Ja. Ook Meneer Elders wordt oud en vergeetachtig. Toen ik dit weekend even terugkeek in mijn agenda zag ik dat ik zomaar een verjaardag vergeten was.
Op 1 september was het namelijk precies elf jaar geleden dat mijn bestaan als blogger begon. Ik heb er geen taart op gegeten en ook geen glaasje whisky op gedronken. Maar nog wel even wat teruggelezen van de afgelopen elf jaar. Wat ben ik veranderd. En wat is mijn leven veranderd.
Augustus is alweer voorbij. De oogstmaand. En oogsten deden we. Al had het te hete en te droge weer wel impact. Een aantal planten stopte al dan niet tijdelijk met produceren, en de planten die wel bleven produceren leverden minder / kleinere opbrengsten. Een verschijnsel dat ook elders dan in Elders speelt.
Augustus is ook de maand waarin je voelt dat de zomer al een heel eind gevorderd is. We zijn al aan het nazomeren. Op 13 augustus heeft Don van Rural Revolution de herfst aangekondigd. In 2025 was dat op 5 augustus. En ook Diana van Diana’s Mooie Moestuin had het medio augustus al over nazomeren. Zelf voelden we het ook.
Het weer
Augustus ging door waar juli geëindigd was. Droog en heet. Tot medio augustus is er in Elders niet meer dan dan 2 millimeter regen gevallen.
En dat betekende water geven. Dagelijks 3 à 4 volle gieters (à 10 liter per stuk) in de kas, 2 gieters voor alle potten en bakken op het terras, en dan nog 2 gieters voor een kwetsbaar perkje in de volle zon en wat nieuwe aanplant. Jong zaaigoed in de moestuin om de andere dag. Moestuin tweemaal per week twee kuub water, dat is de equivalent van 30 mm regen. Overige perken naar behoefte, minimaal een keer per week. En de bomen kregen eens per week een liter of 50 per stuk. Lang leve de grondwaterpomp. En er staat nog minder dan 40 cm water in het zwembad.
Medio augustus kregen we eindelijk wat ‘regen van betekenis’. Op een gegeven moment zelfs bijna 20 millimeter in één nacht. Uiteindelijk zijn we in Elders uitgekomen op iets meer dan 60 millimeter neerslag.
De zonnepanelen wekten 783 kWh op. Dat is plekje 3 in de augustus-maanden sinds 2021. En iets boven het maandgemiddelde van 766 kWh.
De kas
De komkommers en de tomaten produceerden gewoon vrolijk verder. Na een pauze, die waarschijnlijk veroorzaakt werd door de hitte, begonnen de komkommers aan een tweede leg.
En de tomatenoogst was goed op gang. Enkele malen per week haalde ik minimaal een kilo aan trostomaten uit de kas en ook van de ‘buitentomaten’. Opvallend: de tomaten van buiten waren gemiddeld genomen groter, maar die uit de kas waren veel zoeter.
Medio augustus vorig jaar werden mijn tomatenplanten getroffen door meeldauw. Daarna was het snel afgelopen met de planten en de oogst. Dit jaar heb ik de tomatenplanten elke twee weken drastisch bijgesnoeid. Meer licht, meer lucht, meer ruimte. En tot nu toe heeft dat het gewenst effect. Geen ziektes en nog steeds productie.
Ik heb één komkommerplant geruimd, die was zwaar getroffen door de luis. Het leverde me een boze reactie (en bijbehorende beten) op van boze mieren, die duidelijk profiteerden van de luizenboerderij.
De kropsla die ik nog in de kas teelde is in augustus doorgeschoten. Op dit moment hebben we nog rucola en bladmosterd uit de moestuin, dus dat leverde geen problemen op voor onze groenvoer-voorziening.
In de kas staat verder nog de basilicum, die ik gezaaid heb tussen de tomatenplanten. Daar oogsten we regelmatig van om te verwerken in salades.
De Moestuin
In de moestuin was augustus een maand van gemengde gevoelens. De klad kwam er een beetje in. Er zijn veel lege plekken, omdat ik onvoldoende nagedacht had over de tweede teeltronde. Een wijze les voor volgend jaar.
Tegelijk waren er ook veel successen en was er veel om te oogsten. De courgettes gaven een redelijke productie nadat ik eerder het aangetaste blad verwijderd had, maar inmiddels zijn ze echt op. Volgend jaar komt er gewoon een tweede serie courgetteplanten, heb ik al besloten.
En zo zag de moestuin er eind augustus uit. Het einde van het seizoen nadert.
Mijn spruitjesplanten zijn veel groter dan vorig jaar. En ik heb er ook nog eens twee keer zoveel. Dat belooft wat. Ook de prei ziet er beduidend dikker uit. Mijn strategie van vroeg voorzaaien in een pot, en uitplanten als ze ongeveer zo dik zijn als een potlood, heeft gewerkt.
De oogst
Naast de komkommers en de tomaten waren er ook andere successen.
Eind augustus oogstte ik mijn uien. Een veel betere oogst dan vorig jaar. Ze liggen nu te drogen, en ik hoop dat ze mij de komende maanden aan het huilen maken.
Ook haalden we regelmatig venkel uit de moestuin. Heerlijk uit de oven, bijvoorbeeld met geitenkaas. En het loof in een salade. Ik ben niet helemaal tevreden over de opbrengst. Lang niet al het zaad is opgekomen en de knollen bleven vrij dun met weinig bruikbaar vruchtvlees. Maar ik heb een paar ideeën om dat volgend jaar te verbeteren.
Medio augustus oogstten we de peren. Die oogst viel een beetje tegen qua omvang. De droge warme zomer maakte dat de boom veel jonge vruchten liet vallen om zichzelf te beschermen. Maar er was vooral ook het feit dat we de perenboom niet goed genoeg gesnoeid hadden. Een wijze les.
En verder
Ik werkte gestaag verder aan het opschonen van de woestenij. Volgend jaar hopen we daar de blauwe bessen, de frambozen, en de kruisbessen te hebben staan. De klimop was eind augustus verslagen. Voor nu ben ik nog even in gevecht met een paar stevige boomstronken en (vooral) hun wortelstelsels… Je ziet ze op de voorgrond staan op onderstaande foto.
In augustus dook er verder nog een handvol bamboestaken op in ons grasveld en in een van de bloemperken. Ze werden uiteraard meteen verwijderd, met elke millimeter wortelstaak die we konden vinden. De strijd is nog niet definitief gewonnen, maar na twee jaar durf ik voorzichtig het sein ‘brand bamboe meester!’ te geven.
En we waren te laat met het oogsten van onze artisjok. Wist jij dat het hele mooie bloemen worden? Die bij linksonder was er ook dol op.
Medio augustus ontdekten we verder nog een wespennestje in één van de palen van de waslijnen. Het zijn geen limonadewespen, maar een andere wespensoort. Franse veldwespen. We verwachten dus geen groot nest. En we hebben ze gewoon laten zitten. Ze hebben ons nog niet lastiggevallen.
Eind augustus hebben we ook nog een voormalig perk ingezaaid met een mengsel van weidegras en streektuinmengsel met wilde bloemen en kruiden. We zijn benieuwd hoe dat zich de komende periode gaat ontwikkelen.
Na een jarenlange winterslaap lijkt de Belastingdienst eindelijk bezig met een inhaalslagje. En dat werd ook tijd. Met dank aan de Box-3 perikelen hebben Meneer Elders en Vriendin al jarenlang geen definitieve aanslagen meer gehad. Alleen maar voorlopige aanslagen aan het begin van elk jaar om vooruit te betalen, en voorlopige aanslagen na het doen van aangifte.
Maar de afgelopen weken regent het ineens digitale post van de Belastingdienst in mijn Berichtenbox van MijnOverheid. En daar zat zelfs een aangenaam bericht bij.
Werkelijk rendement Box 3
Vorig jaar november gaf ik ons werkelijk rendement over 2022 door aan de Belastingdienst. Want 2022 was een slecht beursjaar, en het verschil tussen ons werkelijke rendement en het forfaitaire rendement waar de Belastingdienst mee gerekend had liep in de tienduizenden Euro’s. De Belastingdienst was heel voorzichtig in het noemen van termijnen, dus ik rekende voor de komende jaren dus nog nergens op.
Maar één van de berichten van de Belastingdienst was een Definitieve Aanslag over 2022. Met daarin verwerkt onze opgave van werkelijk rendement. Het was even een puzzel, want eerst kreeg Meneer Elders een bericht met een kleine teruggave. En later die dag kreeg Vriendin een bericht met een veel grotere teruggave. We krijgen in totaal ruim € 3.500 terug.
Mooi meegenomen. Ik heb mijn aandeel meteen doorgesluisd naar de beleggingen.
Bij tot en met 2023
Met hun sprintje van deze zomer is de Belastingdienst in ons dossier bij tot en met 2023. Nu eerst maar eens afwachten wat er op Prinsjesdag en daarna verder gebeurt in het Box 3 dossier.
Heb jij recent nog bericht gehad van de Belastingdienst?
En wat voor eentje. Weerrecords werden er verbroken. Nog nooit meegemaakte warmte en droogte, en dat terwijl Meneer Elders oud genoeg is om zich de legendarische zomer van 1976 nog te herinneren.
Op vakantie gingen we al in mei, wij mengen ons niet in het te drukke en te dure spektakel dat zomervakantiewaanzin heet. Maar dat betekent niet dat ik niet maximaal genoten heb van de afgelopen periode. ‘We zijn er bijna‘ is op ons niet van toepassing. We zijn er helemaal.
Korte werkweken
Net als in 2025 heb ik tijdens het zomerreces mijn werkdagen teruggeschroefd. Maximaal drie dagen. En dus minimaal vier dagen thuis en vrij. In de praktijk in de meeste weken vijf. Vijf dagen weekend. Oefenen voor het echte stoppen.
In die vier of vijf dagen thuis werd er wel gewerkt. Geklust aan huis en tuin, voor zover de temperaturen dat toelieten. Maar er waren ook (delen van dagen) dat ik mij met een boek (en Doggy naast mij slapend tegen mij aan) op de bank nestelde. Heerlijk ontspannend!
Naast het reguliere werk waren er ook een paar grotere projecten.
Luiken
Huize Elders is een klassiek wit huisje met oranje dakpannen en groene luiken. Die, met name aan de zuidwestkant van het huis, het zwaar te verduren hebben. Regen, wind, zon. Een aantal jaren achterstallig onderhoud maakte drastischer maatregelen noodzakelijk.
Vorig jaar had ik al twee sets luiken gerestaureerd. Dat betekent volledig kaal maken, rotte delen vervangen, afwerken, twee keer grondverf en twee keer lakken. Een heerlijk rustgevende klus, waar je ook echt resultaat van ziet.
Ook dit jaar heb ik weer een set luiken aangepakt. Nog één te gaan, dan zijn alle luiken weer als nieuw. Ook de luiken van vorig jaar ben ik alweer nagelopen en heb ik waar nodig bijgewerkt. Zoals ik al zei, ze hebben het zwaar te verduren.
Naast mooi zijn de luiken ook functioneel. Als er meerdere dagen zonnig weer met temperaturen boven de 30 graden verwacht worden, dan sluiten we de luiken aan de zuidwestkant van de woonkamer. Tijdens de hittegolven van deze zomer hebben ze ons geholpen om de binnentemperatuur zeer comfortabel te houden. Zonder dat er airco nodig is.
Tuin
Vorig jaar maakten we een beginnetje met het leegmaken van ‘de woestenij vóór de kas’, bij ons bekend als ‘de woestenij’. Overwoekerd met struiken en met klimop die zich tussen een hekwerk en de muur van de buren bevindt.
Het is een beschut hoekje van de tuin. Weinig wind, heel veel zonuren. Dat biedt mogelijkheden voor de teelt van fruit. Het maakt overigens ook dat ik er op warme dagen tot maximaal half elf ’s ochtends kan werken. Daarna is het er te warm.
Wekenlang heb ik de klimop elke ochtend overgoten met kokend water om ‘m af te laten sterven. En daarna heb ik stukje bij beetje elke stukje klimop losgemaakt van de muur en weggeknipt. De klimopstronken heb ik uitgegraven.
Op onderstaande foto was ik op ongeveer 85 procent van de muur (links ‘voor’ en rechts ‘na’). Je ziet het er niet aan af, maar hier zit zeker 12 uur handenarbeid in. En hierna zijn de andere stronken die er nog staan aan de beurt. Eerst leegmaken en schoonmaken, daarna inrichten.
Afgelopen week deelde Mevrouw Niekje een vakantiefoto van een hertje dat ze gezien had. Voor mij aanleiding om jullie ook weer eens mee te nemen in de beestenboel hier in Elders.
De zomer begint alweer op te schieten. Een van de dingen waar we dat aan het merken is dat verschillende dieren zich wat vaker laten zien en horen. Vermoedelijk ook door de droogte. Ze zijn allemaal op zoek naar water. Het vogelbadje in onze tuin wordt gretig gebruikt. En dagelijks door mij bijgevuld.
De avondwandeling met Doggy proberen we te doen als het begint te schemeren. De beste kans op waarnemingen. Afgelopen week zagen we achtereenvolgens twee reeën en een vos aan de bosrand. Geen camera bij ons, dus helaas geen foto’s.
Een paar dagen later wel een foto, gewoon hier in de straat gemaakt. Twee reeën, op klaarlichte dag in de hitte grazend op een akker. Ik vind het een zorgwekkend beeld, als de reeën al overdag het bos verlaten om voedsel te zoeken. Dat verwachten we hartje winter. Niet hartje zomer.
Diezelfde nacht hoorden we verschillende uilen. Lang leve Merlin Bird ID, de app die we gebruiken om vogelgeluiden thuis te brengen. Een kerkuil, een steenuil, en een bosuil. Afzonderlijk horen we ze regelmatig, en we weten hier in de buurt ook nog een oehoe te zitten. Maar deze drie in één nacht was wel heel bijzonder.
Wat we dit jaar beduidend vaker zien dan voorgaande jaren zijn hazen. Soms wel drie of vier tegelijk. De laatste week zit er vrijwel dagelijks een haas op de akker voor ons huis. Een enorm beest met nog enormere oren…
En toen ik afgelopen week mijn kas verzorgde kroop er een kleine pad onder een komkommerplant vandaan. Vast en zeker aangetrokken door de vochtige omgeving. Met een latje heb ik bij de ingang van de kas een loopbrugje gemaakt zodat meneer of mevrouw pad er ook weer uit kan. Want vorig jaar trof ik op een gegeven moment een uitgedroogd exemplaar aan. Die had de uitgang niet kunnen vinden.
Verder genieten we van de jonge fazanten die foerageren op de akker voor ons huis, en alle kanten op stuiven als ze verstoord worden. De spechten. Groene specht en grote bonte specht zijn hier vaste bewoners en nestelen hier in de buurt. En onlangs zagen we ook een middelste bonte specht hier.
En dan heb ik het nog niet over de spitsmuisjes en woelmuisjes die door onze tuin heen scharrelen. Die uilen komen hier niet zomaar. De buizerds die dagelijks boven ons hoofd cirkelen. De torenvalken die genesteld hebben in één van de bomen op de erfgrens met de buren. De mussen. De merels. De mezen. Het roodborstje, mijn persoonlijke favoriet. Het winterkoninkje.
Heerlijk, dat buiten wonen! Heb jij nog leuke dieren gezien of gehoord?
Goud. Tulpenbollen. Cryptovaluta. Regelmatig zijn er nieuwe grondstoffen waar een beleggingshype over ontstaat. Meestal een zeepbel. Waarden stijgen tot ongekende hoogten en dalen nog veel harder weer naar nul. Zolang er hebzucht is, zullen dit soort hypes er zijn. En zolang er mensen zijn, is er hebzucht.
Maar er zijn ook grondstoffen die echt essentieel zijn. Op dit moment in Nederland is dat water. Zoet water. We zitten in één van de droogste jaren sinds de metingen begonnen zijn. In juli viel er zes millimeter regen in Elders, en het is al weken gortdroog. Augustus begint niet veel beter.
Kanonnen
Huize Elders ligt in het buitengebied. Akkerland en een enkele veehouder, en bosgebieden. Om ons heen zien we de laatste weken op elk moment van de dag en de nacht grote waterkanonnen staan. Aan beken en sloten mag geen water meer onttrokken worden, maar grondwater oppompen mag nog wel.
Aan de rand van de akker staat een grote pomp en een nog grotere haspel. Die haspel trekt langzaam een waterkanon over de akker heen die enorme hoeveelheden water uitstort over de dorstige gewassen. Zo’n set kost € 70.000, las ik onlangs. En verbruikt 10 tot 12 liter diesel per uur, en dan wordt die diesel vanwege de hoge brandstofprijzen ook nog regelmatig gestolen door onverlaten. Zo’n waterkanon stort 50 kubieke meter water, 50.000 liter, per uur uit. In een cirkel met een diameter van zo’n 75 meter.
Zwembad
Dan mijn tuin. We zijn dit jaar op een missie. Het zwembad leeghalen zodat we het af kunnen gaan breken. Daar zat ongeveer 15 kubieke meter water in. En al het hele voorjaar en de hele zomer put ik hier dagelijks uit voor het irrigeren van mijn moestuin.
Elke dag 3 à 4 volle gieters (à 10 liter per stuk) in de kas, 2 gieters voor alle potten en bakken op het terras, en dan nog 2 gieters voor een kwetsbaar perkje in de volle zon en wat nieuwe aanplant. Jong zaaigoed in de moestuin om de andere dag.
Er staat op het moment dat ik dit schrijf nog minder dan 40 cm water in het zwembad. Dat was ruim 125 cm toen het jaar begon.
Waterpomp
Lang leve de grondwaterpomp. Ook dit jaar weer. Ik denk dat de pomp de afgelopen periode een uur of 10 per week draait. En ik heb uitgerekend dat er ongeveer een kubieke meter water per uur naar boven komt.
De moestuin krijgt tweemaal per week twee kuub water, dat is de equivalent van 30 mm regen. Overige perken naar behoefte, minimaal een keer per week. En de bomen krijgen eens per week een liter of 50 per stuk.
Ethiek
‘Wees zuinig met water,’ roepen allerlei instanties en deskundigen. Toch merk ik dat ik me minder schuldig voel na het lezen van de statistiekjes per waterkanon, als ik op een kleine wandeling door Elders er minimaal vijf op volle kracht zie draaien. Zij 50 kubieke meter water per uur, en dat vrijwel voltijds. Ik met 1 kubieke meter water per uur en een uurtje of 10 per week.
Grondwater is van niemand, las ik ergens. Pas als je het oppompt is het van jou. Ik denk dat ik het daar niet mee eens ben. Grondwater is van ons allemaal. Dat is het verschil tussen ‘je het water toe-eigenen door het op te pompen’ en ‘het water stelen van ons allemaal’. En daar mogen we best wat meer verontwaardigd over zijn.
Zeker omdat het water opgeëist wordt door de beroepsgroep die ruim de helft van het Nederlandse grondoppervlak gebruikt voor landbouw en veeteelt. En die decennialang beweerd heeft dat ze ‘de wereld voeden’. Maar daarin zijn ze genadeloos ontmaskerd. We importeren een hoop veevoer en we exporteren een hoop vlees en andere producten. Maar als je de netto voedingswaarde neemt dan produceren we helemaal niet zo veel. Terwijl we hier wel mest en gif als restproducten hebben. Van mij mogen we stoppen met een aantal zinloze teelten. Dingen als snijbloemen. Veel water, veel gif, en je kunt ze niet eten. Liever niet meer dus. Maar ja, ‘economische belangen’.
Wij hebben het oppompen van grondwater op een laag pitje gezet. Voor nu koester ik mijn bijna lege zwembad. Ik kom er dit teeltseizoen wel mee door. Stiekem doe ik een regendans. Maar ik begin haast te krijgen met het creëren van meer waterbergingscapaciteit.
Destijds waren we net verhuisd naar Elders. Waar we eigenlijk overal kunnen shoppen behalve bij de Albert Heijn, vroeger in Geldnerd City onze hofleverancier. Inmiddels is de Lidl onze hofleverancier, af en toe aangevuld met een Plus of iets anders. Ook werd er minder geconsumeerd in de horeca, wegens minder aanbod. Thuisbezorgd? Wat is dat?
Inmiddels is ook onze moestuin een noemenswaardige leverancier geworden van groenten en fruit. Maar tegelijkertijd is de inflatie ook nog steeds niet bepaald laag te noemen. Genoeg redenen dus om weer eens in mijn administratie te duiken en te kijken hoe onze uitgaven voor boodschappen zich ontwikkelen. En niet alleen de boodschappen, maar ook de uitgaven in de horeca. Want als we ons eten en drinken niet thuis consumeren, dan doen we dat elders in Elders…
Boodschappen
In onderstaande grafiek zie je onze maandelijkse boodschappen sinds begin 2017. Dat was ongeveer het moment dat we terug waren uit het Verre Warme Land en in Huize Geldnerd ‘geland’ waren. Een regulier en voorspelbaar leven.
Begin 2024 verhuisden we naar een tijdelijk huis in Elders, en medio 2024 kregen we de sleutels van Huize Elders en werd het leven hier weer normaal.
En wat schetst mijn verbazing? Ik zie vanaf de zomer van 2024 toch echt een dalende trend. Waar de inflatie door het land giert en we allemaal steen en been klagen, wordt er gemiddeld genomen in Huize Elders nu minder aan boodschappen uitgegeven dan twee jaar geleden.
Horeca
Die goedkopere boodschappen komen vast en zeker omdat we hier minstens één keer per week duur uit gaan eten, dan?
Nou nee, ook niet. Integendeel. Constant laag ook.
Er zal een bodem zitten aan beide budgetten, en ooit gaan ze weer stijgen, al is het maar door de inflatie. Maar de beste maandlasten zijn nog steed lage maandlasten, toch?
Bovenstaande foto is denk ik de beste samenvatting van de maand juli in het jaar 2026. Zon. Heel veel zon.
Verder was het een maand met blogvisite. Tom kwam hoogstpersoonlijk wat tips geven, en ook Voorheen In De Fruitboomgaard vereerde Elders met een bezoekje.
Het weer
Juli was heet, erg heet. Niet meer de recordstanden van 39 graden Celsius, maar wel hittegolven met dagen op rij temperaturen van boven de 30 graden Celsius. Met onze luiken, en met consequent luchten ’s nachts en in de vroege ochtend, hielden we de temperatuur binnen behaaglijk. Een enkele keer vonden we Doggy ’s ochtends niet in haar bench, maar op de koelere tegelvloer. Onze kleine bosmarmot met haar warme vachtje had het zwaar.
Juli was ook droog. En volgde op een serie van droge maanden. Gedurende de maand werden de berichten van de waterschappen alarmerender. We zagen sloten en beken droogvallen. Het vogelbadje in onze tuin vulde ik elke dag bij en werd gretig gebruikt. Een merel die het badje claimde werd verjaagd door een samenwerkende groep mussen en vinken.
Ik vrees ook dat we op zoek moeten naar nieuwe weercodes. Want code geel voor hitte begint een beetje sleets te worden als dit het nieuwe normaal is.
Rond 20 juli koelde het af, en kregen we juist te maken met een aantal koude nachten. De temperatuur in Elders daalde tot een graad of 9. En op 22 juli viel er regen. Om precies te zijn 0,2 millimeter, volgens het officiële regionale weerstation MeteoElders. Het mocht geen naam hebben. Op 26 juli kwam er nog een millimetertje of vier aan regen bij. En daarna kregen we hier vrolijk een nieuwe hittegolf met temperaturen ver boven de 30 graden Celsius.
In de eerste driekwart van de maand viel er in Elders minder dan 1,0 millimeter regen. Het waterpeil in ons zwembad daalde zienderogen terwijl ik gieters vol water putte voor de kas en de moestuin. Medio juli schakelde ik de grondwaterpomp bij om de gewassen in mijn moestuin van voldoende vocht te voorzien. Het water verdampte waar je bij stond. Uiteindelijk viel er 6 millimeter regen in deze maand. Zes millimeter. Da’s niks.
De zonnepanelen wekten 944 kWh op. Dat is plekje 2 in de juli-maanden sinds 2021, de op een na beste qua zonne-opbrengst. En ruim boven het maandgemiddelde van 860 kWh.
Kas
Ik probeer hier bewust en duurzaam te tuinieren. Geen gif. Biologische zaden. En zo gebruikte ik voor het opbinden van de tomatenplanten en komkommerplanten in de kas ook touw dat vrij is van plastic en kunststoffen. Maar dat bleek slecht bestand te zijn tegen de combinatie van hitte en hoge luchtvochtigheid in de kas. De ene na de andere plant stortte ter aarde. Gelukkig meestal zonder grote schade, maar toch. Ik heb de meeste touwen vervangen door een steviger variant, en op mijn actielijstje gezet dat ik op zoek moet naar een geschiktere kunststof-vrije variant voor het volgende tuinseizoen.
Begin juli heb ik de kas en omgeving goed opgeschoond. De tomaten heb ik dit jaar ruimhartig gesnoeid. Ze belonen me met een veelbelovende groei, zowel in de kas als buiten in de moestuin.
Meerdere keren per week controleer ik de tomatenplanten op dieven. En elke twee weken krijgt de kas een uitgebreidere onderhoudsbeurt. Dood blad wordt verwijderd, onkruid gewied, de aarde wordt losgewoeld, de tomatenplanten krijgen mest. Een kas is eigenlijk een moestuin op turbo. Alles gebeurt er razendsnel. En kan dus ook razendsnel misgaan als je even niet oplet.
Moestuin
Begin van de maand was dit het beeld in de moestuin.
De tweede ronde broccoli is helaas niet echt op gang gekomen. Het schoot door waar je bij stond, er kwamen geen mooie dichte roosjes. Te heet?
Medio juli nam ik deze panoramafoto in de moestuin. Ten opzichte van begin juli zie je aan de linker- en rechterkant van de foto heel goed dat ik hard gewerkt heb om de paden onkruidvrij te maken.
Medio juli zaaide ik rode biet, radijs, rucola en bladmosterd. Dat is allemaal mooi opgekomen. Volgend jaar moet ik bij mijn planning beter nadenken over een tweede teeltronde vanaf begin juli.
En eind juli zag de moestuin er zo uit.
Er is een eerste keer voor alles…
En dus ook voor het verwisselen van een lekke band op onze kruiwagen. Nog nooit eerder gedaan in mijn leven. Gelukkig bevatte de onuitputtelijke inventaris van onze schuur ook een reserveband. Ik moet nog even kijken of de lekke band te repareren is, of dat er een nieuw reservewiel moet komen…
Oorlog
Het is inmiddels twee jaar geleden dat ik de bamboestruik in onze tuin uitgroef. In de periode daarna verwijderde ik tientallen meters aan wortelstaken. Commando-eenheid Hondje (die ik ooit terug hoop te zien bij de Regenboogbrug) en ik leverden dapper strijd.
Gewonnen heb ik nog steeds niet, al is de taak van Hondje met verve overgenomen door Doggy. Medio juli vonden wij verspreid over twee dagen vijf bamboestaken, verspreid over het grasveld. Die waren uiteraard binnen 10 minuten na het aantreffen vernietigd. Ooit zullen we zegevieren. Ooit.
Mocht je overwegen een mooie bamboeplant te kopen: DOE HET NIET! Er is wat mij betreft een speciaal plekje in de diepste krochten van de hel voor mensen die bamboe verspreiden….
Oorlog (2)
Eind juli overleed binnen 24 uur één van mijn courgetteplanten. Meeldauw. Ik heb de plant meteen uitgegraven en hoopte dat de rest gevrijwaard bleef. Maar de dagen erna zag ik de andere planten ook aangetast worden.
Mijn eerste gedachte was om alle courgetteplanten dan maar op te graven en af te voeren. Maar dat kon ik toch niet over mijn hart verkrijgen. Ik groef er nog eentje uit die ook duidelijk overleden was en snoeide verder alle aangetaste bladeren weg. Meer dan een kruiwagen vol.
De drie overgebleven planten hebben meer ruimte. Ik geef voorzichtig water aan de stam en zorg dat de bladeren niet nat worden. Hopelijk herstellen ze nog en leveren de komende periode nog wat meer oogst op.
Meeldauw is een risico als planten te dicht bij elkaar staan. Vorig jaar had ik het probleem met de tomatenplanten in mijn kas. Dit jaar heb ik die steeds drastisch bijgesnoeid om herhaling te voorkomen. De courgetteplanten had ik een meter uit elkaar gezet, maar dat bleek toch te weinig. Volgend jaar nog meer tussenruimte!
Oogst
Begin juli heb ik al mijn tuinbonen geoogst. Een grote bak vol. We hebben de tuinbonen dubbel gedopt en ingevroren, in totaal bijna 2 kilo netto na dubbeldoppen.
Vers van de plant…Eerste keer gedoptEen deel van de oogst dubbel gedopt en klaar voor de diepvries
Ik oogstte ook nog een laatste portie doperwten. Die werd gedopt, geblancheerd, en ingevroren. Een klein deel heb ik gedroogd om te gebruiken als zaad voor volgend jaar.
Verder hebben we deze maand behoorlijke hoeveelheden bramen geoogst. Ze zijn extreem vroeg dit jaar, niet verwonderlijk met de hitte van de afgelopen maanden. Maar mede daardoor ook redelijk klein. Verder hadden we dit jaar een beperkte oogst aan kruisbessen.
We oogstten veel eigen bosui. En gebruikten het op flammkuchen en in hartige taarten. Heerlijk!
Mijn knoflook heb ik na de oogst vier weken gedroogd en daarna schoongemaakt.
De meeste bollen zijn vrij klein gebleven. Het loof is vrij vroeg afgestorven, ik weet niet precies waarom. Mogelijk omdat ik de knoflook gepoot had in het deel van de moestuin waar vorig seizoen ook de uien stonden. Foutje… Maar er is genoeg voorraad voor de komende periode, en ook om straks na de zomer een nieuwe serie te planten voor volgend jaar.
En dan de tomaten. Er kwamen deze maand ook meer dan voldoende tomaten uit onze eigen tuin. Die werden verwerkt in allerlei gerechten. We hadden eind juli ook de eerste buitentomaten. Er werd meteen een proeverij gehouden om de smaak te vergelijken met de kastomaten, we hebben buiten hetzelfde ras staan als in de kas. Die laatste zijn zoeter.
We hebben dit jaar alle ingrediënten voor verse gazpacho uit eigen tuin. Tomaten, komkommers, peper en zelfs de knoflook. Heerlijk met dat warme weer!
En eind juli hadden we de eerste portie snijbonen uit eigen tuin. Later dan vorig jaar en ook in kleinere hoeveelheden, maar we zijn er blij mee. Een paar dagen later kwam daar nog een behoorlijke portie bij, inmiddels liggen er zes gesneden en geblancheerde porties in de diepvries. Lang leve de snijbonenmolen!
Verder oogstten we eind juli de eerste appeltjes van onze boom. Die staat er pas een jaar, we moesten flink uitdunnen want de takken bogen door. Ook de eerste pruimen waren rijp. Er hangt nog het nodige aan de boom.
En verder
Nog wat foto’s uit de tuin. In mei kochten we een artisjok-plantje tijdens onze vakantie. Dit jaar de enige plant in mijn moestuin die ik niet zelf heb opgekweekt, diverse pogingen om uit zaad een artisjokplant te starten zijn jammerlijk mislukt. Inmiddels zitten er twee grote artisjok-knoppen in deze plant.
De druivenstruiken in mijn vorig jaar gebouwde pergola woekeren vrolijk voort. Het zal nog wel een paar jaar duren voordat ik de eerste flessen Chateau Migraine Elders 🍷 aan kan gaan bieden. Maar er is voortgang.
Begin juli begon onze Truus kuren te krijgen. Je koos een optie, hoorde de bonen gemaald worden, de machine begon te lopen, maar er kwam geen koffie in mijn kopje.
Ik gaf de machine een extra schoonmaakbeurt, en het euvel was weer opgelost. Maar minder dan twee weken later gebeurde het weer. Weer een extra schoonmaakbeurt, en alles liep weer door. Maar het voelde niet goed.
27.000 kopjes koffie
Tijd dus voor een grote onderhoudsbeurt. Ook niet zo heel verwonderlijk. In de afgelopen (iets meer dan) zes jaar heeft ons apparaat 26.839 kopjes koffie geproduceerd. Overigens drink ik vooral dubbele espresso’s, en die tellen voor twee. Maar dan nog.
Ik nam contact op met de regionale JURA-dealer en bracht ons apparaat weg voor een grote servicebeurt. Daarvoor ging het apparaat naar het landelijke servicecentrum ergens in de Randstad. Dat kon wel een week of drie duren… 😱
Zo lang duurde het gelukkig niet. Na iets minder dan twee weken kreeg ik bericht dat ik de machine weer kon komen halen bij de lokale dealer. Na betaling van € 389 mocht ‘ie weer mee naar huis en kon ik mijn eerste dubbele espresso weer tappen.
Er was een lange lijst van onderdelen die vervangen zijn. De belangrijkste is de maaleenheid, de schijven waartussen de koffiebonen vermalen worden om mijn favoriete drank te produceren. Dat is ook niet zo verwonderlijk met de aantallen die de machine de afgelopen zes jaar verwerkt heeft. Wat me opvalt: het malen van de bonen maakt nu veel minder lawaai dan voorheen.
De uiteindelijke kosten vielen me eigenlijk nog wel mee. Het is iets meer dan de jaarlijkse afschrijving waar ik de eerste vijf jaar mee gerekend heb. Als de machine nu weer probleemloos zes jaar meegaat is het een koopje.
Zonder koffie?
We zaten dus bijna twee weken zonder koffiemachine. Maar zonder koffie kan natuurlijk niet voor caffeïne-junkies zoals ik. We hebben ons gered met traditionele filterkoffie. Opschenken, wachten. ‘Slow brew’ wordt dat tegenwoordig ook wel genoemd. Schijnt heel hip te zijn buiten Elders.
Maar wij zijn vooral blij dat we ’s ochtend weer alleen maar op het knopje hoeven te drukken voor onze dagelijkse dosis.
Langzamerhand gaat heel Nederland met vakantie. Alhoewel: steeds minder mensen kiezen juli en augustus om weg te gaan, las ik in de Vakantiemonitor van de ANWB. Te duur, te druk, te warm.
Zelf zijn we in mei al weg geweest. Ik hoef even niet meer. Wel werk ik in deze periode maximaal drie dagen per week, net als vorig jaar. Sommige weken zelfs maar twee dagen. Ik probeer me te beperken tot één dag per week op kantoor. Dat voelt ook als vakantie.
Werkvakantie dan toch wel. De moestuin is eindelijk weer eens vrijwel volledig vrij van onkruid. Lege plekken ook, ik heb onvoldoende rekening gehouden met een tweede teeltronde.
En dan zijn er nog de luiken die gerestaureerd moeten worden. Misschien komt er de komende periode zelfs nog wel een blogje. Er staan genoeg ideeën klaar. Maar alles kalm aan. We hebben de tijd.
