Tuindagboek augustus 2026

  • Berichtcategorie:Tuin

Augustus is alweer voorbij. De oogstmaand. En oogsten deden we. Al had het te hete en te droge weer wel impact. Een aantal planten stopte al dan niet tijdelijk met produceren, en de planten die wel bleven produceren leverden minder / kleinere opbrengsten. Een verschijnsel dat ook elders dan in Elders speelt.

Augustus is ook de maand waarin je voelt dat de zomer al een heel eind gevorderd is. We zijn al aan het nazomeren. Op 13 augustus heeft Don van Rural Revolution de herfst aangekondigd. In 2025 was dat op 5 augustus. En ook Diana van Diana’s Mooie Moestuin had het medio augustus al over nazomeren. Zelf voelden we het ook.

Het weer

Augustus ging door waar juli geëindigd was. Droog en heet. Tot medio augustus is er in Elders niet meer dan dan 2 millimeter regen gevallen.

En dat betekende water geven. Dagelijks 3 à 4 volle gieters (à 10 liter per stuk) in de kas, 2 gieters voor alle potten en bakken op het terras, en dan nog 2 gieters voor een kwetsbaar perkje in de volle zon en wat nieuwe aanplant. Jong zaaigoed in de moestuin om de andere dag. Moestuin tweemaal per week twee kuub water, dat is de equivalent van 30 mm regen. Overige perken naar behoefte, minimaal een keer per week. En de bomen kregen eens per week een liter of 50 per stuk. Lang leve de grondwaterpomp. En er staat nog minder dan 40 cm water in het zwembad.

Medio augustus kregen we eindelijk wat ‘regen van betekenis’. Op een gegeven moment zelfs bijna 20 millimeter in één nacht. Uiteindelijk zijn we in Elders uitgekomen op iets meer dan 60 millimeter neerslag.

De zonnepanelen wekten 783 kWh op. Dat is plekje 3 in de augustus-maanden sinds 2021. En iets boven het maandgemiddelde van 766 kWh.

De kas

De komkommers en de tomaten produceerden gewoon vrolijk verder. Na een pauze, die waarschijnlijk veroorzaakt werd door de hitte, begonnen de komkommers aan een tweede leg.

En de tomatenoogst was goed op gang. Enkele malen per week haalde ik minimaal een kilo aan trostomaten uit de kas en ook van de ‘buitentomaten’. Opvallend: de tomaten van buiten waren gemiddeld genomen groter, maar die uit de kas waren veel zoeter.

Medio augustus vorig jaar werden mijn tomatenplanten getroffen door meeldauw. Daarna was het snel afgelopen met de planten en de oogst. Dit jaar heb ik de tomatenplanten elke twee weken drastisch bijgesnoeid. Meer licht, meer lucht, meer ruimte. En tot nu toe heeft dat het gewenst effect. Geen ziektes en nog steeds productie.

Ik heb één komkommerplant geruimd, die was zwaar getroffen door de luis. Het leverde me een boze reactie (en bijbehorende beten) op van boze mieren, die duidelijk profiteerden van de luizenboerderij.

De kropsla die ik nog in de kas teelde is in augustus doorgeschoten. Op dit moment hebben we nog rucola en bladmosterd uit de moestuin, dus dat leverde geen problemen op voor onze groenvoer-voorziening.

In de kas staat verder nog de basilicum, die ik gezaaid heb tussen de tomatenplanten. Daar oogsten we regelmatig van om te verwerken in salades.

De Moestuin

In de moestuin was augustus een maand van gemengde gevoelens. De klad kwam er een beetje in. Er zijn veel lege plekken, omdat ik onvoldoende nagedacht had over de tweede teeltronde. Een wijze les voor volgend jaar.

Tegelijk waren er ook veel successen en was er veel om te oogsten. De courgettes gaven een redelijke productie nadat ik eerder het aangetaste blad verwijderd had, maar inmiddels zijn ze echt op. Volgend jaar komt er gewoon een tweede serie courgetteplanten, heb ik al besloten.

En zo zag de moestuin er eind augustus uit. Het einde van het seizoen nadert.

Mijn spruitjesplanten zijn veel groter dan vorig jaar. En ik heb er ook nog eens twee keer zoveel. Dat belooft wat. Ook de prei ziet er beduidend dikker uit. Mijn strategie van vroeg voorzaaien in een pot, en uitplanten als ze ongeveer zo dik zijn als een potlood, heeft gewerkt.

De oogst

Naast de komkommers en de tomaten waren er ook andere successen.

Eind augustus oogstte ik mijn uien. Een veel betere oogst dan vorig jaar. Ze liggen nu te drogen, en ik hoop dat ze mij de komende maanden aan het huilen maken.

Ook haalden we regelmatig venkel uit de moestuin. Heerlijk uit de oven, bijvoorbeeld met geitenkaas. En het loof in een salade. Ik ben niet helemaal tevreden over de opbrengst. Lang niet al het zaad is opgekomen en de knollen bleven vrij dun met weinig bruikbaar vruchtvlees. Maar ik heb een paar ideeën om dat volgend jaar te verbeteren.

Medio augustus oogstten we de peren. Die oogst viel een beetje tegen qua omvang. De droge warme zomer maakte dat de boom veel jonge vruchten liet vallen om zichzelf te beschermen. Maar er was vooral ook het feit dat we de perenboom niet goed genoeg gesnoeid hadden. Een wijze les.

En verder

Ik werkte gestaag verder aan het opschonen van de woestenij. Volgend jaar hopen we daar de blauwe bessen, de frambozen, en de kruisbessen te hebben staan. De klimop was eind augustus verslagen. Voor nu ben ik nog even in gevecht met een paar stevige boomstronken en (vooral) hun wortelstelsels… Je ziet ze op de voorgrond staan op onderstaande foto.

In augustus dook er verder nog een handvol bamboestaken op in ons grasveld en in een van de bloemperken. Ze werden uiteraard meteen verwijderd, met elke millimeter wortelstaak die we konden vinden. De strijd is nog niet definitief gewonnen, maar na twee jaar durf ik voorzichtig het sein ‘brand bamboe meester!’ te geven.

En we waren te laat met het oogsten van onze artisjok. Wist jij dat het hele mooie bloemen worden? Die bij linksonder was er ook dol op.

Medio augustus ontdekten we verder nog een wespennestje in één van de palen van de waslijnen. Het zijn geen limonadewespen, maar een andere wespensoort. Franse veldwespen. We verwachten dus geen groot nest. En we hebben ze gewoon laten zitten. Ze hebben ons nog niet lastiggevallen.

Eind augustus hebben we ook nog een voormalig perk ingezaaid met een mengsel van weidegras en streektuinmengsel met wilde bloemen en kruiden. We zijn benieuwd hoe dat zich de komende periode gaat ontwikkelen.

Hoe gaat het met jouw moestuin?

Zomer

  • Berichtcategorie:HuisLevenTuin

En wat voor eentje. Weerrecords werden er verbroken. Nog nooit meegemaakte warmte en droogte, en dat terwijl Meneer Elders oud genoeg is om zich de legendarische zomer van 1976 nog te herinneren.

Op vakantie gingen we al in mei, wij mengen ons niet in het te drukke en te dure spektakel dat zomervakantiewaanzin heet. Maar dat betekent niet dat ik niet maximaal genoten heb van de afgelopen periode. ‘We zijn er bijna‘ is op ons niet van toepassing. We zijn er helemaal.

Korte werkweken

Net als in 2025 heb ik tijdens het zomerreces mijn werkdagen teruggeschroefd. Maximaal drie dagen. En dus minimaal vier dagen thuis en vrij. In de praktijk in de meeste weken vijf. Vijf dagen weekend. Oefenen voor het echte stoppen.

In die vier of vijf dagen thuis werd er wel gewerkt. Geklust aan huis en tuin, voor zover de temperaturen dat toelieten. Maar er waren ook (delen van dagen) dat ik mij met een boek (en Doggy naast mij slapend tegen mij aan) op de bank nestelde. Heerlijk ontspannend!

Naast het reguliere werk waren er ook een paar grotere projecten.

Luiken

Huize Elders is een klassiek wit huisje met oranje dakpannen en groene luiken. Die, met name aan de zuidwestkant van het huis, het zwaar te verduren hebben. Regen, wind, zon. Een aantal jaren achterstallig onderhoud maakte drastischer maatregelen noodzakelijk.

Vorig jaar had ik al twee sets luiken gerestaureerd. Dat betekent volledig kaal maken, rotte delen vervangen, afwerken, twee keer grondverf en twee keer lakken. Een heerlijk rustgevende klus, waar je ook echt resultaat van ziet.

Ook dit jaar heb ik weer een set luiken aangepakt. Nog één te gaan, dan zijn alle luiken weer als nieuw. Ook de luiken van vorig jaar ben ik alweer nagelopen en heb ik waar nodig bijgewerkt. Zoals ik al zei, ze hebben het zwaar te verduren.

Naast mooi zijn de luiken ook functioneel. Als er meerdere dagen zonnig weer met temperaturen boven de 30 graden verwacht worden, dan sluiten we de luiken aan de zuidwestkant van de woonkamer. Tijdens de hittegolven van deze zomer hebben ze ons geholpen om de binnentemperatuur zeer comfortabel te houden. Zonder dat er airco nodig is.

Tuin

Vorig jaar maakten we een beginnetje met het leegmaken van ‘de woestenij vóór de kas’, bij ons bekend als ‘de woestenij’. Overwoekerd met struiken en met klimop die zich tussen een hekwerk en de muur van de buren bevindt.

Het is een beschut hoekje van de tuin. Weinig wind, heel veel zonuren. Dat biedt mogelijkheden voor de teelt van fruit. Het maakt overigens ook dat ik er op warme dagen tot maximaal half elf ’s ochtends kan werken. Daarna is het er te warm.

Wekenlang heb ik de klimop elke ochtend overgoten met kokend water om ‘m af te laten sterven. En daarna heb ik stukje bij beetje elke stukje klimop losgemaakt van de muur en weggeknipt. De klimopstronken heb ik uitgegraven.

Op onderstaande foto was ik op ongeveer 85 procent van de muur (links ‘voor’ en rechts ‘na’). Je ziet het er niet aan af, maar hier zit zeker 12 uur handenarbeid in. En hierna zijn de andere stronken die er nog staan aan de beurt. Eerst leegmaken en schoonmaken, daarna inrichten.

Hoe was jouw zomer?

Beestenboel

  • Berichtcategorie:Tuin

Afgelopen week deelde Mevrouw Niekje een vakantiefoto van een hertje dat ze gezien had. Voor mij aanleiding om jullie ook weer eens mee te nemen in de beestenboel hier in Elders.

De zomer begint alweer op te schieten. Een van de dingen waar we dat aan het merken is dat verschillende dieren zich wat vaker laten zien en horen. Vermoedelijk ook door de droogte. Ze zijn allemaal op zoek naar water. Het vogelbadje in onze tuin wordt gretig gebruikt. En dagelijks door mij bijgevuld.

De avondwandeling met Doggy proberen we te doen als het begint te schemeren. De beste kans op waarnemingen. Afgelopen week zagen we achtereenvolgens twee reeën en een vos aan de bosrand. Geen camera bij ons, dus helaas geen foto’s.

Een paar dagen later wel een foto, gewoon hier in de straat gemaakt. Twee reeën, op klaarlichte dag in de hitte grazend op een akker. Ik vind het een zorgwekkend beeld, als de reeën al overdag het bos verlaten om voedsel te zoeken. Dat verwachten we hartje winter. Niet hartje zomer.

Diezelfde nacht hoorden we verschillende uilen. Lang leve Merlin Bird ID, de app die we gebruiken om vogelgeluiden thuis te brengen. Een kerkuil, een steenuil, en een bosuil. Afzonderlijk horen we ze regelmatig, en we weten hier in de buurt ook nog een oehoe te zitten. Maar deze drie in één nacht was wel heel bijzonder.

Wat we dit jaar beduidend vaker zien dan voorgaande jaren zijn hazen. Soms wel drie of vier tegelijk. De laatste week zit er vrijwel dagelijks een haas op de akker voor ons huis. Een enorm beest met nog enormere oren…

En toen ik afgelopen week mijn kas verzorgde kroop er een kleine pad onder een komkommerplant vandaan. Vast en zeker aangetrokken door de vochtige omgeving. Met een latje heb ik bij de ingang van de kas een loopbrugje gemaakt zodat meneer of mevrouw pad er ook weer uit kan. Want vorig jaar trof ik op een gegeven moment een uitgedroogd exemplaar aan. Die had de uitgang niet kunnen vinden.

Verder genieten we van de jonge fazanten die foerageren op de akker voor ons huis, en alle kanten op stuiven als ze verstoord worden. De spechten. Groene specht en grote bonte specht zijn hier vaste bewoners en nestelen hier in de buurt. En onlangs zagen we ook een middelste bonte specht hier.

En dan heb ik het nog niet over de spitsmuisjes en woelmuisjes die door onze tuin heen scharrelen. Die uilen komen hier niet zomaar. De buizerds die dagelijks boven ons hoofd cirkelen. De torenvalken die genesteld hebben in één van de bomen op de erfgrens met de buren. De mussen. De merels. De mezen. Het roodborstje, mijn persoonlijke favoriet. Het winterkoninkje.

Heerlijk, dat buiten wonen! Heb jij nog leuke dieren gezien of gehoord?

Water, goud en de landbouwmythe

  • Berichtcategorie:Tuin

Goud. Tulpenbollen. Cryptovaluta. Regelmatig zijn er nieuwe grondstoffen waar een beleggingshype over ontstaat. Meestal een zeepbel. Waarden stijgen tot ongekende hoogten en dalen nog veel harder weer naar nul. Zolang er hebzucht is, zullen dit soort hypes er zijn. En zolang er mensen zijn, is er hebzucht.

Maar er zijn ook grondstoffen die echt essentieel zijn. Op dit moment in Nederland is dat water. Zoet water. We zitten in één van de droogste jaren sinds de metingen begonnen zijn. In juli viel er zes millimeter regen in Elders, en het is al weken gortdroog. Augustus begint niet veel beter.

Kanonnen

Huize Elders ligt in het buitengebied. Akkerland en een enkele veehouder, en bosgebieden. Om ons heen zien we de laatste weken op elk moment van de dag en de nacht grote waterkanonnen staan. Aan beken en sloten mag geen water meer onttrokken worden, maar grondwater oppompen mag nog wel.

Aan de rand van de akker staat een grote pomp en een nog grotere haspel. Die haspel trekt langzaam een waterkanon over de akker heen die enorme hoeveelheden water uitstort over de dorstige gewassen. Zo’n set kost € 70.000, las ik onlangs. En verbruikt 10 tot 12 liter diesel per uur, en dan wordt die diesel vanwege de hoge brandstofprijzen ook nog regelmatig gestolen door onverlaten. Zo’n waterkanon stort 50 kubieke meter water, 50.000 liter, per uur uit. In een cirkel met een diameter van zo’n 75 meter.

Zwembad

Dan mijn tuin. We zijn dit jaar op een missie. Het zwembad leeghalen zodat we het af kunnen gaan breken. Daar zat ongeveer 15 kubieke meter water in. En al het hele voorjaar en de hele zomer put ik hier dagelijks uit voor het irrigeren van mijn moestuin.

Elke dag 3 à 4 volle gieters (à 10 liter per stuk) in de kas, 2 gieters voor alle potten en bakken op het terras, en dan nog 2 gieters voor een kwetsbaar perkje in de volle zon en wat nieuwe aanplant. Jong zaaigoed in de moestuin om de andere dag.

Er staat op het moment dat ik dit schrijf nog minder dan 40 cm water in het zwembad. Dat was ruim 125 cm toen het jaar begon.

Waterpomp

Lang leve de grondwaterpomp. Ook dit jaar weer. Ik denk dat de pomp de afgelopen periode een uur of 10 per week draait. En ik heb uitgerekend dat er ongeveer een kubieke meter water per uur naar boven komt.

De moestuin krijgt tweemaal per week twee kuub water, dat is de equivalent van 30 mm regen. Overige perken naar behoefte, minimaal een keer per week. En de bomen krijgen eens per week een liter of 50 per stuk.

Ethiek

‘Wees zuinig met water,’ roepen allerlei instanties en deskundigen. Toch merk ik dat ik me minder schuldig voel na het lezen van de statistiekjes per waterkanon, als ik op een kleine wandeling door Elders er minimaal vijf op volle kracht zie draaien. Zij 50 kubieke meter water per uur, en dat vrijwel voltijds. Ik met 1 kubieke meter water per uur en een uurtje of 10 per week.

Grondwater is van niemand, las ik ergens. Pas als je het oppompt is het van jou. Ik denk dat ik het daar niet mee eens ben. Grondwater is van ons allemaal. Dat is het verschil tussen ‘je het water toe-eigenen door het op te pompen’ en ‘het water stelen van ons allemaal’. En daar mogen we best wat meer verontwaardigd over zijn.

Zeker omdat het water opgeëist wordt door de beroepsgroep die ruim de helft van het Nederlandse grondoppervlak gebruikt voor landbouw en veeteelt. En die decennialang beweerd heeft dat ze ‘de wereld voeden’. Maar daarin zijn ze genadeloos ontmaskerd. We importeren een hoop veevoer en we exporteren een hoop vlees en andere producten. Maar als je de netto voedingswaarde neemt dan produceren we helemaal niet zo veel. Terwijl we hier wel mest en gif als restproducten hebben. Van mij mogen we stoppen met een aantal zinloze teelten. Dingen als snijbloemen. Veel water, veel gif, en je kunt ze niet eten. Liever niet meer dus. Maar ja, ‘economische belangen’.

Wij hebben het oppompen van grondwater op een laag pitje gezet. Voor nu koester ik mijn bijna lege zwembad. Ik kom er dit teeltseizoen wel mee door. Stiekem doe ik een regendans. Maar ik begin haast te krijgen met het creëren van meer waterbergingscapaciteit.

Hoe kom jij de droogte door?

Tuindagboek juli 2026

  • Berichtcategorie:Tuin

Bovenstaande foto is denk ik de beste samenvatting van de maand juli in het jaar 2026. Zon. Heel veel zon.

Verder was het een maand met blogvisite. Tom kwam hoogstpersoonlijk wat tips geven, en ook Voorheen In De Fruitboomgaard vereerde Elders met een bezoekje.

Het weer

Juli was heet, erg heet. Niet meer de recordstanden van 39 graden Celsius, maar wel hittegolven met dagen op rij temperaturen van boven de 30 graden Celsius. Met onze luiken, en met consequent luchten ’s nachts en in de vroege ochtend, hielden we de temperatuur binnen behaaglijk. Een enkele keer vonden we Doggy ’s ochtends niet in haar bench, maar op de koelere tegelvloer. Onze kleine bosmarmot met haar warme vachtje had het zwaar.

Juli was ook droog. En volgde op een serie van droge maanden. Gedurende de maand werden de berichten van de waterschappen alarmerender. We zagen sloten en beken droogvallen. Het vogelbadje in onze tuin vulde ik elke dag bij en werd gretig gebruikt. Een merel die het badje claimde werd verjaagd door een samenwerkende groep mussen en vinken.

Ik vrees ook dat we op zoek moeten naar nieuwe weercodes. Want code geel voor hitte begint een beetje sleets te worden als dit het nieuwe normaal is.

Rond 20 juli koelde het af, en kregen we juist te maken met een aantal koude nachten. De temperatuur in Elders daalde tot een graad of 9. En op 22 juli viel er regen. Om precies te zijn 0,2 millimeter, volgens het officiële regionale weerstation MeteoElders. Het mocht geen naam hebben. Op 26 juli kwam er nog een millimetertje of vier aan regen bij. En daarna kregen we hier vrolijk een nieuwe hittegolf met temperaturen ver boven de 30 graden Celsius.

In de eerste driekwart van de maand viel er in Elders minder dan 1,0 millimeter regen. Het waterpeil in ons zwembad daalde zienderogen terwijl ik gieters vol water putte voor de kas en de moestuin. Medio juli schakelde ik de grondwaterpomp bij om de gewassen in mijn moestuin van voldoende vocht te voorzien. Het water verdampte waar je bij stond. Uiteindelijk viel er 6 millimeter regen in deze maand. Zes millimeter. Da’s niks.

De zonnepanelen wekten 944 kWh op. Dat is plekje 2 in de juli-maanden sinds 2021, de op een na beste qua zonne-opbrengst. En ruim boven het maandgemiddelde van 860 kWh.

Kas

Ik probeer hier bewust en duurzaam te tuinieren. Geen gif. Biologische zaden. En zo gebruikte ik voor het opbinden van de tomatenplanten en komkommerplanten in de kas ook touw dat vrij is van plastic en kunststoffen. Maar dat bleek slecht bestand te zijn tegen de combinatie van hitte en hoge luchtvochtigheid in de kas. De ene na de andere plant stortte ter aarde. Gelukkig meestal zonder grote schade, maar toch. Ik heb de meeste touwen vervangen door een steviger variant, en op mijn actielijstje gezet dat ik op zoek moet naar een geschiktere kunststof-vrije variant voor het volgende tuinseizoen.

Begin juli heb ik de kas en omgeving goed opgeschoond. De tomaten heb ik dit jaar ruimhartig gesnoeid. Ze belonen me met een veelbelovende groei, zowel in de kas als buiten in de moestuin.

Meerdere keren per week controleer ik de tomatenplanten op dieven. En elke twee weken krijgt de kas een uitgebreidere onderhoudsbeurt. Dood blad wordt verwijderd, onkruid gewied, de aarde wordt losgewoeld, de tomatenplanten krijgen mest. Een kas is eigenlijk een moestuin op turbo. Alles gebeurt er razendsnel. En kan dus ook razendsnel misgaan als je even niet oplet.

Moestuin

Begin van de maand was dit het beeld in de moestuin.

De tweede ronde broccoli is helaas niet echt op gang gekomen. Het schoot door waar je bij stond, er kwamen geen mooie dichte roosjes. Te heet?

Medio juli nam ik deze panoramafoto in de moestuin. Ten opzichte van begin juli zie je aan de linker- en rechterkant van de foto heel goed dat ik hard gewerkt heb om de paden onkruidvrij te maken.

Medio juli zaaide ik rode biet, radijs, rucola en bladmosterd. Dat is allemaal mooi opgekomen. Volgend jaar moet ik bij mijn planning beter nadenken over een tweede teeltronde vanaf begin juli.

En eind juli zag de moestuin er zo uit.

Er is een eerste keer voor alles…

En dus ook voor het verwisselen van een lekke band op onze kruiwagen. Nog nooit eerder gedaan in mijn leven. Gelukkig bevatte de onuitputtelijke inventaris van onze schuur ook een reserveband. Ik moet nog even kijken of de lekke band te repareren is, of dat er een nieuw reservewiel moet komen…

Oorlog

Het is inmiddels twee jaar geleden dat ik de bamboestruik in onze tuin uitgroef. In de periode daarna verwijderde ik tientallen meters aan wortelstaken. Commando-eenheid Hondje (die ik ooit terug hoop te zien bij de Regenboogbrug) en ik leverden dapper strijd.

Gewonnen heb ik nog steeds niet, al is de taak van Hondje met verve overgenomen door Doggy. Medio juli vonden wij verspreid over twee dagen vijf bamboestaken, verspreid over het grasveld. Die waren uiteraard binnen 10 minuten na het aantreffen vernietigd. Ooit zullen we zegevieren. Ooit.

Mocht je overwegen een mooie bamboeplant te kopen: DOE HET NIET! Er is wat mij betreft een speciaal plekje in de diepste krochten van de hel voor mensen die bamboe verspreiden….

Oorlog (2)

Eind juli overleed binnen 24 uur één van mijn courgetteplanten. Meeldauw. Ik heb de plant meteen uitgegraven en hoopte dat de rest gevrijwaard bleef. Maar de dagen erna zag ik de andere planten ook aangetast worden.

Mijn eerste gedachte was om alle courgetteplanten dan maar op te graven en af te voeren. Maar dat kon ik toch niet over mijn hart verkrijgen. Ik groef er nog eentje uit die ook duidelijk overleden was en snoeide verder alle aangetaste bladeren weg. Meer dan een kruiwagen vol.

De drie overgebleven planten hebben meer ruimte. Ik geef voorzichtig water aan de stam en zorg dat de bladeren niet nat worden. Hopelijk herstellen ze nog en leveren de komende periode nog wat meer oogst op.

Meeldauw is een risico als planten te dicht bij elkaar staan. Vorig jaar had ik het probleem met de tomatenplanten in mijn kas. Dit jaar heb ik die steeds drastisch bijgesnoeid om herhaling te voorkomen. De courgetteplanten had ik een meter uit elkaar gezet, maar dat bleek toch te weinig. Volgend jaar nog meer tussenruimte!

Oogst

Begin juli heb ik al mijn tuinbonen geoogst. Een grote bak vol. We hebben de tuinbonen dubbel gedopt en ingevroren, in totaal bijna 2 kilo netto na dubbeldoppen.

Vers van de plant…
Eerste keer gedopt
Een deel van de oogst dubbel gedopt en klaar voor de diepvries

Ik oogstte ook nog een laatste portie doperwten. Die werd gedopt, geblancheerd, en ingevroren. Een klein deel heb ik gedroogd om te gebruiken als zaad voor volgend jaar.

Verder hebben we deze maand behoorlijke hoeveelheden bramen geoogst. Ze zijn extreem vroeg dit jaar, niet verwonderlijk met de hitte van de afgelopen maanden. Maar mede daardoor ook redelijk klein. Verder hadden we dit jaar een beperkte oogst aan kruisbessen.

We oogstten veel eigen bosui. En gebruikten het op flammkuchen en in hartige taarten. Heerlijk!

Mijn knoflook heb ik na de oogst vier weken gedroogd en daarna schoongemaakt.

De meeste bollen zijn vrij klein gebleven. Het loof is vrij vroeg afgestorven, ik weet niet precies waarom. Mogelijk omdat ik de knoflook gepoot had in het deel van de moestuin waar vorig seizoen ook de uien stonden. Foutje… Maar er is genoeg voorraad voor de komende periode, en ook om straks na de zomer een nieuwe serie te planten voor volgend jaar.

En dan de tomaten. Er kwamen deze maand ook meer dan voldoende tomaten uit onze eigen tuin. Die werden verwerkt in allerlei gerechten. We hadden eind juli ook de eerste buitentomaten. Er werd meteen een proeverij gehouden om de smaak te vergelijken met de kastomaten, we hebben buiten hetzelfde ras staan als in de kas. Die laatste zijn zoeter.

We hebben dit jaar alle ingrediënten voor verse gazpacho uit eigen tuin. Tomaten, komkommers, peper en zelfs de knoflook. Heerlijk met dat warme weer!

En eind juli hadden we de eerste portie snijbonen uit eigen tuin. Later dan vorig jaar en ook in kleinere hoeveelheden, maar we zijn er blij mee. Een paar dagen later kwam daar nog een behoorlijke portie bij, inmiddels liggen er zes gesneden en geblancheerde porties in de diepvries. Lang leve de snijbonenmolen!

Verder oogstten we eind juli de eerste appeltjes van onze boom. Die staat er pas een jaar, we moesten flink uitdunnen want de takken bogen door. Ook de eerste pruimen waren rijp. Er hangt nog het nodige aan de boom.

En verder

Nog wat foto’s uit de tuin. In mei kochten we een artisjok-plantje tijdens onze vakantie. Dit jaar de enige plant in mijn moestuin die ik niet zelf heb opgekweekt, diverse pogingen om uit zaad een artisjokplant te starten zijn jammerlijk mislukt. Inmiddels zitten er twee grote artisjok-knoppen in deze plant.

De druivenstruiken in mijn vorig jaar gebouwde pergola woekeren vrolijk voort. Het zal nog wel een paar jaar duren voordat ik de eerste flessen Chateau Migraine Elders 🍷 aan kan gaan bieden. Maar er is voortgang.

En de venkel is klaar om te oogsten.

Hoe gaat het met jouw moestuin?

Tuindagboek juni 2026

  • Berichtcategorie:Tuin

Juni! De maand dat voorjaar zomer wordt. De maand die traditioneel erg druk is op mijn werk, en dit jaar is geen uitzondering. De maand waarin het inmiddels twee jaar geleden is dat we de sleutels van Huize Elders in ontvangst namen.

Het was ook de maand waarin er een voorlopig einde kwam aan de saga Van den vos Reynaerde. We hebben geen spoor meer gezien van dit arme beest. En het was de maand waarin we een bosmaaier hebben gekocht.

Het weer

De maand juni begon koud en regenachtig. Ik hoefde dus geen water te geven in de moestuin. Aan het einde van de eerste week van juni stond er al ruim 30 millimeter regen op de teller.

Vanaf medio juni kwamen we terecht in een hittegolf. In de nacht van 18 op 19 juni hadden we noodweer in Elders. Ik ben uit bed gesprongen omdat ik wist dat ik de deur en het dakraam van de kas niet had dichtgedaan. Gelukkig was ik op tijd en hadden we geen schade. Er viel 15 millimeter regen in een uur. De nacht erna deden we dat nog eens dunnetjes over.

Tijdens de recente hittegolf liepen de temperaturen in Elders op tot 39 graden Celsius. ’s Nachts bleef de thermometer boven de 20 graden steken. Dankzij onze luiken bleef het in de woonkamer goed leefbaar. ’s Ochtends vroeg gooiden we alles even open om goed door te luchten, we probeerden steeds om een of twee graden van de binnentemperatuur af te schaven. Boven werd het warmer. Daar gooiden we elke avond alle ramen wijd open. Vanaf 07.00 uur ’s ochtends zat ook daar alles potdicht.

Juni was ook de maand van de weeralarmen. Op een gegeven moment stonden er in de KNMI-app zes weeralarmen tegelijk voor Elders. Een rode voor de hitte, twee oranje alarmen voor onweersbuien en voor komende hitte, en drie gele weeralarmen voor respectievelijk hitte en onweersbuien in verschillende tijdvakken. Het effect is zo wel een beetje weg. Wij proberen gewoon zelf na te denken en verstandige dingen te doen en te laten.

Uiteindelijk viel er hier in Elders in juni ruim 75 millimeter regen. De zonnepanelen wekten 882 kWh op, dat levert plekje vier op in de laatste 6 juni-maanden. De hittegolf in de tweede helft van juni kon het gebrek aan zon-uren in de eerste helft van juni niet helemaal compenseren.

Achterstanden

De maand juni werd de maand van de achterstanden. De maand waarin het onkruid gestaag de moestuin en bloemperken overnam. Niet bijzonder gezien de combinatie van warmte en neerslag in de tweede helft van de maand. Wieden, en binnen 48 uur kon je weer opnieuw beginnen.

Maar er was gewoonweg te weinig tijd. Mijn werkjes in de kas wilde ik echt voor 07.00 uur ’s ochtends afronden, en de moestuin werd na 09.00 uur ook een warme oase. Water geven, het hoogst noodzakelijke wieden, en wegwezen…

Dus oogstte ik de knoflook later dan gewenst. En de doperwten. En de tuinbonen. En de broccoli. En de kersen.

Kas

Juni is traditioneel de maand waarin de kas geleidelijk in een jungle verandert. Met meermalen per week dieven van de tomaten en wekelijks snoeien probeer ik dat dit jaar te beperken. Planten hebben ook wat ruimte nodig om een succesvolle oogst te leveren.

De snackkomkommers lieten zich van hun beste kant zien. Elke tweede dag oogstte ik enorme hoeveelheden. Er was niet tegen op te eten. Dus werd er uitgedeeld.

De tomatenoogst ziet er veelbelovend uit. Maar echt rood wordt het allemaal nog niet. Wel hebben we ook de eerste verse basilicum uit eigen kas verwerkt in ons menu.

En met de hitte van de afgelopen weken was er geen houden aan. De kropsla, die ik in de kas kweek om minder te hoeven delen met de slakken, schoot door…

Stammenstrijd

Ik dacht dat ik de tomaten echt wel goed bijgehouden had. Dagelijks checkte ik mijn planten op nieuwe diefjes. Maar toch werd ik af en toe verrast. Was er een dief uit de hand gelopen en leek er een strijd te ontstaan tussen verschillende stammen van een tomatenplant. Een echte stammenstrijd dus. Geen bewuste keuze zoals bij Diana. Waar ik met mijn snoeischaar meestal rücksichtlos een einde aan maakte. Ik wil mijn planten dit jaar echt beter in toom houden dan voorgaande jaren.

Moestuin

De wortels heb ik begin juni opgegeven. Ze blijven erg klein. Ik denk dat mijn grond niet los genoeg is. Misschien dat ik het nog opnieuw probeer.

In de eerste week van juni oogstten we de eerste courgette. En daarna barstte het oogstfeest los. Genoeg om een aparte paragraaf aan te wijden verderop in deze blogpost!

De uien en de bosui heb ik uitgedund en op grotere afstand van elkaar geplant. Ik heb ze goed diep geplant in bedden waar ik veel compost aan heb toegevoegd om ze luchtig te maken.

De appelboom hebben we ook behoorlijk uitgedund, de nog dunne takken bogen helemaal door onder het gewicht van de jonge appels. We hebben voorlopig liever dat de boom wat energie in de groei steekt, de vruchten komen over een paar jaar wel.

Eind mei zag de moestuin er zo uit:

En eind juni was dit het beeld. Eén grote groene weelde.

Ik heb het idee dat ik een klein beetje geholpen word met het onkruidvrij houden van de moestuin. Rondom Huize Elders bevindt zich een enorme mussenkolonie. Ik denk dat we wel 10 nesten hebben onder de dakpannen van het huis en van de schuur. Mussen zijn sociale beestjes die graag samenleven. En dat maakt dat ik regelmatig tot wel tien mussen tegelijk door mijn moestuin zie scharrelen. Zoekend naar zaadjes.

Oorlog

Een groot deel van juni geloofde ik in een mirakel, we signaleerden geen enkele bamboestaak meer sinds de eerste waarneming eind mei. Het bleef elke dag spannend, dat wel… En jawel hoor, afgelopen weekend trof ik er twee aan. Alsof ze binnen een dag hun antenne 30 centimeter boven de grond uitstaken. Dat duurde maar vijf minuten natuurlijk, toen waren de beide onrechtmatigheden verwijderd…

Het slakkenprobleem blijft vooralsnog goed onder controle. Zo af en toe pluk ik er eentje uit de moestuin. Ik tel mijn zegeningen. En de spinselmotten hebben zich verder koest gehouden in de appelboom. Het handmatig verwijderen van de nestjes met rupsen in mei heeft erger voorkomen.

Oogst

Er werd het nodige geoogst en opgegeten of verwerkt in deze maand.

Komkommers.

En nog meer komkommers.

En geloof me, nog véél meer komkommers…

Verder heb ik afgelopen weekend de eerste broccoli geoogst. Vijf stevige stronken.

Ik heb de roosjes geblancheerd (een paar minuten koken en daarna het kookproces stoppen in ijswater), en vier porties van elk 400 gram ingevroren.

Ik oogstte ruim 850 gram doperwten. Een portie van 150 gram werd dezelfde dag verwerkt in ons menu.

En twee porties van elk 350 gram werden geblancheerd en ingevroren.

Afgelopen weekend oogstte ik de knoflook. Redelijk wat kleine bollen, maar ook een aantal behoorlijk grote knoflookbollen. Ik laat ze een paar weken drogen. En ik ga er een paar apart leggen om in het najaar te planten voor de oogst van 2027.

En de kersen aan onze eerste boom, de iets zuurdere kersen, waren ook rijp.

Dit was ongeveer 10 procent van de kersen aan deze ene boom. We hebben er nog vier…

En verder…

De artisjokplant begint inmiddels monsterlijke vormen aan te nemen. Blijkbaar heeft dit plantje het naar zijn zin in onze moestuin.

De komende periode heb ik iets in te halen qua onkruid wieden. Verder ben ik aan het nadenken over de tweede ronde zaaisels en over de groenbemester die ik aan het eind van het seizoen in de moestuin wil zetten om de winter door te komen.

En nu de knoflook geoogst is kan ik eindelijk het laatste stukje buxus uitgraven. Een mijlpaal!

Hoe gaat het met jouw moestuin?

Jaargadget 2026

  • Berichtcategorie:Tuin

Geldnerd was een gadgetfreak. En Meneer Elders is dat eigenlijk ook. Maar vorig jaar gaf ik al aan dat er een nieuw soort gadgets ons huis binnenkomt. Tuingadgets. En dit jaar is geen uitzondering. Misschien wel het begin van een traditie?

Groen asfalt

In de achtertuin van Huize Elders ligt een gazon. Een paar honderd vierkante meter. Een gazon dat door de vorige eigenaren liefdevol verzorgd werd. Wekelijks gemaaid met de aanwezige motormaaier. Regelmatig bemest. En dat gazon was best een uitdaging. Met mos onder de bomen, aanwaaiend onkruid van de akkerranden om ons heen, en mierennesten die voor verzakkingen zorgen. Het werd allemaal aangepakt en het gazon lag er strak bij. Groen asfalt dus. Een dertien-in-een-dozijn gazon dat niets doet voor de insectjes en de vogels. OK, het is minder erg dan kunstgras of bestrating, maar van toegevoegde waarde is het zeker niet.

Verwilderen

Dus hebben we ambities in Elders. Verwilderen. Kruidenrijk. Verschralen.

En dus deden we niets. We maaiden niet. En bemesten deden we al zeker niet. En na twee jaar zien we inmiddels de effecten. Het zoemt. En we zien vogeltjes in onze tuin die we eerder niet zagen. Precies zoals de bedoeling is.

Nou ja, we maaiden af en toe. Twee keer in 2025. En dat was een uitdaging. Want een standaard motormaaimachine komt niet door gras van 30 centimeter hoog, waar ook nog eens taai onkruid tussen staat. En we hebben wel een elektrische trimmer, maar ook die heeft z’n beperkingen. Vaak slaat die het gras plat, in plaats van het af te snijden. En op één acculading kwamen we niet ver. We moesten al gauw een keer of vijf opladen om het hele gazon door te komen.

Grof geschut

Er moest dus grof geschut komen. Een bosmaaier. Op een recente vrijdag ondernamen we daartoe een expeditie naar de tuingereedschapwinkel waar de hele inboedel van onze schuur vandaan komt. We lieten ons uitgebreid voorlichten en instrueren. Er werd goed doorgevraagd en geadviseerd. En ruim een uur later verlieten we de winkel met een legere bankrekening en een bosmaaier waar ik ‘U’ tegen zeg. Met een stevig mes (met beschermkap), een accu die met één lading ons halve grasveld aankan, en een snellader.

Inmiddels heeft Vriendin ons hele gazon een goede maaibeurt gegeven. Het maaisel is afgevoerd naar de composthoop. In augustus of september doen we dat nog een keer. Verder mag het grasveld groeien en bloeien. Een nieuwe gadget, die ons helpt om de tuin te beheren op de manier die wij graag willen.

De motormaaier gaat nog niet met pensioen. Eens per maand maaien we daarmee de looppaden die we gebruiken om ons door de tuin te bewegen. Naar de kas, en naar de composthoop. Wel iets anders dan elke week een heel gazon mogen maaien, maar beter dan niets. En een robotmaaier? Ik kan me niet voorstellen dat we die ooit nodig gaan hebben.

Heb jij een gazon?

Van den vos Reynaerde

  • Berichtcategorie:Tuin

Een heel verdrietig verhaal dit keer. Want leven op het platteland is niet alleen maar leuk. Heb je geen zin in een verdrietig verhaal en verdrietige beelden, sla deze blogpost dan maar over…

Elke week is het weer spannend wat er opduikt op mijn wildcamera, en af en toe deel ik wat beelden met jullie. Reeën, marters, een vos, een das, allemaal min of meer regelmatige bezoekers van ons weiland en onze composthoop. Ik geniet daar enorm van.

Maar onlangs even wat minder. Het begon op een woensdagavond. Vriendin liet ’s avonds laat Doggy uit en hoorde een zacht gerinkel achter onze tuin. Toen ze dichterbij kwam verwijderde het geluid zich.

Ze vertelde mij erover toen we ’s ochtends wakker werden. Nieuwsgierig geworden bekeek ik de beelden van de wildcamera. En zag iets waar ik heel verdrietig van werd, en ook meer dan een beetje boos. Op de beelden strompelde een vos door ons weiland met een object aan zijn of haar linkervoorpoot. Zeer waarschijnlijk een klem.

Van het kastje naar de muur…

Meneer Elders en Vriendin kunnen slecht tegen leed. Dus kwam er actie.

Ik belde de regionale dierenambulance. Die vonden het ook een verschrikkelijk verhaal. Maar helaas konden die niet helpen, ze hadden geen vangkooien voor dieren van deze omvang. Als we wisten waar ‘ie zat en/of de vos zouden vangen dan wilden ze ‘m wel ophalen en naar een gespecialiseerde opvang brengen.

Dus belde ik 144 Red Een Dier. Want volgens de PVV moeten dieren in ons land wél geholpen worden. Dan kom je uit bij de dierenpolitie. Maar ook die konden niet helpen. Er werd wel een notitie gemaakt want klemmen zijn verboden. Maar daar heeft zo’n vos natuurlijk niets aan, aan een notitie.

Ik belde de gemeente. En sprak met de medewerker natuurbeheer. Die vond het ook een verschrikkelijk verhaal. En ging contact zoeken met faunabeheer.

En ik sprak met een paar buren of zij opties zagen. Maar veel mensen in het buitengebied hebben hobbymatig kippen. En die zijn niet zo dol op vossen.

En toen werd het stil. Niemand reageerde meer. Ik doorzocht ons weiland en het oude stalletje achterin het weiland, maar vond de vos niet. De daaropvolgende nachten dook het arme dier ook niet meer op de wildcamera op. We vreesden dat de vos een rustig plekje had gezocht en gestorven was. Ik was een beetje verdrietig. En ook een beetje gefrustreerd dat het zo moeilijk was om hulp te vinden.

Deel 2

Een weekje later. Een thuiswerkdag. ’s Ochtends rond 07.30 uur zag ik vanuit mijn ooghoek wat bewegen in het weiland. De vos. Mijn hart maakte een sprongetje. Maar mijn gevoel veranderde al snel toen ik zag dat het beestje nog steeds hinkte. Nog steeds een klem aan zijn of haar pootje. Hinkelend scharrelde het beest langs de rand van het weiland, waarschijnlijk op zoek naar voedsel.

Het dier verdween achter een stel struiken aan het eind van het weiland. En ik belde Vriendin voor overleg. Ik stond op het punt om dan maar zelf een vangkooi te bestellen. Vriendin en ik samen deden wederom het hele riedeltje aan telefoontjes. Zochten contact met de lokale wildbeheereenheid. En Vriendin kreeg ook van 144 de toezegging dat zij contact zouden opnemen met de wildbeheereenheid.

In de loop van de dag werd ik gebeld door iemand van de wildbeheereenheid, en bespraken we de opties. Vangen zou moeilijk worden. En het arme beest liep natuurlijk al meer dan een week met dat ding aan zijn of haar poot. Op deze manier zou de vos een langzame hongerdood sterven. Er werd contact gelegd met één van de jagers van de wildbeheereenheid. Die avond pakte een jachthond het spoor op in ons weiland…

Nog een kans

…En raakte het ook weer kwijt. Het zoekgebied werd uitgebreid, maar geen spoor meer van de vos. Er werd een voederplek ingericht. Alle wildcamera’s in de buurt werden op scherp gezet.

En twee dagen later zag ik de vos weer op mijn wildcamera. Om 03.15 uur in de ochtend. Na overleg met enkele buren en contact met de wildbeheereenheid werd er een vangkooi afgeleverd en kregen we instructies. Ik stelde de vangkooi op en voorzag deze van aas. Een wildcamera werd erop gericht.

Op de eerste ochtend zeg ik vanuit onze tuin met mijn verrekijker dat de vangkooi dicht zat. Verwachtingsvol liep ik er naartoe, om een ietwat beduusd egeltje vrij te laten.

Die avond hebben we de vangkooi opnieuw voorzien van voer en op scherp gezet. Om de volgende ochtend een heftig blazende kat van een van de buurtbewoners vrij te laten. En sindsdien bleef de vangkooi leeg. Elke avond vulde ik het lokaas aan, en elke ochtend lag alles er onaangeroerd bij. Geen waarnemingen meer van de vos. 😢

Afgelopen weekend zijn we gestopt met zoeken, en hebben we de vangkooi weggehaald. Al meer dan een week geen enkele waarneming meer van de vos.

Reflectie

Van den Vos Reynaerde wordt algemeen beschouwd als een hoogtepunt in de Middeleeuwse Nederlandse literatuur. Wat mij betreft een schril contrast met het dieptepunt in medemenselijkheid richting dieren en mensen in nood dat ik in onze huidige samenleving zie.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik deze episode met de vos totnogtoe het ingewikkeldste vind wat we hier meemaken. Ik probeer realistisch te zijn. De kans dat de vos nog leeft, bijna drie weken na de eerste waarneming met de klem aan de poot, is niet heel groot. Maar het zijn slimme en taaie beestjes. Dus wie weet.

Zelf ben ik verdrietig en teleurgesteld dat het zo moeilijk bleek om hulp te vinden in deze situatie. Vraag me ook af of ik genoeg geprobeerd heb om dit arme beest te helpen. Of het toch niet mogelijk was geweest om het dier te vangen. Wie zet er nou anno 2026 nog dit soort klemmen, vragen zelfs de jagers zich af.

Dus als jullie me zoeken zit ik even in een hoekje een traantje te plengen voor deze arme vos. Want wie zijn nou de beesten in deze wereld?

Tuindagboek mei 2026

  • Berichtcategorie:Tuin

De maand mei zit er ook alweer op. Een maand waarin we de eerste productie uit eigen tuin konden eten. Kropsla en snackkomkommer. Tijd dus om weer even terug te kijken.

Elke dag, zeven dagen per week, is het verzorgen van de kas onderdeel van mijn ochtendroutine. Water geven, tomaten dieven. In het weekend ook wieden en harken. En elk weekend wordt ook de moestuin gewied. Heerlijk rustgevende klusjes, en goed om op die manier elke dag zicht te houden op de ontwikkelingen in de tuin.

Het weer

Aan het einde van de middag van 2 mei begon het eindelijk weer eens te regenen. In de loop van de avond was er al 10 millimeter gevallen, meer dan in de hele maand april bij elkaar. Maar toen ik op 3 mei de grond omwoelde in een stukje van de moestuin, was die op minder dan 5 centimeter diepte nog steeds kurkdroog. Er was meer nodig. En die viel ook. Op 6 mei kregen we nog eens 18 millimeter over ons heen. Niet genoeg om het al opgebouwde neerslagtekort in te lopen, maar de tuin kon weer even vooruit.

Uiteindelijk waren de eerste drie weken van mei niet echt ‘voorjaarsachtig’ te noemen. Er viel ruim 70 millimeter regen. Een ‘normale’ maand. De zonnepanelen leverden 860 kWh stroom op. Bij lange na niet de beste meimaand. Maar dat zal met het weer in de eerste drie weken van mei niemand verbazen.

Kas

Op 3 mei heb ik nog wat sla uitgeplant. En ook meteen een nieuwe serie voorgezaaid.

En zo zag de kas er uit op 3 mei. Links de eerste sla en tegen het pad aan zeven snackkomkommerplanten. Rechts tien tomatenplanten van drie verschillende rassen: Cheralita, Barry’s Crazy Cherry en Starfighters.

Er staan nu meer tomatenplanten dan vorig jaar. Ik heb nu alle komkommers links gezet, die blijven rank en groeien voor de aflegplank langs. Alle tomaten staan rechts. Niet in twee rijen, maar een zigzag vorm met minimaal 60 cm afstand tussen de planten. Als ik dan dit jaar iets beter dief en snoei en de planten ook iets meer in toom houd moet het beter gaan.

Medio mei heb ik in de kas basilicum gezaaid tussen de tomaten. Het is een experiment, maar die twee schijnen goed samen te gaan. Je ziet op onderstaande foto aan de rechterzijde wat groene puntjes op de aarde. Basilicum-in-wording.

Eind mei zag de kas er zo uit:

IJsheiligen

IJsheiligen. Die dit jaar z’n naam eer aandeed. Het was rond die dagen ’s nachts behoorlijk koud in Elders. En mijn vier buitenkomkommers legden dus het loodje. Te koud. Toch niet vóór de IJsheiligen uitplanten dus.

Ook één komkommerplantje in de kas redde het niet. Dat zal niet de kou geweest zijn. Maar geen idee wat het wel was. Ik had gelukkig nog een laatste reserveplantje om die plek in te nemen. Die, uit blijdschap dat ‘ie toch de grond in mocht, prompt de eerste komkommer van het jaar produceerde!

Moestuin

Op 1 mei begon de dag met een rondje wieden in de moestuin. Dat is het credo voor de komende maanden. Onkruid wieden, water geven, af en toe wat planten bijmesten of snoeien. En voor de rest de natuur z’n werk laten doen.

Begin mei heb ik mijn 12 spruitjesplanten uitgezet in de moestuin. Ook ben ik een nieuwe set snijbonen gestart, de vorige set is helaas niet opgekomen. Waarschijnlijk toch te vroeg gezaaid. Ook heb ik venkel en bosui bijgezaaid om hopelijk een uitgebreidere en gefaseerde oogst te krijgen.

Verder heb ik de voorgezaaide prei uitgeplant. Zo’n 100 plantjes met gemiddeld de dikte van een dun potlood. Ik heb hun wortels gekortwiekt en ze diep geplant met een centimeter of vijf tussenruimte.

En daarmee was (voor het eerst) de hele moestuin in gebruik. Onderstaand een panoramafoto van begin mei. Links vooraan de prei, daarachter de doperwten. Achter de doperwten links de bosui, rechts de uien en de wortelen (ik kweek hutspot…). Met de klok mee daarachter de spruiten. Rechtsachter onder de stellage de buitentomaten en komkommers, een experiment dit jaar. Voor de tomaten staan de venkel en de tuinbonen. En in het vak rechts de courgette, pompoen, en de knoflook (en de laatste buxus). Op de achtergrond zie je nog een bouwsel voor de snijbonen. En in de middencirkel staat de broccoli.

De gesneuvelde komkommerplantjes buiten werden vervangen door een artisjokplantje. De enige dit jaar die we niet zelf opgekweekt hebben.

Medio mei heb ik bloemkool en andijvie voorgezaaid. De bedoeling is om die in de loop van juni ook uit te planten op de laatste vrije plekjes in de moestuin.

En eind mei was dit het beeld:

Alles is ontploft. De erwten, de tuinbonen, de spruiten, de broccoli. Bloemen in de courgetteplanten. veelbelovend. En de tweede lichting snijbonen is gelukkig grotendeels opgekomen.

Regelmatig ontdoen we weer een paar meter pad in de moestuin van mos en onkruid. Het ziet er steeds verzorgder uit. En Vriendin voert een niet aflatende strijd tegen het onkruid tussen de stenen van onze bestrating. Geen gif, maar noeste handenarbeid.

Oorlog…

Ik kan de klok er bijna op gelijk zetten. De vraag is niet of, maar wanneer en waar de eerste bamboestaak het waagt om z’n kop boven de grond te steken. Het was bijna op de dag gelijk aan vorig jaar, en ook op dezelfde plek. Sector Zuid (beter bekend als Het Bloemperk Naast De Schuur Bij De Regenton oftewel HBNDSBDR). Het was er maar eentje. Minder dan tien minuten na de constatering lag de staak inclusief zo’n 30 centimeter aan wortels in de bak met af te voeren en ritueel te verbranden tuinafval. Wachten op de volgende.

En op dat andere front is het dit jaar een stuk rustiger. Ondanks de regen heb ik minder last van slakken. Waarschijnlijk omdat hun belangrijkste schuilplaats, de buxusstruiken rond de moestuin-vakken, verwijderd zijn.

Op Tweede Pinksterdag vond ik spinselmotten in de appelboom. Voorzichtig heb ik de spinsels met daarin de larven uit de boom geplukt. In Geldnerd City was het een jaarlijks fenomeen waarbij de bomen op de kade bij ons om de hoek elk jaar eerst veranderden in spookachtige verzamelingen spinsel, om daarna in een paar dagen tijd volledig kaal gevreten te worden. Er zat geen blad meer aan. Hopelijk heb ik dat hier voorkomen.

Oogst

De eerste oogst is er al. Drie kroppen sla, van die lekkere klassieke Hollandse botersla, hebben we afgelopen maand gegeten. Zelf opgekweekt in de kas. De tweede serie van drie is bijna gereed voor consumptie. En de derde serie is net boven de grond.

Ook is afgelopen week de komkommeroogst op gang gekomen. Eerst slechts een enkele, maar inmiddels al een stuk of vijf per dag.

En verder…

Afgelopen maand hebben we genoten van ons verwilderende gazon. Paardenbloemen, klaver, madeliefjes, en inmiddels ook boterbloemen. We hebben ook merkbaar meer vogels (en meer verschillende soorten) in de tuin. De vinken, puttertjes, en kwikstaarten zagen we al wel in de buurt, maar toen we hier kwamen wonen kwamen ze niet in onze tuin. Maar met een wilder grasveld en meer inheemse beplanting zijn ze inmiddels regelmatige bezoekers.

Begin mei heb ik ook rondom de kas alles schoongemaakt. De pergola die ik vorig jaar gebouwd heb voor de druivenstruiken is eindelijk af, met draden om de ranken goed op te kunnen binden. Nog een paar jaar te gaan tot de eerste flessen Chateau Elders gebotteld kunnen gaan worden…

Inmiddels beginnen de eerste ‘druiventrossen-in-wording’ zichtbaar te worden.

Zomaar nog wat foto’s

Ik maak veel foto’s. Zonde om die niet te delen. De eerste aardbeien die bijna rijp zijn. Ik heb dit jaar maar een paar planten, want nog niet echt een geschikte plaats ervoor. Ik overweeg nu hangbakken aan de pergola waar ook de druiven groeien. Een zonnige en beschutte plek naast de kas.

Courgettebloemen. Ze zijn prachtig.

En veel kleiner, maar net zo mooi. De bloemen van de snackkomkommers in de kas.

En tot slot de kersen, die beginnen te verkleuren aan de boom.

Misschien wel de mooiste maand in de tuin totnogtoe, deze meimaand. En heel veel om naar uit te kijken in juni. Als we alweer twee jaar in Huize Elders wonen!

Hoe gaat het met jouw (moes)tuin?

Tuindagboek april 2026

  • Berichtcategorie:Tuin

April. De maand die doet wat ‘ie wil. Met prachtige dagen waarop ik thuis zat te werken met de tuindeuren open. En met koude dagen en vooral ook een aantal koude nachten.

In de maand april viel er hier in Elders heel weinig regen. Minder dan 10 millimeter. Vorig jaar april viel er 65 millimeter regen, vooral dankzij één extreem regenachtige dag met 30 millimeter neerslag. De tweede erg droge april op rij dus.

En de zonnepanelen leverden 853 kWh stroom op. Daarmee was het de meest zonnige aprilmaand sinds de zonnepanelen eind 2020 geplaatst zijn, ongeveer 5 procent meer dan de vorige meest zonnige aprilmaand (en dat was 2025). In het eerste weekend van april genoten we op ons terras van het eerste wijntje buiten van dit nieuwe tuinseizoen. Dat was dan wel weer fijn.

Water

De grondwaterpomp is echt een bonus in dit huis, zeker met deze droogtes. Ik heb ‘m uiteindelijk pas op 25 april aangesloten. Daarvoor heb ik wel twee keer de regentonnen bijgevuld met water uit ons zwembad. Dat gaan we dit jaar gestaag gebruiken in de tuin (er zijn al anderhalf jaar geen chemicaliën toegevoegd), en daarna gaat het zwembad verdwijnen. Nog ongeveer 15 kubieke meter water te gaan. En ik heb inmiddels een verloopstuk om de dompelpomp voor het zwembad aan te sluiten op onze standaard Gardena tuinslangen. Dan kan ik het zwembadwater namelijk ook gebruiken om te beregenen. Want anders krijgen we dat zwembad dit jaar echt niet leeg…

Op 24 april zagen we de eerste waterkanonnen op de akkers hier in de buurt, en de brandweer waarschuwt ook al voor een groot risico op natuurbranden. Defensie is maar vast begonnen om al z’n oefenterreinen in brand te steken.

Bloesem

In maart hadden de perzik en de pruim al bloesem. In april konden we genieten van de perenboom, de appelboom, en onze kersenbomen. Inmiddels is de bloesem uitgebloeid. In de perenboom zien we al vruchtvorming.

Moestuin

De natuur heeft hard gewerkt in mijn moestuin. Alles schiet de grond uit. Inclusief het onkruid.

Ook ik heb hard gewerkt in onze moestuin. Vrijwel alle buxusstruiken zijn verwijderd en afgevoerd. Er staat nog een klein stukje van een paar meter. Dat kan ik niet uitgraven zonder mijn knoflookoogst te beschadigen. Dus die mag nog even blijven. Tot na de knoflookoogst.

Mijn tuinbonen zien er veelbelovend uit. Ik zal ze de komende periode voldoende water moeten geven.

Datzelfde geldt eigenlijk ook voor mijn doperwten, mijn bosuien, en de reguliere uien. Met de buxus is ook de belangrijkste schuilplaats van de slakken verdwenen. Gemiddeld vond ik drie huisjesslakken per struik die ik verwijderde.

Op Koningsdag is het grootste deel van de moestuin beplant. Tomaten en komkommers, broccoli, courgettes, venkel. Ik moet de prei en de spruitjes nog planten,maar daarvoor moet ik eerst nog het laatste stukje moestuin in gereedheid brengen. Een heerlijk gezicht, al die plantjes in de grond.

Kas

Medio april heb ik de laatste rucola verwijderd uit de kas. Daar hebben we rucolapesto van gemaakt. Die was behoorlijk sterk van smaak, want de rucola was al aan het doorschieten. Maar het smaakte uitstekend.

Daarna mocht de grond in de kas lekker opwarmen voor de start van het kweekseizoen.

En gedurende de maand verhuisde de jonge kweek van de vensterbanken in ons huis naar de kas. Uiteindelijk stond alles in het laatste weekend van april klaar om de grond in te gaan. Komkommers, drie tomatenrassen, spruitjes, broccoli, diverse soorten courgettes. Meer dan zestig jonge plantjes, allemaal zelf opgekweekt uit zaadjes.

In de kas krijgen de plantjes het meeste licht. Ik werk niet met groeilampen en verwarmingsmatjes.

En op Koningsdag was dit uiteindelijk het beeld in de kas. De komkommers en de tomaten zijn de grond in. Water geven, verzorgen (elke tweede dag dieven, die tomaten…) en afwachten…

Gewassen

Dit wordt ons tweede echte moestuinjaar in Elders. We verhuisden aan het begin van de zomer van 2024, toen hebben we maar beperkt kunnen tuinieren. In 2025 was dat al veel uitgebreider.

En dit jaar gaan we echt los, realiseerde ik mij (of ‘besefte ik’, maar zeker niet ‘besefte ik mij’ #taalergernis) toen ik op een rijtje zette welke gewassen we dit jaar allemaal hopen te oogsten.

Ik heb tomaten (3 rassen), snackkomkommers, bolcourgette, gewone courgette, heel veel knoflook, prei, bosui, gele ui, broccoli, spruitjes, tuinbonen, doperwten, snijbonen, wortels, en diverse varianten sla. Qua fruit komen er druiven (7x), peer, kersen (4x) pruimen, perziken, en we hebben onze appelboom. En dan nog diverse kruiden. Verder ben ik nog 25 vierkante meter vrij aan het maken voor frambozen, bramen, kruisbessen en (bos)aardbeien. Maar dat is voor het volgende moestuinjaar.

Vijvertje

Vriendin heeft een prachtig minivijvertje aangelegd. Daarvoor heeft ze een oude cementkuip ingegraven. En een aantal rivierkeien gebruikt die over zijn van de huidige paadjes in de moestuin. En een zorgvuldige selectie inheemse waterplanten waar we een fortuin aan uitgegeven hebben bij het tuincentrum. Dit alles aangevuld met een emmer water uit de beek die een paar honderd meter van ons huis stroomt.

Ja, dit is oefenen voor een grotere vijver. Misschien. Ooit.

En verder…

En verder hebben we nog een heleboel grotere en kleinere klussen gedaan. Een deel van de paden in de moestuin gewied. Het terras een goede voorjaarsschoonmaakbeurt gegeven. Struiken verplaatst. Compost verspreid in de siertuin.

Zo wordt ook de voormalige woeste begroeiing tegenover mijn kas steeds leger. Uiteindelijk is dit de plek waar mijn frambozen, bramen, kruisbessen en aardbeien terecht gaan komen. Maar dat zal nog wel even duren. Het uitgraven van de stronken is een rotklus. De klimop die in het hek gegroeid is laat zich maar lastig temmen. En ook links, net buiten beeld, staat een enorme klimopstruik. Daar wil ik nu niet eens aankomen, ik schat dat er minstens vijf bewoonde vogelnestjes inzitten.

En ja, ik vind het nog steeds heerlijk hier. Elke ochtend bij het eerste licht ben ik buiten om mijn plantjes te verzorgen. Genieten van de rust, van het frisse groen, van de vogels met hun ochtendzang. Wie heeft er in hemelsnaam een grote wereld nodig?