Tuindagboek juni 2026

  • Berichtcategorie:Tuin
  • Bericht reacties:10 reacties

Juni! De maand dat voorjaar zomer wordt. De maand die traditioneel erg druk is op mijn werk, en dit jaar is geen uitzondering. De maand waarin het inmiddels twee jaar geleden is dat we de sleutels van Huize Elders in ontvangst namen.

Het was ook de maand waarin er een voorlopig einde kwam aan de saga Van den vos Reynaerde. We hebben geen spoor meer gezien van dit arme beest. En het was de maand waarin we een bosmaaier hebben gekocht.

Het weer

De maand juni begon koud en regenachtig. Ik hoefde dus geen water te geven in de moestuin. Aan het einde van de eerste week van juni stond er al ruim 30 millimeter regen op de teller.

Vanaf medio juni kwamen we terecht in een hittegolf. In de nacht van 18 op 19 juni hadden we noodweer in Elders. Ik ben uit bed gesprongen omdat ik wist dat ik de deur en het dakraam van de kas niet had dichtgedaan. Gelukkig was ik op tijd en hadden we geen schade. Er viel 15 millimeter regen in een uur. De nacht erna deden we dat nog eens dunnetjes over.

Tijdens de recente hittegolf liepen de temperaturen in Elders op tot 39 graden Celsius. ’s Nachts bleef de thermometer boven de 20 graden steken. Dankzij onze luiken bleef het in de woonkamer goed leefbaar. ’s Ochtends vroeg gooiden we alles even open om goed door te luchten, we probeerden steeds om een of twee graden van de binnentemperatuur af te schaven. Boven werd het warmer. Daar gooiden we elke avond alle ramen wijd open. Vanaf 07.00 uur ’s ochtends zat ook daar alles potdicht.

Juni was ook de maand van de weeralarmen. Op een gegeven moment stonden er in de KNMI-app zes weeralarmen tegelijk voor Elders. Een rode voor de hitte, twee oranje alarmen voor onweersbuien en voor komende hitte, en drie gele weeralarmen voor respectievelijk hitte en onweersbuien in verschillende tijdvakken. Het effect is zo wel een beetje weg. Wij proberen gewoon zelf na te denken en verstandige dingen te doen en te laten.

Uiteindelijk viel er hier in Elders in juni ruim 75 millimeter regen. De zonnepanelen wekten at levert plekje vier op in de laatste 6 juni-maanden. De hittegolf in de tweede helft van juni kon het gebrek aan zon-uren in de eerste helft van juni niet helemaal compenseren.

Achterstanden

De maand juni werd de maand van de achterstanden. De maand waarin het onkruid gestaag de moestuin en bloemperken overnam. Niet bijzonder gezien de combinatie van warmte en neerslag in de tweede helft van de maand. Wieden, en binnen 48 uur kon je weer opnieuw beginnen.

Maar er was gewoonweg te weinig tijd. Mijn werkjes in de kas wilde ik echt voor 07.00 uur ’s ochtends afronden, en de moestuin werd na 09.00 uur ook een warme oase. Water geven, het hoogst noodzakelijke wieden, en wegwezen…

Dus oogstte ik de knoflook later dan gewenst. En de doperwten. En de tuinbonen. En de broccoli. En de kersen.

Kas

Juni is traditioneel de maand waarin de kas geleidelijk in een jungle verandert. Met meermalen per week dieven van de tomaten en wekelijks snoeien probeer ik dat dit jaar te beperken. Planten hebben ook wat ruimte nodig om een succesvolle oogst te leveren.

De snackkomkommers lieten zich van hun beste kant zien. Elke tweede dag oogstte ik enorme hoeveelheden. Er was niet tegen op te eten. Dus werd er uitgedeeld.

De tomatenoogst ziet er veelbelovend uit. Maar echt rood wordt het allemaal nog niet. Wel hebben we ook de eerste verse basilicum uit eigen kas verwerkt in ons menu.

En met de hitte van de afgelopen weken was er geen houden aan. De kropsla, die ik in de kas kweek om minder te hoeven delen met de slakken, schoot door…

Stammenstrijd

Ik dacht dat ik de tomaten echt wel goed bijgehouden had. Dagelijks checkte ik mijn planten op nieuwe diefjes. Maar toch werd ik af en toe verrast. Was er een dief uit de hand gelopen en leek er een strijd te ontstaan tussen verschillende stammen van een tomatenplant. Een echte stammenstrijd dus. Geen bewuste keuze zoals bij Diana. Waar ik met mijn snoeischaar meestal rücksichtlos een einde aan maakte. Ik wil mijn planten dit jaar echt beter in toom houden dan voorgaande jaren.

Moestuin

De wortels heb ik begin juni opgegeven. Ze blijven erg klein. Ik denk dat mijn grond niet los genoeg is. Misschien dat ik het nog opnieuw probeer.

In de eerste week van juni oogstten we de eerste courgette. En daarna barstte het oogstfeest los. Genoeg om een aparte paragraaf aan te wijden verderop in deze blogpost!

De uien en de bosui heb ik uitgedund en op grotere afstand van elkaar geplant. Ik heb ze goed diep geplant in bedden waar ik veel compost aan heb toegevoegd om ze luchtig te maken.

De appelboom hebben we ook behoorlijk uitgedund, de nog dunne takken bogen helemaal door onder het gewicht van de jonge appels. We hebben voorlopig liever dat de boom wat energie in de groei steekt, de vruchten komen over een paar jaar wel.

Eind mei zag de moestuin er zo uit:

En eind juni was dit het beeld. Eén grote groene weelde.

Ik heb het idee dat ik een klein beetje geholpen word met het onkruidvrij houden van de moestuin. Rondom Huize Elders bevindt zich een enorme mussenkolonie. Ik denk dat we wel 10 nesten hebben onder de dakpannen van het huis en van de schuur. Mussen zijn sociale beestjes die graag samenleven. En dat maakt dat ik regelmatig tot wel tien mussen tegelijk door mijn moestuin zie scharrelen. Zoekend naar zaadjes.

Oorlog

Een groot deel van juni geloofde ik in een mirakel, we signaleerden geen enkele bamboestaak meer sinds de eerste waarneming eind mei. Het bleef elke dag spannend, dat wel… En jawel hoor, afgelopen weekend trof ik er twee aan. Alsof ze binnen een dag hun antenne 30 centimeter boven de grond uitstaken. Dat duurde maar vijf minuten natuurlijk, toen waren de beide onrechtmatigheden verwijderd…

Het slakkenprobleem blijft vooralsnog goed onder controle. Zo af en toe pluk ik er eentje uit de moestuin. Ik tel mijn zegeningen. En de spinselmotten hebben zich verder koest gehouden in de appelboom. Het handmatig verwijderen van de nestjes met rupsen in mei heeft erger voorkomen.

Oogst

Er werd het nodige geoogst en opgegeten of verwerkt in deze maand.

Komkommers.

En nog meer komkommers.

En geloof me, nog véél meer komkommers…

Verder heb ik afgelopen weekend de eerste broccoli geoogst. Vijf stevige stronken.

Ik heb de roosjes geblancheerd (een paar minuten koken en daarna het kookproces stoppen in ijswater), en vier porties van elk 400 gram ingevroren.

Ik oogstte ruim 850 gram doperwten. Een portie van 150 gram werd dezelfde dag verwerkt in ons menu.

En twee porties van elk 350 gram werden geblancheerd en ingevroren.

Afgelopen weekend oogstte ik de knoflook. Redelijk wat kleine bollen, maar ook een aantal behoorlijk grote knoflookbollen. Ik laat ze een paar weken drogen. En ik ga er een paar apart leggen om in het najaar te planten voor de oogst van 2027.

En de kersen aan onze eerste boom, de iets zuurdere kersen, waren ook rijp.

Dit was ongeveer 10 procent van de kersen aan deze ene boom. We hebben er nog vier…

En verder…

De artisjokplant begint inmiddels monsterlijke vormen aan te nemen. Blijkbaar heeft dit plantje het naar zijn zin in onze moestuin.

De komende periode heb ik iets in te halen qua onkruid wieden. Verder ben ik aan het nadenken over de tweede ronde zaaisels en over de groenbemester die ik aan het eind van het seizoen in de moestuin wil zetten om de winter door te komen.

En nu de knoflook geoogst is kan ik eindelijk het laatste stukje buxus uitgraven. Een mijlpaal!

Hoe gaat het met jouw moestuin?

Jaargadget 2026

  • Berichtcategorie:Tuin

Geldnerd was een gadgetfreak. En Meneer Elders is dat eigenlijk ook. Maar vorig jaar gaf ik al aan dat er een nieuw soort gadgets ons huis binnenkomt. Tuingadgets. En dit jaar is geen uitzondering. Misschien wel het begin van een traditie?

Groen asfalt

In de achtertuin van Huize Elders ligt een gazon. Een paar honderd vierkante meter. Een gazon dat door de vorige eigenaren liefdevol verzorgd werd. Wekelijks gemaaid met de aanwezige motormaaier. Regelmatig bemest. En dat gazon was best een uitdaging. Met mos onder de bomen, aanwaaiend onkruid van de akkerranden om ons heen, en mierennesten die voor verzakkingen zorgen. Het werd allemaal aangepakt en het gazon lag er strak bij. Groen asfalt dus. Een dertien-in-een-dozijn gazon dat niets doet voor de insectjes en de vogels. OK, het is minder erg dan kunstgras of bestrating, maar van toegevoegde waarde is het zeker niet.

Verwilderen

Dus hebben we ambities in Elders. Verwilderen. Kruidenrijk. Verschralen.

En dus deden we niets. We maaiden niet. En bemesten deden we al zeker niet. En na twee jaar zien we inmiddels de effecten. Het zoemt. En we zien vogeltjes in onze tuin die we eerder niet zagen. Precies zoals de bedoeling is.

Nou ja, we maaiden af en toe. Twee keer in 2025. En dat was een uitdaging. Want een standaard motormaaimachine komt niet door gras van 30 centimeter hoog, waar ook nog eens taai onkruid tussen staat. En we hebben wel een elektrische trimmer, maar ook die heeft z’n beperkingen. Vaak slaat die het gras plat, in plaats van het af te snijden. En op één acculading kwamen we niet ver. We moesten al gauw een keer of vijf opladen om het hele gazon door te komen.

Grof geschut

Er moest dus grof geschut komen. Een bosmaaier. Op een recente vrijdag ondernamen we daartoe een expeditie naar de tuingereedschapwinkel waar de hele inboedel van onze schuur vandaan komt. We lieten ons uitgebreid voorlichten en instrueren. Er werd goed doorgevraagd en geadviseerd. En ruim een uur later verlieten we de winkel met een legere bankrekening en een bosmaaier waar ik ‘U’ tegen zeg. Met een stevig mes (met beschermkap), een accu die met één lading ons halve grasveld aankan, en een snellader.

Inmiddels heeft Vriendin ons hele gazon een goede maaibeurt gegeven. Het maaisel is afgevoerd naar de composthoop. In augustus of september doen we dat nog een keer. Verder mag het grasveld groeien en bloeien. Een nieuwe gadget, die ons helpt om de tuin te beheren op de manier die wij graag willen.

De motormaaier gaat nog niet met pensioen. Eens per maand maaien we daarmee de looppaden die we gebruiken om ons door de tuin te bewegen. Naar de kas, en naar de composthoop. Wel iets anders dan elke week een heel gazon mogen maaien, maar beter dan niets. En een robotmaaier? Ik kan me niet voorstellen dat we die ooit nodig gaan hebben.

Heb jij een gazon?

Van den vos Reynaerde

  • Berichtcategorie:Tuin

Een heel verdrietig verhaal dit keer. Want leven op het platteland is niet alleen maar leuk. Heb je geen zin in een verdrietig verhaal en verdrietige beelden, sla deze blogpost dan maar over…

Elke week is het weer spannend wat er opduikt op mijn wildcamera, en af en toe deel ik wat beelden met jullie. Reeën, marters, een vos, een das, allemaal min of meer regelmatige bezoekers van ons weiland en onze composthoop. Ik geniet daar enorm van.

Maar onlangs even wat minder. Het begon op een woensdagavond. Vriendin liet ’s avonds laat Doggy uit en hoorde een zacht gerinkel achter onze tuin. Toen ze dichterbij kwam verwijderde het geluid zich.

Ze vertelde mij erover toen we ’s ochtends wakker werden. Nieuwsgierig geworden bekeek ik de beelden van de wildcamera. En zag iets waar ik heel verdrietig van werd, en ook meer dan een beetje boos. Op de beelden strompelde een vos door ons weiland met een object aan zijn of haar linkervoorpoot. Zeer waarschijnlijk een klem.

Van het kastje naar de muur…

Meneer Elders en Vriendin kunnen slecht tegen leed. Dus kwam er actie.

Ik belde de regionale dierenambulance. Die vonden het ook een verschrikkelijk verhaal. Maar helaas konden die niet helpen, ze hadden geen vangkooien voor dieren van deze omvang. Als we wisten waar ‘ie zat en/of de vos zouden vangen dan wilden ze ‘m wel ophalen en naar een gespecialiseerde opvang brengen.

Dus belde ik 144 Red Een Dier. Want volgens de PVV moeten dieren in ons land wél geholpen worden. Dan kom je uit bij de dierenpolitie. Maar ook die konden niet helpen. Er werd wel een notitie gemaakt want klemmen zijn verboden. Maar daar heeft zo’n vos natuurlijk niets aan, aan een notitie.

Ik belde de gemeente. En sprak met de medewerker natuurbeheer. Die vond het ook een verschrikkelijk verhaal. En ging contact zoeken met faunabeheer.

En ik sprak met een paar buren of zij opties zagen. Maar veel mensen in het buitengebied hebben hobbymatig kippen. En die zijn niet zo dol op vossen.

En toen werd het stil. Niemand reageerde meer. Ik doorzocht ons weiland en het oude stalletje achterin het weiland, maar vond de vos niet. De daaropvolgende nachten dook het arme dier ook niet meer op de wildcamera op. We vreesden dat de vos een rustig plekje had gezocht en gestorven was. Ik was een beetje verdrietig. En ook een beetje gefrustreerd dat het zo moeilijk was om hulp te vinden.

Deel 2

Een weekje later. Een thuiswerkdag. ’s Ochtends rond 07.30 uur zag ik vanuit mijn ooghoek wat bewegen in het weiland. De vos. Mijn hart maakte een sprongetje. Maar mijn gevoel veranderde al snel toen ik zag dat het beestje nog steeds hinkte. Nog steeds een klem aan zijn of haar pootje. Hinkelend scharrelde het beest langs de rand van het weiland, waarschijnlijk op zoek naar voedsel.

Het dier verdween achter een stel struiken aan het eind van het weiland. En ik belde Vriendin voor overleg. Ik stond op het punt om dan maar zelf een vangkooi te bestellen. Vriendin en ik samen deden wederom het hele riedeltje aan telefoontjes. Zochten contact met de lokale wildbeheereenheid. En Vriendin kreeg ook van 144 de toezegging dat zij contact zouden opnemen met de wildbeheereenheid.

In de loop van de dag werd ik gebeld door iemand van de wildbeheereenheid, en bespraken we de opties. Vangen zou moeilijk worden. En het arme beest liep natuurlijk al meer dan een week met dat ding aan zijn of haar poot. Op deze manier zou de vos een langzame hongerdood sterven. Er werd contact gelegd met één van de jagers van de wildbeheereenheid. Die avond pakte een jachthond het spoor op in ons weiland…

Nog een kans

…En raakte het ook weer kwijt. Het zoekgebied werd uitgebreid, maar geen spoor meer van de vos. Er werd een voederplek ingericht. Alle wildcamera’s in de buurt werden op scherp gezet.

En twee dagen later zag ik de vos weer op mijn wildcamera. Om 03.15 uur in de ochtend. Na overleg met enkele buren en contact met de wildbeheereenheid werd er een vangkooi afgeleverd en kregen we instructies. Ik stelde de vangkooi op en voorzag deze van aas. Een wildcamera werd erop gericht.

Op de eerste ochtend zeg ik vanuit onze tuin met mijn verrekijker dat de vangkooi dicht zat. Verwachtingsvol liep ik er naartoe, om een ietwat beduusd egeltje vrij te laten.

Die avond hebben we de vangkooi opnieuw voorzien van voer en op scherp gezet. Om de volgende ochtend een heftig blazende kat van een van de buurtbewoners vrij te laten. En sindsdien bleef de vangkooi leeg. Elke avond vulde ik het lokaas aan, en elke ochtend lag alles er onaangeroerd bij. Geen waarnemingen meer van de vos. 😢

Afgelopen weekend zijn we gestopt met zoeken, en hebben we de vangkooi weggehaald. Al meer dan een week geen enkele waarneming meer van de vos.

Reflectie

Van den Vos Reynaerde wordt algemeen beschouwd als een hoogtepunt in de Middeleeuwse Nederlandse literatuur. Wat mij betreft een schril contrast met het dieptepunt in medemenselijkheid richting dieren en mensen in nood dat ik in onze huidige samenleving zie.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik deze episode met de vos totnogtoe het ingewikkeldste vind wat we hier meemaken. Ik probeer realistisch te zijn. De kans dat de vos nog leeft, bijna drie weken na de eerste waarneming met de klem aan de poot, is niet heel groot. Maar het zijn slimme en taaie beestjes. Dus wie weet.

Zelf ben ik verdrietig en teleurgesteld dat het zo moeilijk bleek om hulp te vinden in deze situatie. Vraag me ook af of ik genoeg geprobeerd heb om dit arme beest te helpen. Of het toch niet mogelijk was geweest om het dier te vangen. Wie zet er nou anno 2026 nog dit soort klemmen, vragen zelfs de jagers zich af.

Dus als jullie me zoeken zit ik even in een hoekje een traantje te plengen voor deze arme vos. Want wie zijn nou de beesten in deze wereld?

Tuindagboek mei 2026

  • Berichtcategorie:Tuin

De maand mei zit er ook alweer op. Een maand waarin we de eerste productie uit eigen tuin konden eten. Kropsla en snackkomkommer. Tijd dus om weer even terug te kijken.

Elke dag, zeven dagen per week, is het verzorgen van de kas onderdeel van mijn ochtendroutine. Water geven, tomaten dieven. In het weekend ook wieden en harken. En elk weekend wordt ook de moestuin gewied. Heerlijk rustgevende klusjes, en goed om op die manier elke dag zicht te houden op de ontwikkelingen in de tuin.

Het weer

Aan het einde van de middag van 2 mei begon het eindelijk weer eens te regenen. In de loop van de avond was er al 10 millimeter gevallen, meer dan in de hele maand april bij elkaar. Maar toen ik op 3 mei de grond omwoelde in een stukje van de moestuin, was die op minder dan 5 centimeter diepte nog steeds kurkdroog. Er was meer nodig. En die viel ook. Op 6 mei kregen we nog eens 18 millimeter over ons heen. Niet genoeg om het al opgebouwde neerslagtekort in te lopen, maar de tuin kon weer even vooruit.

Uiteindelijk waren de eerste drie weken van mei niet echt ‘voorjaarsachtig’ te noemen. Er viel ruim 70 millimeter regen. Een ‘normale’ maand. De zonnepanelen leverden 860 kWh stroom op. Bij lange na niet de beste meimaand. Maar dat zal met het weer in de eerste drie weken van mei niemand verbazen.

Kas

Op 3 mei heb ik nog wat sla uitgeplant. En ook meteen een nieuwe serie voorgezaaid.

En zo zag de kas er uit op 3 mei. Links de eerste sla en tegen het pad aan zeven snackkomkommerplanten. Rechts tien tomatenplanten van drie verschillende rassen: Cheralita, Barry’s Crazy Cherry en Starfighters.

Er staan nu meer tomatenplanten dan vorig jaar. Ik heb nu alle komkommers links gezet, die blijven rank en groeien voor de aflegplank langs. Alle tomaten staan rechts. Niet in twee rijen, maar een zigzag vorm met minimaal 60 cm afstand tussen de planten. Als ik dan dit jaar iets beter dief en snoei en de planten ook iets meer in toom houd moet het beter gaan.

Medio mei heb ik in de kas basilicum gezaaid tussen de tomaten. Het is een experiment, maar die twee schijnen goed samen te gaan. Je ziet op onderstaande foto aan de rechterzijde wat groene puntjes op de aarde. Basilicum-in-wording.

Eind mei zag de kas er zo uit:

IJsheiligen

IJsheiligen. Die dit jaar z’n naam eer aandeed. Het was rond die dagen ’s nachts behoorlijk koud in Elders. En mijn vier buitenkomkommers legden dus het loodje. Te koud. Toch niet vóór de IJsheiligen uitplanten dus.

Ook één komkommerplantje in de kas redde het niet. Dat zal niet de kou geweest zijn. Maar geen idee wat het wel was. Ik had gelukkig nog een laatste reserveplantje om die plek in te nemen. Die, uit blijdschap dat ‘ie toch de grond in mocht, prompt de eerste komkommer van het jaar produceerde!

Moestuin

Op 1 mei begon de dag met een rondje wieden in de moestuin. Dat is het credo voor de komende maanden. Onkruid wieden, water geven, af en toe wat planten bijmesten of snoeien. En voor de rest de natuur z’n werk laten doen.

Begin mei heb ik mijn 12 spruitjesplanten uitgezet in de moestuin. Ook ben ik een nieuwe set snijbonen gestart, de vorige set is helaas niet opgekomen. Waarschijnlijk toch te vroeg gezaaid. Ook heb ik venkel en bosui bijgezaaid om hopelijk een uitgebreidere en gefaseerde oogst te krijgen.

Verder heb ik de voorgezaaide prei uitgeplant. Zo’n 100 plantjes met gemiddeld de dikte van een dun potlood. Ik heb hun wortels gekortwiekt en ze diep geplant met een centimeter of vijf tussenruimte.

En daarmee was (voor het eerst) de hele moestuin in gebruik. Onderstaand een panoramafoto van begin mei. Links vooraan de prei, daarachter de doperwten. Achter de doperwten links de bosui, rechts de uien en de wortelen (ik kweek hutspot…). Met de klok mee daarachter de spruiten. Rechtsachter onder de stellage de buitentomaten en komkommers, een experiment dit jaar. Voor de tomaten staan de venkel en de tuinbonen. En in het vak rechts de courgette, pompoen, en de knoflook (en de laatste buxus). Op de achtergrond zie je nog een bouwsel voor de snijbonen. En in de middencirkel staat de broccoli.

De gesneuvelde komkommerplantjes buiten werden vervangen door een artisjokplantje. De enige dit jaar die we niet zelf opgekweekt hebben.

Medio mei heb ik bloemkool en andijvie voorgezaaid. De bedoeling is om die in de loop van juni ook uit te planten op de laatste vrije plekjes in de moestuin.

En eind mei was dit het beeld:

Alles is ontploft. De erwten, de tuinbonen, de spruiten, de broccoli. Bloemen in de courgetteplanten. veelbelovend. En de tweede lichting snijbonen is gelukkig grotendeels opgekomen.

Regelmatig ontdoen we weer een paar meter pad in de moestuin van mos en onkruid. Het ziet er steeds verzorgder uit. En Vriendin voert een niet aflatende strijd tegen het onkruid tussen de stenen van onze bestrating. Geen gif, maar noeste handenarbeid.

Oorlog…

Ik kan de klok er bijna op gelijk zetten. De vraag is niet of, maar wanneer en waar de eerste bamboestaak het waagt om z’n kop boven de grond te steken. Het was bijna op de dag gelijk aan vorig jaar, en ook op dezelfde plek. Sector Zuid (beter bekend als Het Bloemperk Naast De Schuur Bij De Regenton oftewel HBNDSBDR). Het was er maar eentje. Minder dan tien minuten na de constatering lag de staak inclusief zo’n 30 centimeter aan wortels in de bak met af te voeren en ritueel te verbranden tuinafval. Wachten op de volgende.

En op dat andere front is het dit jaar een stuk rustiger. Ondanks de regen heb ik minder last van slakken. Waarschijnlijk omdat hun belangrijkste schuilplaats, de buxusstruiken rond de moestuin-vakken, verwijderd zijn.

Op Tweede Pinksterdag vond ik spinselmotten in de appelboom. Voorzichtig heb ik de spinsels met daarin de larven uit de boom geplukt. In Geldnerd City was het een jaarlijks fenomeen waarbij de bomen op de kade bij ons om de hoek elk jaar eerst veranderden in spookachtige verzamelingen spinsel, om daarna in een paar dagen tijd volledig kaal gevreten te worden. Er zat geen blad meer aan. Hopelijk heb ik dat hier voorkomen.

Oogst

De eerste oogst is er al. Drie kroppen sla, van die lekkere klassieke Hollandse botersla, hebben we afgelopen maand gegeten. Zelf opgekweekt in de kas. De tweede serie van drie is bijna gereed voor consumptie. En de derde serie is net boven de grond.

Ook is afgelopen week de komkommeroogst op gang gekomen. Eerst slechts een enkele, maar inmiddels al een stuk of vijf per dag.

En verder…

Afgelopen maand hebben we genoten van ons verwilderende gazon. Paardenbloemen, klaver, madeliefjes, en inmiddels ook boterbloemen. We hebben ook merkbaar meer vogels (en meer verschillende soorten) in de tuin. De vinken, puttertjes, en kwikstaarten zagen we al wel in de buurt, maar toen we hier kwamen wonen kwamen ze niet in onze tuin. Maar met een wilder grasveld en meer inheemse beplanting zijn ze inmiddels regelmatige bezoekers.

Begin mei heb ik ook rondom de kas alles schoongemaakt. De pergola die ik vorig jaar gebouwd heb voor de druivenstruiken is eindelijk af, met draden om de ranken goed op te kunnen binden. Nog een paar jaar te gaan tot de eerste flessen Chateau Elders gebotteld kunnen gaan worden…

Inmiddels beginnen de eerste ‘druiventrossen-in-wording’ zichtbaar te worden.

Zomaar nog wat foto’s

Ik maak veel foto’s. Zonde om die niet te delen. De eerste aardbeien die bijna rijp zijn. Ik heb dit jaar maar een paar planten, want nog niet echt een geschikte plaats ervoor. Ik overweeg nu hangbakken aan de pergola waar ook de druiven groeien. Een zonnige en beschutte plek naast de kas.

Courgettebloemen. Ze zijn prachtig.

En veel kleiner, maar net zo mooi. De bloemen van de snackkomkommers in de kas.

En tot slot de kersen, die beginnen te verkleuren aan de boom.

Misschien wel de mooiste maand in de tuin totnogtoe, deze meimaand. En heel veel om naar uit te kijken in juni. Als we alweer twee jaar in Huize Elders wonen!

Hoe gaat het met jouw (moes)tuin?

Tuindagboek april 2026

  • Berichtcategorie:Tuin

April. De maand die doet wat ‘ie wil. Met prachtige dagen waarop ik thuis zat te werken met de tuindeuren open. En met koude dagen en vooral ook een aantal koude nachten.

In de maand april viel er hier in Elders heel weinig regen. Minder dan 10 millimeter. Vorig jaar april viel er 65 millimeter regen, vooral dankzij één extreem regenachtige dag met 30 millimeter neerslag. De tweede erg droge april op rij dus.

En de zonnepanelen leverden 853 kWh stroom op. Daarmee was het de meest zonnige aprilmaand sinds de zonnepanelen eind 2020 geplaatst zijn, ongeveer 5 procent meer dan de vorige meest zonnige aprilmaand (en dat was 2025). In het eerste weekend van april genoten we op ons terras van het eerste wijntje buiten van dit nieuwe tuinseizoen. Dat was dan wel weer fijn.

Water

De grondwaterpomp is echt een bonus in dit huis, zeker met deze droogtes. Ik heb ‘m uiteindelijk pas op 25 april aangesloten. Daarvoor heb ik wel twee keer de regentonnen bijgevuld met water uit ons zwembad. Dat gaan we dit jaar gestaag gebruiken in de tuin (er zijn al anderhalf jaar geen chemicaliën toegevoegd), en daarna gaat het zwembad verdwijnen. Nog ongeveer 15 kubieke meter water te gaan. En ik heb inmiddels een verloopstuk om de dompelpomp voor het zwembad aan te sluiten op onze standaard Gardena tuinslangen. Dan kan ik het zwembadwater namelijk ook gebruiken om te beregenen. Want anders krijgen we dat zwembad dit jaar echt niet leeg…

Op 24 april zagen we de eerste waterkanonnen op de akkers hier in de buurt, en de brandweer waarschuwt ook al voor een groot risico op natuurbranden. Defensie is maar vast begonnen om al z’n oefenterreinen in brand te steken.

Bloesem

In maart hadden de perzik en de pruim al bloesem. In april konden we genieten van de perenboom, de appelboom, en onze kersenbomen. Inmiddels is de bloesem uitgebloeid. In de perenboom zien we al vruchtvorming.

Moestuin

De natuur heeft hard gewerkt in mijn moestuin. Alles schiet de grond uit. Inclusief het onkruid.

Ook ik heb hard gewerkt in onze moestuin. Vrijwel alle buxusstruiken zijn verwijderd en afgevoerd. Er staat nog een klein stukje van een paar meter. Dat kan ik niet uitgraven zonder mijn knoflookoogst te beschadigen. Dus die mag nog even blijven. Tot na de knoflookoogst.

Mijn tuinbonen zien er veelbelovend uit. Ik zal ze de komende periode voldoende water moeten geven.

Datzelfde geldt eigenlijk ook voor mijn doperwten, mijn bosuien, en de reguliere uien. Met de buxus is ook de belangrijkste schuilplaats van de slakken verdwenen. Gemiddeld vond ik drie huisjesslakken per struik die ik verwijderde.

Op Koningsdag is het grootste deel van de moestuin beplant. Tomaten en komkommers, broccoli, courgettes, venkel. Ik moet de prei en de spruitjes nog planten,maar daarvoor moet ik eerst nog het laatste stukje moestuin in gereedheid brengen. Een heerlijk gezicht, al die plantjes in de grond.

Kas

Medio april heb ik de laatste rucola verwijderd uit de kas. Daar hebben we rucolapesto van gemaakt. Die was behoorlijk sterk van smaak, want de rucola was al aan het doorschieten. Maar het smaakte uitstekend.

Daarna mocht de grond in de kas lekker opwarmen voor de start van het kweekseizoen.

En gedurende de maand verhuisde de jonge kweek van de vensterbanken in ons huis naar de kas. Uiteindelijk stond alles in het laatste weekend van april klaar om de grond in te gaan. Komkommers, drie tomatenrassen, spruitjes, broccoli, diverse soorten courgettes. Meer dan zestig jonge plantjes, allemaal zelf opgekweekt uit zaadjes.

In de kas krijgen de plantjes het meeste licht. Ik werk niet met groeilampen en verwarmingsmatjes.

En op Koningsdag was dit uiteindelijk het beeld in de kas. De komkommers en de tomaten zijn de grond in. Water geven, verzorgen (elke tweede dag dieven, die tomaten…) en afwachten…

Gewassen

Dit wordt ons tweede echte moestuinjaar in Elders. We verhuisden aan het begin van de zomer van 2024, toen hebben we maar beperkt kunnen tuinieren. In 2025 was dat al veel uitgebreider.

En dit jaar gaan we echt los, realiseerde ik mij (of ‘besefte ik’, maar zeker niet ‘besefte ik mij’ #taalergernis) toen ik op een rijtje zette welke gewassen we dit jaar allemaal hopen te oogsten.

Ik heb tomaten (3 rassen), snackkomkommers, bolcourgette, gewone courgette, heel veel knoflook, prei, bosui, gele ui, broccoli, spruitjes, tuinbonen, doperwten, snijbonen, wortels, en diverse varianten sla. Qua fruit komen er druiven (7x), peer, kersen (4x) pruimen, perziken, en we hebben onze appelboom. En dan nog diverse kruiden. Verder ben ik nog 25 vierkante meter vrij aan het maken voor frambozen, bramen, kruisbessen en (bos)aardbeien. Maar dat is voor het volgende moestuinjaar.

Vijvertje

Vriendin heeft een prachtig minivijvertje aangelegd. Daarvoor heeft ze een oude cementkuip ingegraven. En een aantal rivierkeien gebruikt die over zijn van de huidige paadjes in de moestuin. En een zorgvuldige selectie inheemse waterplanten waar we een fortuin aan uitgegeven hebben bij het tuincentrum. Dit alles aangevuld met een emmer water uit de beek die een paar honderd meter van ons huis stroomt.

Ja, dit is oefenen voor een grotere vijver. Misschien. Ooit.

En verder…

En verder hebben we nog een heleboel grotere en kleinere klussen gedaan. Een deel van de paden in de moestuin gewied. Het terras een goede voorjaarsschoonmaakbeurt gegeven. Struiken verplaatst. Compost verspreid in de siertuin.

Zo wordt ook de voormalige woeste begroeiing tegenover mijn kas steeds leger. Uiteindelijk is dit de plek waar mijn frambozen, bramen, kruisbessen en aardbeien terecht gaan komen. Maar dat zal nog wel even duren. Het uitgraven van de stronken is een rotklus. De klimop die in het hek gegroeid is laat zich maar lastig temmen. En ook links, net buiten beeld, staat een enorme klimopstruik. Daar wil ik nu niet eens aankomen, ik schat dat er minstens vijf bewoonde vogelnestjes inzitten.

En ja, ik vind het nog steeds heerlijk hier. Elke ochtend bij het eerste licht ben ik buiten om mijn plantjes te verzorgen. Genieten van de rust, van het frisse groen, van de vogels met hun ochtendzang. Wie heeft er in hemelsnaam een grote wereld nodig?

Tuindagboek maart 2026

  • Berichtcategorie:Tuin

Maart. Het begin van de lente. Maar ook een maand die z’n staart kan roeren. Het begon prachtig, maar de tweede week was nat en koud. Op zaterdag 14 maart viel er ‘winterse neerslag’. Natte sneeuw. En dat terwijl alle bomen en struiken al volop in de knop zaten. Op 27 maart werden we wakker met ijs op ons vogelbadje. De perzik en de pruim hadden zelfs al bloesem.

In de maand maart viel er hier in Elders 45 millimeter regen. En de zonnepanelen leverden bijna 650 kWh stroom op. Daarmee was maart gemiddeld qua regen en ook ongeveer gemiddeld qua zon. Het hielp misschien een beetje dat ik de zonnepanelen gewassen heb. Groene aanslag en een doffe laag stof zijn weg, ze blinken weer. In tegenstelling tot vorig jaar heb ik de grondwaterpomp nog niet nodig gehad.

Moestuin

Maart begon hier met een prachtige zonnige zondag. Dus we gingen verder waar we op zaterdag gebleven waren. Op zondagmiddag was driekwart van de moestuin omgespit en klaar voor het nieuwe tuinseizoen. Mijn rug was dat nog niet, merkte ik op maandagochtend….

Op 8 maart zaaide ik uien en bosui, gewoon buiten in de vollegrond. Omdat het kon.

Op 15 maart spitte ik het laatste kwart moestuin om. Daarmee was de hele moestuin klaar voor het tuinseizoen. Anderhalve maand eerder dan vorig jaar.

Ook heb ik snijbonen en doperwten gezaaid, in de volle grond. De tuinbonen heb ik een paar dagen laten weken en zitten inmiddels ook in de grond hun magische werk te doen.

Voorzaaien

In de woonkamer is wederom elke vensterbank bezet door een kweekkasje. Dat hoort erbij in deze tijd van het jaar. Op 8 maart zaaide ik binnenshuis kropsla en artisjok voor, net als spruitjes en broccoli. En al op 13 maart staken de eerste spruitjes- en broccoli-planten hun kopje boven de grond in mijn zaaibakjes. In de dagen daarna volgden de meeste andere spruitkolen en broccoli zaailingen.

Op 14 maart zag ik het eerste slablaadje. En op 15 maart stak het eerste komkommerplantje z’n kopje boven de grond uit.

De tomaten hadden een meer dan moeizame start. Op 17 maart staken eindelijk de eerste tomatenplantjes hun kopje boven de grond uit. Zul je net zien. Op de dag dat mijn bestelde nieuwe zaadjes arriveerden, omdat ik niet meer geloofde in de eerste serie. Ik moet echt nog leren om meer vertrouwen te hebben in en meer geduld te hebben met de kracht van de natuur.

Op 21 maart heb ik alles verplaatst naar 9×9 potjes. Deels in de kas en deels binnenshuis. Ik heb een nieuwe lading snackkomkommers gestart, van de eerste poging zijn maar twee plantjes opgekomen.

En ik heb pompoenen, skorsies, courgettes en bolcourgettes voorgezaaid. Ook met de rode peper ben ik opnieuw gestart, daar is de eerste poging helemaal mislukt. Maar het was heerlijk om in het zonnetje een aantal uren op de vierkante centimeter met kleine zaailingen te prutsen.

De nieuwe lading snackkomkommers stak binnen een week z’n kopje boven de grond uit. Alle twaalf.

Kas

Voor de kas was het een rustige maand. Een paar weken bood ‘ie onderdak aan een deel van mijn zaailingen. Maar toen er eind maart nachtvorst dreigde heb ik die naar binnen gehaald.

Vanaf volgende maand wordt het er drukker. Ik verwacht dat de zaailingen zich in de loop van april verzamelen in de kas. Om dan ergens begin mei de grond in te gaan.

En verder

Vriendin heeft onder meer de siergrassen ernstig gekortwiekt. En we hebben een struik uitgegraven die in de weg stond. En ook niets deed, behalve blaadjes maken. We zoeken naar inheemse planten die op z’n minst bloesem en nectar leveren voor de bestuivers en liefst daarnaast ook nut hebben voor de vogeltjes. Deze struik voldeed niet aan de criteria…

Hoe is het inmiddels in jouw tuin?

Tuindagboek februari 2026

  • Berichtcategorie:Tuin

Het wordt tijd om weer over andere dingen te schrijven dan geld. En het wordt ook tijd om de blogfrequentie weer wat omlaag te schroeven. In de donkere koude wintermaanden is het er toch weer ingeslopen om (a) op maandag en donderdag een post te plaatsen en (b) die veel te vaak over geld te laten gaan. Bah! Geld! Slijk der aarde. Onbelangrijk! Vingers in de aarde. Je eigen voedsel verbouwen, van zaadje tot aan je eigen bord! Daar heb je tenminste iets aan.

Medio januari hadden we onze eerste werkdagen in de tuin in 2026. En vanaf dat weekend duiken we dan ook elk geschikt moment de tuin in. Nu was niet elk moment geschikt. Want het was een natte februari in Elders. Ruim 70 millimeter regen viel er de afgelopen maand. En de zonne-uren bleven wat achter. Het was de op één na slechtste februarimaand sinds 2021, met maar iets meer dan 240 kWh uit onze zonnepanelen. Toch kregen we heel veel gedaan in de tuin.

Voortekenen

Vorig jaar gebeurde het voor het eerst op 2 maart. Dit jaar op 25 februari. Vijf dagen eerder.

Waar ik het over heb? Het dakraam van mijn kas natuurlijk! Dat gaat automatisch open als het zonnig en warm genoeg is. En vorige week woensdag was het zover. Vanaf mijn thuiswerkplek zag ik in de loop van de ochtend het dakraam open gaan. Het was natuurlijk ook een uitzonderlijk warme dag. Het werd hier 19 graden. En de afgelopen weken worden we elke ochtend ook alweer getrakteerd op een heerlijk concert van allerlei vogels.

Het zijn de voortekenen. De lente komt eraan!

Moestuin

In de moestuin ben ik druk bezig om de bedden klaar te maken voor het nieuwe seizoen. Ik heb rond drie vakken in de moestuin inmiddels de meer dood dan levende buxusstruiken uitgegraven. Dat waren ook een aantal ritjes naar de stortplaats. Het levert mij een veel groter teeltoppervlak op. Inmiddels ben ik de teeltvakken om aan het spitten.

In de tweede helft van februari draaide ik ook de kraantjes van de regentonnen weer dicht. Aan het begin van de winter had ik de tonnen leeggemaakt en de kraantjes opengezet om vorstschade te voorkomen. Maar nu vang ik het water weer op om in de moestuin en in de kas te gebruiken.

De grondwaterpomp heb ik nog niet aangesloten, die staat nog veilig vorstvrij opgeborgen. Maar in de loop van maart zal die ook wel uit z’n overwinteringsplek gehaald worden en aangesloten worden.

Kas

In januari deed ik al wat voorbereidend werk in de kas. Ik verplaatste één van de stangen die aan het dak bevestigd zijn, om een betere spreiding van de planten te krijgen. En ik kortte het middenpad een stuk in om extra plantruimte te creëren.

In februari haalde ik extra tuinaarde om de kas wat bij te vullen. En ik gebruikte de kas om voor te zaaien. Want de laatste week van februari was hier extreem zonnig en warm, met een paar nieuwe temperatuurrecords voor eind februari.

Voorzaaien

In het weekend van 7 februari gingen de eerste zaadjes de grond in. Of eigenlijk: de pot. Want vroeg zaaien is nuttig voor veel winterharde groenten. Prei kun je bijvoorbeeld in februari al zaaien.

Ik strooide het zaad dun op de potgrond in een grote pot. Ze groeien goed. Binnenkort verhuis ik de pot naar buiten totdat de preien zo dik als een potlood zijn. Vervolgens haal ik ze uit de pot, kort de wortels en toppen in, en plant ik ze in de moestuin uit in diepe gaten.

In de tweede helft van februari werd er meer voorgezaaid. Rode pepers, diverse soorten tomaten, snackkomkommers. Ook wortels, tuinbonen, doperwten en peulen. Inmiddels maak ik weer dagelijks een rondje langs mijn bakjes en potjes. Worden ze liefdevol besproeid met regenwater. En kijk ik elke dag hoopvol of er al ‘iets groens’ boven de aarde uitsteekt.

In maart zullen er nog meer soorten voorgezaaid worden.

Snoeien

Vriendin heeft afgelopen weken de ‘wintersnoei’ gedaan. De catalpa’s rond ons terras en de wilgen langs de oprit. Maar ook de vlier, de perenboom, de druiven, en de vijgenboom moesten er aan geloven.

Die laatste moesten we vrij drastisch aanpakken. Want hij verdrukt inmiddels de fruitbomen (kersen, perzik, en pruim) die er omheen staan. De vorige eigenaar heeft de groei duidelijk onderschat, misschien staat het te dicht bij elkaar. We kijken het nog een jaartje aan, maar mogelijk gaat de vijg sneuvelen ten gunste van de andere bomen.

Wat er nog staat

In het najaar heb ik knoflook geplant. Die lijkt de winter goed doorgekomen te zijn. Het zal nog een maand of vijf duren voordat er iets te oogsten valt, ik ben benieuwd hoe dit zich de komende maanden gaat ontwikkelen. En misschien was het inderdaad wat veel om 75 knoflooktenen in de grond te duwen. Ze zijn namelijk allemaal opgekomen…

En verder…

Vriendin heeft inmiddels alle bloembedden ontdaan van blad en onkruid. Overal steken de bollen hun kopje boven de grond, met volop bloeiende krokussen. We verheugen ons enorm op al het groen dat zich de komende maanden zal ontwikkelen. Van voorpret worden we ook al heel blij.

Snak jij ook naar de lente?

Moestuinplanning 2026

  • Berichtcategorie:Tuin

Het is (nog net) januari. Het juiste moment om de moestuinplannen voor dit jaar te maken. Na mijn bescheiden begin in 2024 en mijn eerste volledige moestuinjaar in 2025 heb ik de afgelopen weken mijn plannen voor 2026 gemaakt.

Ik ga voor iets meer diversiteit aan gewassen en hopelijk een langer en meer gespreid oogstseizoen. Vanaf februari gaan de eerste zaadjes de grond in. Gewoon binnen, in onze kweekbakjes op de verwarming.

Voordat we gaan zaaien…

Voordat de eerste zaadjes de grond in gaan moet er nog veel gebeuren. De moestuin moet klaar gemaakt worden voor het nieuwe seizoen.

Ik hoop de komende twee maanden nog een deel van de (deels dode) buxusstruiken uit te kunnen graven. Vorig weekend op onze eerste tuindagen ben ik begonnen. Met gemiddeld 30 centimeter breedte nemen ze veel teeltruimte weg. Daarna zal ik de aarde wel aan moeten vullen, hopelijk kan ik dat combineren met bemesting en/of extra compost. De grond is arm, leerde ik vorig jaar uit een bodemtest, en ik zal er nog wel een aantal jaren in moeten investeren om het ‘op niveau’ te krijgen

Ook hebben we nog wat te doen om de voormalige ‘woestenij’ bij de kas klaar te maken voor beplanting. Er moeten nog een aantal struiken en wortelpartijen uitgegraven worden, en we hebben nog een jungle aan klimop te bestrijden. Afgelopen najaar hebben we hier een begin gemaakt. En ik heb een groot deel van de bladeren die we in het najaar van ons grasveld geharkt hebben hier al neergelegd om te composteren.

Kas

Hier in Elders hebben we een eenvoudige kas met een looppad in het midden. Afgelopen jaar heb ik stangen aan het dak bevestigd om mijn kweeksels makkelijker op te kunnen binden. En dit jaar heb aan de achterzijde van de kas een deel van het looppad weg gehaald om extra kweekruimte te creëren.

Deze foto herkennen jullie nog wel, dat was in het voorjaar van 2025…

Dit jaar gaan we in de kas vooral voor kleinere cherrytomaten en trostomaten. Die kunnen zowel in de lunchtrommel als in de maaltijden verwerkt worden, dat geeft ons meer flexibiliteit. We hebben nog zaden voor ‘Barry’s Crazy Cherry‘ en voor de cherrytomaat ‘Cheralita’. Beide ga ik eind februari / begin maart voorzaaien, en zal ik eind april / begin mei in de kas uitplanten (net als vorig jaar). Ik zal een plant minder plaatsen dan vorig jaar, daarmee hoop ik ziektes buiten de deur te houden en een langer oogstseizoen te krijgen. De Cheralita wil ik ook buiten planten.

Ook de snackkomkommers komen dit jaar terug, in grotere getale dan vorig jaar. Ik ga proberen ze wat meer in de tijd gespreid te zaaien en uit te planten, om een iets meer gespreide oogst over een langere periode te krijgen. En ook de snackkomkommers wil ik zowel in de kas als buiten planten.

Verder komt er dit jaar maar één rode peperplant. We hebben nog een voorraad voor meerdere jaren in de diepvries liggen. En ik overweeg om pluksla en basilicum mee te gaan telen in de kas.

En zo zag de kas er begin januari 2026 uit…

Moestuin

Een aantal succesnummers van afgelopen jaar komt zeker terug. Mijn eigen spruitjes zijn vele malen lekkerder dan die zoete groene bolletjes uit de winkel. Ook de broccoli komt terug. Afgelopen jaar heb ik een deel door laten schieten. Dat is zonde. Eerder oogsten en invriezen wordt dit jaar het devies.

De snijbonen zijn ook een blijvertje. Die vinden we allebei erg lekker. Ook wil ik tuinbonen gaan kweken (een van mijn favoriete groenten), en een doperwt-variant die hopelijk iets beter bestand is tegen slakken dan de rijspeulen van vorig jaar.

De flespompoen en bolcourgette komen ook terug, maar in iets kleinere hoeveelheden dan vorig jaar. Reguliere courgettes willen we dan juist iets meer. Ook ga ik mini-pompoentjes, de Zuid-Afrikaanse ‘skorsies’, proberen te kweken. Ik doe ook een nieuwe poging met uien en wortels.

Nieuw zijn ook de bloemkool en de aubergine. Een blijvertje is de bosui, al wil ik die iets meer gespreid in de tijd zaaien.

En daarnaast zal er zeker ook weer sla in diverse varianten gezaaid worden. Meer pluksla dan kropsla dit jaar, want een krop sla is wel heel veel voor ons tweetjes (Doggy eet geen sla…).

Fruit

Zes druivenstruiken. Een appelboom. De perenboom. Vier kersenbomen, een pruim en een perzik. En de vijgenboom, niet te vergeten. Ook die zullen hopelijk dit jaar weer een bijdrage gaan leveren aan de oogst. Eerst maar eens uitkijken naar het nieuwe blad en de bloesem…

Oogst verwerken

Veel kunnen oogsten is fijn. Maar afgelopen jaar merkten we ook dat er al snel niet meer tegenop te eten valt. Dus denken we vooraf beter na over de verwerking. Vaker oogsten en invriezen, want door laten schieten is zonde. En onze nieuwe weckketel zal ook aan de slag moeten. Meer bruikbare opbrengst uit de tuin halen!

Hoe is het met jouw moestuinplannen?

Op video

  • Berichtcategorie:FinanciënTuin

Voor wie hoopt hier een video aan te treffen waarop Meneer Elders herkenbaar in beeld is: nee, dank je! Ik blijf nog liefst een beetje anoniem schrijfsels en plaatjes het wereldwijde internetriool opgooien…

Maar dit weekend was het wel druk op onze wildcamera. Die heb ik onlangs op de videostand gezet.

Vanochtend was er een rijke oogst. De das hebben we nog niet terug gezien. Wel de uil (maar helaas nog niet herkenbaar genoeg om hier te plaatsen), de fazant, de marter, de haas. En de vos.

En vanochtend, terwijl wij met een kopje koffie genoten van Vroege Vogels, heeft een ree ons weiland bezocht. Ook die werd vastgelegd door de camera. Reeën zien we op dit moment vrijwel dagelijks, met name ’s avonds. Dus op deze tijd van de dag zo dicht bij ons huis is wel bijzonder.

Heb jij nog dieren gezien?

De eerste tuindagen

  • Berichtcategorie:Tuin

De maand januari begon koud. Vorst. Sneeuw. De gure wind woei rond ons huis, maar niet meer door de kozijnen zoals vorig jaar. Dus binnen zaten we lekker warm. Te wachten op betere tijden.

Die kwamen al snel. De weersverwachting voor het weekend van 16 tot en met 18 januari zag er goed uit. Middagtemperatuur in de dubbele cijfers. We moesten onze kans grijpen. Daglicht! Buitenlucht! We gingen de tuin in!

Vorig jaar duurde het tot zaterdag 25 januari voordat we voor de eerste keer in de tuin aan de slag konden. Nu dus een weekje eerder.

We hebben een aantal klusjes opgepakt. Vriendin heeft de druif en de peer gesnoeid. Ook heeft ze de eerste perken opgeruimd en gewied.

Ik heb bij de druif en de peer extra geleidedraadjes gespannen. Eens kijken of we wat extra takken kunnen ontwikkelen om extra oogst binnen te halen

Dit weekend kwam ook de weckketel binnen, en we hebben een eerste lading weckpotten en weckflessen gehaald. Een van de lessen van vorig jaar was immers dat we beter na moeten denken over het verwerken van de oogst. Met deze ketel kunnen we bijvoorbeeld de druiven verwerken tot sap. Maar ook boontjes en peren en andere oogst wecken.

Verder heb ik hard gewerkt om de kas klaar te maken voor het nieuwe seizoen. Ik heb van binnen de lay-out aangepast (korter middenpad) om meer teeltoppervlak te krijgen. En de ramen zijn gezeemd, inclusief de ramen waar ik vorig seizoen niet meer aan toegekomen was. Nu alleen nog wat aarde aanvullen en bemesten, en de kas is klaar voor het nieuwe seizoen.

Ook heb ik rond het eerste teeltvak in de moestuin de meer-dood-dan-levende-en-sowieso-aartslelijke buxusstruiken uitgegraven. Je ziet ze linksboven op de foto op een grote stapel liggen. Dat worden een paar ritjes naar de stort. Nog drie teeltvakken te gaan…

En toen zat het weekend er alweer op. We hebben genoten van het buitenleven. Buiten koffie gedronken en geluncht. Uit de wind en in de zon op een bankje genoten van de eerste zonnestralen op ons gezicht. Het tuinjaar is begonnen!

Ben jij al bezig in jouw tuin?