Zomer

  • Bericht gepubliceerd op:
  • Berichtcategorie:HuisLevenTuin

En wat voor eentje. Weerrecords werden er verbroken. Nog nooit meegemaakte warmte en droogte, en dat terwijl Meneer Elders oud genoeg is om zich de legendarische zomer van 1976 nog te herinneren.

Op vakantie gingen we al in mei, wij mengen ons niet in het te drukke en te dure spektakel dat zomervakantiewaanzin heet. Maar dat betekent niet dat ik niet maximaal genoten heb van de afgelopen periode. ‘We zijn er bijna‘ is op ons niet van toepassing. We zijn er helemaal.

Korte werkweken

Net als in 2025 heb ik tijdens het zomerreces mijn werkdagen teruggeschroefd. Maximaal drie dagen. En dus minimaal vier dagen thuis en vrij. In de praktijk in de meeste weken vijf. Vijf dagen weekend. Oefenen voor het echte stoppen.

In die vier of vijf dagen thuis werd er wel gewerkt. Geklust aan huis en tuin, voor zover de temperaturen dat toelieten. Maar er waren ook (delen van dagen) dat ik mij met een boek (en Doggy naast mij slapend tegen mij aan) op de bank nestelde. Heerlijk ontspannend!

Naast het reguliere werk waren er ook een paar grotere projecten.

Luiken

Huize Elders is een klassiek wit huisje met oranje dakpannen en groene luiken. Die, met name aan de zuidwestkant van het huis, het zwaar te verduren hebben. Regen, wind, zon. Een aantal jaren achterstallig onderhoud maakte drastischer maatregelen noodzakelijk.

Vorig jaar had ik al twee sets luiken gerestaureerd. Dat betekent volledig kaal maken, rotte delen vervangen, afwerken, twee keer grondverf en twee keer lakken. Een heerlijk rustgevende klus, waar je ook echt resultaat van ziet.

Ook dit jaar heb ik weer een set luiken aangepakt. Nog één te gaan, dan zijn alle luiken weer als nieuw. Ook de luiken van vorig jaar ben ik alweer nagelopen en heb ik waar nodig bijgewerkt. Zoals ik al zei, ze hebben het zwaar te verduren.

Naast mooi zijn de luiken ook functioneel. Als er meerdere dagen zonnig weer met temperaturen boven de 30 graden verwacht worden, dan sluiten we de luiken aan de zuidwestkant van de woonkamer. Tijdens de hittegolven van deze zomer hebben ze ons geholpen om de binnentemperatuur zeer comfortabel te houden. Zonder dat er airco nodig is.

Tuin

Vorig jaar maakten we een beginnetje met het leegmaken van ‘de woestenij vóór de kas’, bij ons bekend als ‘de woestenij’. Overwoekerd met struiken en met klimop die zich tussen een hekwerk en de muur van de buren bevindt.

Het is een beschut hoekje van de tuin. Weinig wind, heel veel zonuren. Dat biedt mogelijkheden voor de teelt van fruit. Het maakt overigens ook dat ik er op warme dagen tot maximaal half elf ’s ochtends kan werken. Daarna is het er te warm.

Wekenlang heb ik de klimop elke ochtend overgoten met kokend water om ‘m af te laten sterven. En daarna heb ik stukje bij beetje elke stukje klimop losgemaakt van de muur en weggeknipt. De klimopstronken heb ik uitgegraven.

Op onderstaande foto was ik op ongeveer 85 procent van de muur (links ‘voor’ en rechts ‘na’). Je ziet het er niet aan af, maar hier zit zeker 12 uur handenarbeid in. En hierna zijn de andere stronken die er nog staan aan de beurt. Eerst leegmaken en schoonmaken, daarna inrichten.

Hoe was jouw zomer?

Verslaafd aan hagen en heggen

  • Bericht gepubliceerd op:
  • Berichtcategorie:Tuin

Niet alles is beter in Elders. Over sommige dingen verbaas ik mij. Zo lijken veel inwoners van Elders verslaafd aan hagen en heggen. Van de hogere en pompeuzere soort, en niet zelden in allerlei vormen geknipt en geschoren. Ik zag het in de tuinen van een aantal huizen die we bezichtigd hebben. Om de tuin heen, maar ook binnen de tuin. Bedoeld om hoekjes te creëren of doorkijk te voorkomen. Ook in en om de tuin van ons Huize Elders hebben we veel heggen en hagen.

Gemengde gevoelens

Meneer Elders heeft gemengde gevoelens over dit verschijnsel. Positief is dat ze veel schuil- en nestelplaatsen bieden voor vogeltjes. De heggenmussen vliegen af en aan. Ook positief is dat het in elk geval geen lelijke houten of kunststof schuttingen zijn, die tegenwoordig rondom 90% van de postzegeltuintjes in Nederland lijken te staan.

Daar staat tegenover dat de gemiddelde heg ‘iets’ meer onderhoud vergt dan de gemiddelde bouwmarktschutting. Bij het tuingereedschap dat we hebben overgenomen van de vorige bewoners bevindt zich een uitgebreide collectie heggenscharen. Begrijpelijk, want we hebben letterlijk tientallen meters aan heg, en ook nog een enorme woekerende klimop over een pergola.

Een deel van de heggen en haagjes bestaat (bestond) uit de welbekende buxus familie. Die afgelopen jaar vakkundig is kaalgevreten door de rupsen van de buxusmot, net zoals vrijwel elke buxus in Nederland. De haag is zo ongeveer tot de grond toe teruggesnoeid in de hoop dat de struikjes herstellen. We zullen zien.

Maar mijn belangrijkste aarzeling bij al die heggen en hagen is een andere. Ze worden vaak hoog en breed. Dat is een keuze van de eigenaar, maar het is wel wat ik uiteindelijk vaak zie gebeuren. Je kunt er niet meer overheen kijken en ook niet meer doorheen kijken. En dan zit je dus in je eigen groene kooi. Je denkraam wordt vanzelf begrensd. Het is nog net geen betonnen luchtplaats van een gevangenis, een gevoel dat ik ook vaak krijg bij betegelde tuintjes met een hoge schutting eromheen. Maar het effect is hetzelfde. Een huis met gesloten rolluiken. Je wereld wordt naar binnen gekeerd. En dat is nou net niet mijn bedoeling…

Wat gaan we doen?

We gaan geen overhaaste dingen doen. Maar we gaan we kritisch kijken naar al die heggen en haagjes. Er staat bijvoorbeeld een relatief recent geplante taxushaag rond de moestuin. Maar die moestuin wil ik fors uit gaan breiden. Die haag moet dus verplaatst of verwijderd. Ook staat er een aantal hagen rond diverse borders. Daarbij vragen we ons serieus af waarom? En de woekerende klimop staat serieus in de weg bij de geplande eerste fase uitbreiding van de moestuin.

De kans is dus aanwezig dat er de komende jaren iets minder haag en heg in onze tuin overblijft. Maar we willen wel meer dan voldoende haag en heg overhouden voor al die vogeltjes. Want we hebben weliswaar tientallen nestkastjes rond Huize Elders, maar er moet natuurlijk geen woningnood ontstaan voor onze gevederde vrienden.

De namen haag of heg worden overigens vaak door elkaar gebruikt. In principe hebben ze dezelfde betekenis, namelijk een omheining van struiken.

Hoe kijk jij naar hagen en heggen?