
vermeerderd met de onttrekkingen.
In gewone mensentaal: de waarde van je spaargeld en je beleggingen op 31 december minus de waarde van je spaargeld en je beleggingen op 1 januari, waarbij je stortingen er van af moet trekken maar opnames erbij op moet tellen. Dat wordt meer rekenwerk dan de oude ‘hier heb je jouw saldi op 1 januari’ overzichtjes bij de aangifte inkomstenbelasting.
Wat is redelijk?
Nederland is geen uitzondering. Al in 2020 las ik internationale vergelijkingen waaruit bleek dat veel landen worstelen met het op een realistische manier belasten van vermogen. Schrale troost.
Internationaal gezien is het wel vrij uitzonderlijk dat Nederland kiest voor de invoering van een vermogensaanwasheffing. Hierbij reken je ieder jaar af over de aanwas van je vermogen. De meeste andere landen gaan uit van een vermogenswinstheffing op het moment van verkoop (realisatie). Ergens snap ik de Nederlandse keuze wel. Afrekenen op het moment van realisatie geeft veel meer mogelijkheden om het betalen van belasting eindeloos uit te stellen (door de liefhebbers eufemistisch ‘optimaliseren’ genoemd, al spreek ik liever van ‘ontwijken’). Een vermogensaanwasheffing zorgt voor gelijkmatiger inkomsten voor de overheid. Daar ben ik als financial dol op, en het Ministerie van Financiën dus vast en zeker ook. Maar afgelopen dinsdag is er wel een motie aangenomen die het kabinet oproept om uiterlijk op Prinsjesdag 2028 met een nieuw plan te komen voor een vermogenswinstheffing. We zullen zien wat het kabinet Jetten-1 (of wie er tegen die tijd ook moge zitten) daarmee gaat doen.
In het wetsvoorstel lees ik in artikel 2.13 dat het belastingtarief op het belastbare inkomen uit sparen en beleggen 36,0 procent gaat bedragen. Als het belastbare inkomen uit sparen en beleggen negatief is, dan is het tarief 0,0 (nul) procent. Een verlies gaat dus niet leiden tot een aftrekpost in het betreffende belastingjaar. Dat is jammer, maar anders zouden slechte beursjaren heel duur worden voor de overheid.
Die 36,0 procent over de werkelijke vermogensaanwas klinkt fors hoger dan de ‘oude’ 30,0 procent over een fictief rendement. En is dat ook. Ik hoorde niet bij de mensen die geloofden dat we minder zouden gaan betalen dan de 1,2 procent uit de oude regeling. En als ik dat nieuwe tarief naast de belastingtarieven 2026 in Box 1 zet, dan ligt die 36,0 procent opvallend dicht bij het tarief van de eerste schijf in Box 1. Over je vermogensaanwas betalen de meeste loonslaven dus ongeveer net zoveel belasting als over hun reguliere salaris.
Schijf
Belastbaar Inkomen
Percentage
1
t/m € 38.883
35,75%
2
Meer dan € 38.883 t/m € 78.426
37,56%
3
Meer dan € 78.426
49,50%
In een van de laatste debatten over het voorstel werd overigens de vraag gesteld of ook in Box 3 met verschillende schijven gewerkt kan gaan worden. Er ligt vandaag een amendement voor die naast de 36,0 procent ook een ’toptarief’ van 49,5 procent voorstelt voor grote vermogensaanwassen. De minister noemt het een majeure aanpassing die hij nu niet meer mee kan nemen. Maar dat ideetje gaat vast nog wel een keer terugkomen.
Verliesverrekening
Omdat het werkelijke inkomen in een belastingjaar – anders dan bij het huidige forfaitaire inkomen – negatief kan zijn wordt er in de nieuwe Box 3 wel een mogelijkheid van verliesverrekening geïntroduceerd. In het Memorie van Toelichting is er een hele paragraaf (3.5 vanaf pagina 18) aan gewijd. Er komt ‘carry-forward’ verliesverrekening. Dus € 2.000 verlies in jaar 1 leidt tot nul belasting in jaar 1, maar kan in jaar 2 weggestreept worden tegen € 2.000 winst zodat je netto over die twee jaar geen belasting betaalt. Je kunt er van alles van vinden, maar ik vind het beter dan niks. Er ligt vandaag een amendement voor om ook achterwaartse verliesverrekening mogelijk te maken.
Heffingsvrije opbrengst
Het heffingsvrije vermogen uit de oude regeling wordt vervangen door een heffingsvrije opbrengst. Logisch, als je een belasting op de opbrengsten van het vermogen invoert. In het wetsvoorstel is die heffingsvrije opbrengst vastgesteld op € 1.800. Daarmee zullen de meeste Nederlanders met spaargeld geen Box 3 belasting meer betalen. Uitgaande van gemiddeld 1,5 procent spaarrente heb je dan namelijk meer dan € 120.000 aan spaargeld (zonder nieuwe inleg) nodig. Het ‘mediane’ spaarsaldo in Nederland lag in 2024 rond de € 21.000.
Voor beleggers ligt dit al snel anders. Met een langjarig gemiddelde van ongeveer 7,0 procent op een goed gespreide beleggingsportefeuille en regelmatige inleg zul je er al snel boven zitten. Pak nog wat dividendinkomen mee en hoppakee. Binnen een paar jaar mag je meebetalen! Welkom bij de rijken!
Eigen Woning
In alle berichtgeving en blogposts zag ik ook vaak paniek over de eigen woning. Veel mensen menen dat die ook in Box 3 opgenomen zou worden, en dat je dus belasting zou gaan betalen over de stijging van de WOZ-waarde. Maar in het Memorie van Toelichting zie ik op pagina 20 in de eerste alinea onder 3.7 toch echt de zinsnede ‘Onder het stelsel in box 3 vallen nadrukkelijk […] ook niet de eigen woning, het hoofdverblijf, die ook tot box 1 behoort’.
Paniek om niks dus. De eigen woning blijft in Box 1 en de hypotheekrenteaftrek is door de nieuwe coalitie ook alweer van de ondergang gered. Dat er belasting betaald moet worden over vakantiehuisjes en verhuurpandjes en de opbrengsten daarvan lijkt me dan niet meer dan terecht. Het is onderdeel van je vermogen.
‘Ik heb al belasting betaald’
Als je het hebt over de vermogensbelasting dan hoor je mensen vaak zeggen dat die oneerlijk is. Over dat geld is immers al belasting betaald, het verschil tussen je bruto en netto inkomen. Dat klopt.
Maar als je het geld uit zou geven betaal je ook nog minstens één keer belasting, namelijk de BTW. Meestal 21,0 procent. Om nog maar te zwijgen over alle accijnzen en heffingen op alcohol, benzine, en dat soort producten. Ook belastingen. Dat vinden we blijkbaar wel normaal. Dus dubbele belastingheffing als argument tegen Box 3 vind ik een drogredenering.
Overigens geloof ik nog steeds in de redelijkheid van de politiek. Dat, als er ongewenste neveneffecten zijn of groepen mensen onevenredig hard geraakt worden, er een redelijke meerderheid zal zijn die de scherpe kantjes er af haalt. Maar ik schijn één van de laatste Nederlanders te zijn die hier nog in gelooft.
Nieuw versus oud
Tijd voor een kleine vergelijking van mijn belasting op aandelen in het oude en nieuwe stelsel. Ik ga daarbij uit van de tarieven en rendementen over 2025.
Het voorbeeld neemt een eenvoudige ‘kopen-en-vasthouden’ belegger zoals ikzelf. Elke maand leg ik een vast bedrag in en daar koop ik mijn vaste ETF voor. Gedurende het jaar ontvang ik ook dividend. Dat leg ik meteen weer in.
Met het herbeleggen van dividend moet ik opletten. Die moet ik wel aftrekken van mijn opbrengsten anders betaal ik twee keer belasting, namelijk als opbrengst en als aanwas.
Ik ga uit van de onderstaande fictieve gegevens over 2025.
Omschrijving
Waarde
Waarde portefeuille 1 januari
€ 200.000
Maandelijkse inleg
€ 1.000
Waarde portefeuille 31 december
€ 235.000
Ontvangen dividend
€ 5.000
Onttrekkingen
€ 0
Laten we eens kijken wat het verschil gaat zijn. We beginnen in het oude stelsel.
Oude Box 3
Forfaitair rekent de Belastingdienst over 2025 met een rendement op aandelen van 5,88 procent. Het tarief in Box 3 over 2025 is 36,0 procent. In de oude systematiek betaal ik daarmee (36,0% * 5,88% =) 2,1168 procent over de waarde van mijn beleggingen per 1 januari 2025.
Maar daar mag ik het heffingsvrij vermogen nog van af trekken. In 2025 is dat € 57.684, lees ik bij de Belastingdienst. Ik betaal dus maar belasting over € 200.000 -/- € 57.684 = € 142.316.
Dat is dus 2,1168% * € 142.316 = € 3.012. Effectieve belastingdruk op het saldo van 1 januari is dan (3.012 / 200.000 =) 1,506 procent.
Nieuwe Box 3
Eerder in deze wederom veel te lange blogpost schreef ik dat de aanwas berekend wordt door de waarde van je spaargeld en je beleggingen op 31 december minus de waarde van je spaargeld en je beleggingen op 1 januari te nemen, waarbij je stortingen er van af moet trekken maar opnames erbij op moet tellen. Dat wordt meer rekenwerk dan de oude ‘hier heb je jouw saldi op 1 januari’ overzichtjes bij de aangifte inkomstenbelasting. In het eerdergenoemde Memorie van Toelichting vond ik gelukkig wat rekenvoorbeeldjes.
Omschrijving
Waarde
Waarde 31 dec -/- waarde 1 jan
=
€ 35.000
Aanwasvoordeel: dividend
+
€ 5.000
Stortingen: 12 * 1.000
-/-
€ 12.000
Stortingen: dividend herbelegd
-/-
€ 5.000
Onttrekkingen
+
€ 0
Totaal Vermogensaanwas
=
€ 23.000
Heffingsvrije opbrengst
-/-
€ 1.800
Belastbare Vermogensaanwas
=
€ 21.200
Belastingen (36,0% tarief)
=
€ 7.632
De effectieve belastingdruk op het saldo van 1 januari is dan ( 7.632 / 200.000 =) 3,816 procent. Met de voornoemde portefeuille betaal je in dit voorbeeld met de nieuwe Box 3 in 2025 € 4.620 belasting meer dan in het oude systeem.
Wat vind ik ervan?
Ik las een artikel bij de NOS waarin de voorgestelde Box 3 werd omschreven als een ’tussenstap’. Eigenlijk is geen enkele politieke partij tevreden. Naast de zorgen over de complexiteit van het stelsel, zijn Tweede Kamerleden ook bang dat er na 2028 nieuwe vraagstukken zullen ontstaan. Zoals mensen die in de financiële problemen komen als ze belasting moeten betalen over beleggingen die ze niet makkelijk kunnen verkopen. Je moet meer geld apart hebben staan voor de belastingaanslag, dat is zeker.
Er is in het nieuwe stelsel meer administratie nodig. Ik reken erop dat we van de Nederlandse banken en brokers gewoon fiscale jaaroverzichten gaan krijgen met alle gegevens die we nodig hebben voor de belastingaangifte, en dat de Belastingdienst die ook weer vooraf invult. Maar als je niet bij een Nederlandse broker belegt heb je echt een uitgebreidere administratie te voeren. Het motiveert mensen misschien om hun beleggingen eenvoudig te houden?
In mijn FIRE berekeningen ging ik al uit van een jaarlijkse belasting van 35,0 procent over het gemiddelde rendement waar ik mee reken. Ik zit dus heel dicht bij de werkelijkheid, rekening houdend met het feit dat ik ook nog een deel spaargeld heb, en dat er een heffingsvrije opbrengst is.
Nog steeds is het wel zo dat ik meer winst maak dan ik als belasting ga betalen. Gelukkig maar. Alleen de liquiditeitsplanning wordt anders. Iets meer geld klaar hebben staan voor de belastingaanslag. FIRE worden is een stukje uitdagender in het nieuwe systeem.
Uitzoekpuntje
Er knaagt één essentieel puntje. Het is me niet helemaal duidelijk wat het fiscaal betekent als je je vermogen op gaat eten. Vrij essentieel bij FIRE. De rekenvoorbeelden die ik gezien heb gaan daar niet op in.
Stel, ik leg niet meer in maar verkoop op 1 januari voor € 20.000 aan aandelen. En ook mijn dividend onttrek ik aan het vermogen. En stel dan dat het rendement op de portefeuille € 20.000 was, dus 31 december heb ik ook weer € 200.000.
Omschrijving
Waarde
Waarde 31 dec -/- waarde 1 jan
=
€ 0
Aanwasvoordeel: dividend
+
€ 5.000
Stortingen
-/-
€ 0
Stortingen: dividend herbelegd
-/-
€ 0
Onttrekkingen
+
€ 25.000
Totaal Vermogensaanwas
=
€ 30.000
Heffingsvrije opbrengst
-/-
€ 1.800
Belastbare Vermogensaanwas
=
€ 28.200
Belastingen (36,0% tarief)
=
10.152
Maar dat geld is een onttrekking aan mijn beleggingsportefeuille en daarna een storting op mijn beleggingsrekening. Op het niveau van mijn vermogen heffen die elkaar op.
Vervolgens maak ik het geld over naar mijn lopende rekening. Dat geld is een onttrekking aan mijn beleggingsrekening en daarna een storting op mijn lopende rekening. Op het niveau van mijn vermogen heffen ook die elkaar op.
Maar dan gaat het mis in mijn redeneerlijn. Want ik ga vanaf die lopende rekening boodschappen betalen. En de energierekening. Zijn dat dan ook weer onttrekkingen? Die ik erbij op moet tellen en die belast worden tegen 36,0 procent? Als dat zo is wordt het opeten van je vermogen vrijwel onmogelijk. Dat kan ik me eigenlijk niet voorstellen, dat dat de bedoeling is. Maar ik kan het ook nog niet uitsluiten. Dus dat ga ik binnenkort eens nader onderzoeken.
Wat vind jij van de nieuwe Box 3?
NB1: Zojuist om 10.15 uur vond in de Tweede Kamer de stemming plaats over de amendementen. Een duur woord voor voorstellen vanuit de Tweede Kamer tot wijziging van de ontwerpwet. Op één na alle amendementen zijn verworpen. Het enige amendement dat is aangenomen verplicht tot een evaluatie drie jaar na invoering in plaats van de voorgestelde vijf jaar na invoering. Dat verandert dus niets aan de rekensystematieken.
NB2: Zojuist rond 14.20 uur is de wet aangenomen.
NB3: Inmiddels heb ik in de wetstekst en het Memorie van Toelichting nog even goed gekeken naar de definitie van onttrekkingen. Artikel 5.11 van de wet geeft het antwoord, net als Groeigeld. Een onttrekking is een negatieve waardemutatie van het saldo van bezittingen en schulden die het directe gevolg is van (a) het niet langer tot de bezittingen behoren van een bezitting, of (b) het tot de schulden gaan behoren van een verplichting.
Het tuinseizoen is weer aan het beginnen. Dat betekent dat ik de komende maanden minder tijd aan de cijfertjes ga besteden. Het is dus de hoogste tijd om nog wat analyses met jullie te delen.
Zo kijk ik af en toe even naar het dividendrendement van mijn beleggingsportefeuille. En dat is alweer zo’n 2,5 jaar geleden, dus het wordt wel weer eens tijd…. Ik werd er aan herinnerd door deze blogpost van Groeigeld.
Sigaar uit eigen doos
Ik weet rationeel dat het gewoon van de koers afgaat die daarna dat gaatje meestal snel weer dichtloopt, dat ik er belasting over betaal en dat het zelfs ‘weglekt’ bij veel buitenlandse ETFs, maar toch. Het houdt mij niet tegen.
Het voelt gewoon lekker om elk kwartaal een paar keer een bedrag aan contanten bijgeschreven te krijgen op mijn rekening. Om dat bedrag elk jaar te zien groeien, door groei van het dividend dat uitgekeerd wordt en doordat mijn portefeuille steeds groter wordt. En dat alles zonder dat ik er iets voor hoef te doen. Alleen maar de aandeeltjes kopen en vasthouden. Het echte passieve inkomen.
En niet alles hoeft rationeel te zijn, toch? Wat er wel rationeel aan is: nadat ik stop met werken zal het dividendinkomen voor een deel in mijn levensonderhoud gaan voorzien. Nu nog niet. Op dit moment wordt elke Euro aan dividend die er binnenkomt herbelegd.
Mijn dividend in de boekhouding
Ik registreer mijn dividend op netto contante basis in Euro’s, de basisvaluta van mijn administratie. Dat betekent dat ik het netto dividendbedrag opneem in mijn administratie op het moment dat het op mijn beleggingsrekening bijgeschreven wordt. Als het een dividend in buitenlandse valuta is (in mijn geval alleen US dollar), dan reken ik het om naar Euro’s tegen de wisselkoers van het moment van ontvangen op mijn rekening. Maar dat is de afgelopen jaren niet meer voorgekomen.
Mijn dividendrendement
Sinds 2014 is mijn dividendinkomen gestaag gegroeid. Ik heb daar geen doelstellingen voor, want ik heb geen invloed op de hoogte van het dividendinkomen. Het enige dat ik kan doen is dividendfondsen bijkopen, en hopen dat de fondsen een ho(o)g(er) dividend uitkeren.
Daar doet zich dan ook nog de wet van de relatieve getallen voor. Als ik een portefeuille heb met € 10.000 aan dividendaandelen, en ik koop voor € 2.000 bij, dan mag je wel een stijging van je dividendinkomen verwachten. Maar als je diezelfde € 2.000 inlegt op een portefeuille van € 100.000, dan merk je daar weinig meer van.
Ik kan ook niet echt zeggen dat er jaar-op-jaar bij mijn ETFs groei zit in het dividend per aandeel per jaar. Het is een beetje onnavolgbaar.
Voor VWRL verwacht ik dat ook. Dat is een wereldwijd gespreide ETF die duizenden aandelen volgt. Waarvan een substantieel deel géén dividend uitbetaalt. Maar bij ISPA en TDIV, die specifieke dividendindexes volgen, verwacht je toch iets anders.
Nu is dat ook wel weer verklaarbaar. Valutaverschillen. Als ik snel kijk dan zie ik bij ISPA minder dan 30 procent aandelen uit Euro-landen, en bij TDIV ongeveer 40 procent Euro-landen. De Verenigde Staten, Canada, Japan, Australië, allemaal landen met een andere munteenheid. Met aandelenkoersen in die andere munteenheid, en dividend dat ook al in die munteenheid wordt uitgekeerd. Terwijl ik het dividend van mijn ETFjes gewoon in Euro’s krijg.
Kijk alleen maar eens hoe de Amerikaanse dollar de afgelopen vijf jaar heen en weer gehoepeld is ten opzichte van de Euro.
Ik ga dus niet eens een poging doen om deze dividendschommelingen te duiden. Als ik wil meeprofiteren van wereldwijde economische ontwikkeling, dan zal ik dat valutarisico voor lief moeten nemen.
Ik heb TDIV en ISPA ooit geselecteerd omdat ze aan fysieke replicatie doen. Ze kopen dus echt de aandelen die ze volgen, in plaats van ‘net te doen alsof’ (synthetische replicatie). Dat criterium is nog steeds belangrijk voor mij.
Mijn verwachtingen
Ik verwacht komend jaar geen groei van de dividenden. Het bedrijfsleven, vooral de internationale bedrijven, hebben last van de inmenging van overheden in hun zaken en de wispelturigheid aan de andere kant van de oceaan. Mijn lijfblad The Economist had het in dat verband onlangs over America’s ‘gunboat capitalism’ (paywall).
Ik verwacht dat dit geopolitieke gedoe de winstgevendheid van bedrijven niet ten goede komt. En dat zal als eerste ten koste gaan van het dividend. Eigenlijk zou ik onder de huidige omstandigheden al blij zijn als het dividend op het huidige niveau blijft.
Een verduidelijking. Het gaat me niet specifiek om Gmail. Maar iedereen die nu nog denkt dat de grote technologiebedrijven en de Verenigde Staten het beste met ons voor hebben, die wil ik toch wel naïef noemen. Ze zijn alleen geïnteresseerd in ons geld. En daarna(ast) ook in onze persoonlijke data, om die ook nog eens door te verkopen om nóg meer aan ons te verdienen.
Voor het gemak delen ze die informatie bij de minste of geringste druk met de regering. Die rustig kan selecteren op kenmerken die een jaar geleden nog volstrekt onschuldig waren. ‘Ik heb niks te verbergen’, dachten veel mensen jarenlang. Dat klopt misschien wel (saai leven heb je dan), maar kun je er van op aan dat jouw regering niet tussentijds van gedachten verandert over wat goed en kwaad is? En daarnaar handelt?
Als zelfs Koffie Digitalix ingehaald wordt door de toekomst en een serieuze krant als Trouw erover schrijft, dan moet ik toch ook nog maar een keer een poging doen om mensen de weg te wijzen, om ze vanuit de onderwereld van de slechte technologie de weg naar het beloofde land te wijzen. Internet en software zoals het bedoeld was. Het kan wel.
Verdacht
Zelf ben ik natuurlijk al jaren verdacht. Ik ben gevlucht uit de Randstad, ik heb een moestuin, er is steeds minder informatie over mij te vinden op het Grote Boze Internet, ik gebruik geen social media meer, en ik gebruik privé alleen maar open-source software en op privacy georiënteerde diensten zoals Proton. Een groot deel van mijn internetverkeer wordt beschermd door een VPN en verloopt via de Tor-browser. En dan heb ik ook nog een blog waar ik dit soort subversieve ideeën verspreid. Als dat mij verdacht maakt, dan is dat maar zo. Het is nu toch al te laat voor mij.
Ondertussen word ik, die schaarse keren dat ik nog kijk, elke keer weer ziek van het journaal. Het maakt me al niet meer uit of ik de schoft uit Amerika, Rusland, China of een andere dictatuur zie. De wereld van afspraken, diplomatie, fatsoen en pratend tot een oplossing komen is om zeep geholpen, en wordt vervangen door een wereld van macht en machtsdenken. Niet mijn wereld.
En inmiddels vind ik het al niet meer denkbeeldig dat een wraakzuchtige en wispelturige wortel ver weg op een rode knop drukt, en ineens kunnen wij niet meer bij onze data. Nooit gedacht dat die gedachte ooit in mijn hoofd zou komen te zitten.
Het was een lange reis
Als je die data in één van de clouds van Big Tech hebt staan, tenminste. Want ‘de cloud’ bestaat niet, schreef ik begin 2016 al, het is gewoon de computer van iemand anders.
Het was het begin van een lange reis. In 2021 schreef ik voor het eerst uitgebreid over de software die ik gebruikte. Dat mondde uit in een min of meer gestructureerde zoektocht om afscheid te nemen van de gesloten-source en betaalde software van de grote bedrijven. In 2023 installeerde ik Linux Mint op een oude laptop en was positief verrast.
Microsoft365 was hardnekkig. Ik had natuurlijk ook al mijn spreadsheets gebouwd in Excel. De administratie, de hypotheek, de beleggingen en mijn financiële dashboard werden erin bijgehouden. Met honderden macro’s en tientallen door macro’s gegenereerde grafieken. Vakkundig had ik mijzelf vastgezet in het universum van Microsoft.
Ik begon het bouwwerk gestructureerd af te breken door de migratie van mijn administratie naar GnuCash, en de migratie van mijn beleggingen naar Portfolio Performance. De hypotheek en mijn dashboard bouwde ik om naar LibreOffice.
Ook Evernote was hardnekkig. Ze hielpen me enorm door hun abonnementsprijs te vervijfvoudigen, en een paar dagen later was mijn data opgeschoond en verhuisd naar Joplin. En was de weg open om ook Windows definitief achter mij te laten. Daarbij geholpen door Windows 11, dat wil dat ik steeds meer dingen in de cloud op hun computers doe en aanvullende abonnementen neem voor hun ‘kunstmatige intelligentie’ die mijn data en de data van miljarden andere willoze zielen verhaspelt en aan mij terug presenteert.
Uiteindelijk ging ik eind 2024 definitief over naar Linux. Inmiddels weet ik al niet meer beter. En erger ik me steeds meer aan de nukken en voortdurende ‘verbeteringen’ op mijn (nog wel op Microsoft draaiende) laptop die mijn werkgever beschikbaar stelt. En ben ik elk weekend weer blij als ik mijn Linux-laptop aanslinger om de administratie bij te werken, de mail bij te werken, en een paar blogjes te tikken. Mijn data staat veilig. Op computers die van mij zijn.
(A)Sociale media
Ook ik heb eraan meegedaan. Sinds Hyves (wie kent dat nog?) heb ik vrijwel elk sociaal netwerk wat het levenslicht zag wel geprobeerd. Het keerpunt kwam tijdens en na ons verblijf in het Verre Warme Land, dat destijds (en ongetwijfeld nog steeds) tot op het bot verslaafd was aan Facebook. Dat was een druppel, bij terugkomst naar Nederland werd die account opgeheven. Al snel volgde Twitter. Aan Instagram en SnapChat en TikTok en al die andere verslavende eeuwige doemscrollers met zogenaamde vrienden en kattenfilmpjes ben ik niet eens meer begonnen.
Ik schreef er nog niet zo heel lang geleden deze blogpost over. Sindsdien heb ik mijn LinkedIn account ook gewist. Ik heb het mezelf wat makkelijker gemaakt dan deze meneer, maar ik had en heb dan ook geen behoefte meer aan een alternatief.
Niet elke stap is gemakkelijk. Het gebruik van Whatsapp is in Nederland bijvoorbeeld bijzonder hardnekkig, terwijl iedereen nu toch wel meermalen gewaarschuwd is dat Meta (a.k.a. Facebook) meeleest als je de juiste vinkjes niet uit zet. Maar een heel grote groep Nederlanders blijft gemakzuchtig en houdt daarmee elkaar gevangen in het Meta-web. Ik vraag me wel af wat er in hemelsnaam moet gebeuren voordat mensen wél massaal Whatsapp gaan verlaten.
Ik ga hier geen lijstjes met veilige alternatieven delen. Die zijn makkelijk gratis en online te vinden. Gewoon even zoeken. Niet met Google, natuurlijk…
Zelf gebruik ik geen enkel sociaal medium meer. En dat voelt vooral lekker rustig. Geen urenlang doemscrollen. Geen nutteloze emoties over de berichtjes en de levens van andere mensen. Dit blog heeft alleen nog een passieve aanwezigheid op Mastodon. Nieuwe blogs worden daar automatisch doorgepost.
Wat doe ik nog in een cloud?
Ben ik helemaal cloud-vrij? Nee, en dat hoeft ook niet. Voor sommige dingen is een cloud wel handig. Al ben ik wel blij dat de meeste data gewoon op mijn server thuis staat.
Door mijn gebruik van een smartphone en tablet van Apple (waarover zometeen nog iets meer) zit ik nog wel een beetje vast aan de iCloud. Dat heb ik geminimaliseerd. Er staan nog een paar Notities met actielijstjes. En enkele tientallen foto’s. Een paar foto’s van Vriendin, Doggy en Hondje. Een beetje zoals mensen vroeger (of misschien nu ook nog wel) foto’s van hun geliefden in hun portefeuille bewaarden. Nieuwe foto’s die ik maak, bijvoorbeeld in onze tuin voor gebruik op dit blog, worden zo snel mogelijk gedownload op mijn laptop en daarna gewist in de iCloud.
Het belangrijkste dat nog in de iCloud staat is mijn Contactenlijst voor mijn telefoon. Ik hoop van harte dat Proton erin slaagt om hun Contacten beter te integreren met de iPhone. Daarna wordt mijn lijst zo snel mogelijk verwijderd uit de iCloud. En tot die tijd maak ik elke paar maanden een backup van mijn iCloud contacten, en sla die op mijn eigen server op.
Proton Drive is de enige cloud die ik nog een beetje gebruik. Veel staat er niet. Een kopie van wat persoonlijke documenten en een enkele gedeelde spreadsheet (dat kan daar sinds kort!). Als de langverwachte Linux-client voor Proton Drive er is ga ik nog wel eens verder kijken.
Kwetsbaarheden
Ik beschouw Proton op dit moment als de minst onveilige cloud voor mij, al bestaat 100 procent zekerheid natuurlijk niet. Maar Proton is niet mijn grootste resterende kwetsbaarheid.
Er is nog de Google-afhankelijkheid van Vriendin. Alhoewel ook zij inmiddels een Proton-account heeft en de wachtwoordmanager gebruikt. Er is dus hoop voor de komende jaren. Zeker nu je ook bij Proton gedeelde spreadsheets hebt. Ons gedeelde boodschappenlijstje is dus meteen verhuisd van Google Sheets naar Proton Sheets. En daarmee was het laatste restantje Google op mijn telefoon ook weg.
Maar de belangrijkste overgebleven kwetsbaarheden zijn natuurlijk mijn telefoon en tablet van Apple. Dat bedrijf betaalt ook gewoon mee aan de grootse en wanstaltige balzaal vol goud die een zeker iemand aan het Witte Huis in Washington aan het plakken is.
Dus heb ik een voornemen. Mijn huidige telefoon en tablet zijn de laatsten in hun soort. En daar komt geen Android-gedrocht voor in de plaats. Ik heb een paar jaar om open-source alternatieven te testen.
Het kan wel
Deze blogpost is weer veel te lang geworden… Dus complimenten als je het tot hier gered hebt.
Ik ben een heel eind in mijn queeste om van Big Tech af te blijven. Tien jaar geleden bij mijn eerste blogje over de cloud maakte ik me al zorgen, maar ik had nooit durven voorspellen wat zich nu in hoog tempo aan het voltrekken is.
Leven zonder Big Tech. Het kan wel. Maar je moet er wel iets voor doen. Beginnen. Zolang we nog tijd hebben. Ik ben overigens niet optimistisch. Maar dat is nu eenmaal de aard van dit beestje.
Veel mensen deden in januari aan een Dry January. Een maandje geen alcohol na de feestdagen.
Persoonlijk vind ik januari daar de minst geschikte maand voor. Op elke nieuwjaarsborrel zit je te sippen met je glaasje water. En er is een bron van troost minder in deze koudste en donkerste aller maanden. De natuur in rust, je lichaam uitgeput van de feestdagen, en jij probeert uit alle macht om een gedragsverandering te bewerkstelligen. Het is ook nog eens een lange maand, met 31 dagen. Wat een zelfkastijding.
Nee, dan februari. Drie dagen korter. En met het naderende voorjaar en meer tijd in de tuin voor ons een optimistischer maand. Meneer Elders en Vriendin doen deze maand dus een ANANAS-maand.
Nee, niet die enorme vrucht. Hier staat het voor Absolutely No Alcohol & No Added Sugars (ja, ik probeerde Engelse termen te vermijden…). Dus geen wijntje of whisky of andere vorm van alcohol. Geen druppel. En ook geen stukje reep chocolade ‘s avonds op de bank. Even wat gewoontes doorbreken en zo.
Het is ook een van de eerste acties om iets meer aandacht aan het verminderen van gewicht te besteden in dit jaar. 1 februari klim ik op de weegschaal, en op 1 maart weer. Kijken of er wat vanaf gaat.
Dopamine
Her idee ontstond vorige week in een gesprekje thuis op de bank. Vriendin leest op dit moment het boek ‘Dopamine Nation’ van Dr. Anna Lembke. Het onderzoekt de balans tussen plezier en pijn in de context van de verslaving van de moderne samenleving aan dopamine-rijke prikkels, zoals sociale media en drugs.
Dopamine is een neurotransmitter in de hersenen die een sleutelrol speelt bij motivatie, plezier en beloning. Het helpt bij het reguleren van functies zoals stemming, beweging en aandacht, en het versterkt gedrag dat als prettig of gunstig wordt ervaren. Het een leidde tot het ander in ons gesprek, en de ANANAS-maand was geboren.
Humeur
Ik verwacht dat we de eerste twee vier weken van de ANANAS-maand bloedchagrijnig zullen zijn in Huize Elders. Afkickverschijnselen. Een bewijs dat het nodig is.
En Doggy moet ook meedoen. We moeten goed op haar gewicht letten vanwege haar hartafwijking en medicijnen. Maar ons bosmarmotje is sinds haar komst naar Huize Elders 500 gram aangekomen. Dat lijkt niet veel, maar het is een gewichtstoename van meer dan 10 procent… Doggy is nog meer gefocust op eten dan wij zijn, dus ze zal het zwaar krijgen. En wij daarmee ook…
