Een avondwandeling met Doggy. De schemer valt. En opeens staan ze op de weide naast de weg te grazen. Een hinde met twee reekalfjes. Ze kijken ons aan, we kijken terug. Als Doggy begint te pruttelen zoeken ze een goed heenkomen in de struiken.
Afgelopen week deelde Mevrouw Niekje een vakantiefoto van een hertje dat ze gezien had. Voor mij aanleiding om jullie ook weer eens mee te nemen in de beestenboel hier in Elders.
De zomer begint alweer op te schieten. Een van de dingen waar we dat aan het merken is dat verschillende dieren zich wat vaker laten zien en horen. Vermoedelijk ook door de droogte. Ze zijn allemaal op zoek naar water. Het vogelbadje in onze tuin wordt gretig gebruikt. En dagelijks door mij bijgevuld.
De avondwandeling met Doggy proberen we te doen als het begint te schemeren. De beste kans op waarnemingen. Afgelopen week zagen we achtereenvolgens twee reeën en een vos aan de bosrand. Geen camera bij ons, dus helaas geen foto’s.
Een paar dagen later wel een foto, gewoon hier in de straat gemaakt. Twee reeën, op klaarlichte dag in de hitte grazend op een akker. Ik vind het een zorgwekkend beeld, als de reeën al overdag het bos verlaten om voedsel te zoeken. Dat verwachten we hartje winter. Niet hartje zomer.
Diezelfde nacht hoorden we verschillende uilen. Lang leve Merlin Bird ID, de app die we gebruiken om vogelgeluiden thuis te brengen. Een kerkuil, een steenuil, en een bosuil. Afzonderlijk horen we ze regelmatig, en we weten hier in de buurt ook nog een oehoe te zitten. Maar deze drie in één nacht was wel heel bijzonder.
Wat we dit jaar beduidend vaker zien dan voorgaande jaren zijn hazen. Soms wel drie of vier tegelijk. De laatste week zit er vrijwel dagelijks een haas op de akker voor ons huis. Een enorm beest met nog enormere oren…
En toen ik afgelopen week mijn kas verzorgde kroop er een kleine pad onder een komkommerplant vandaan. Vast en zeker aangetrokken door de vochtige omgeving. Met een latje heb ik bij de ingang van de kas een loopbrugje gemaakt zodat meneer of mevrouw pad er ook weer uit kan. Want vorig jaar trof ik op een gegeven moment een uitgedroogd exemplaar aan. Die had de uitgang niet kunnen vinden.
Verder genieten we van de jonge fazanten die foerageren op de akker voor ons huis, en alle kanten op stuiven als ze verstoord worden. De spechten. Groene specht en grote bonte specht zijn hier vaste bewoners en nestelen hier in de buurt. En onlangs zagen we ook een middelste bonte specht hier.
En dan heb ik het nog niet over de spitsmuisjes en woelmuisjes die door onze tuin heen scharrelen. Die uilen komen hier niet zomaar. De buizerds die dagelijks boven ons hoofd cirkelen. De torenvalken die genesteld hebben in één van de bomen op de erfgrens met de buren. De mussen. De merels. De mezen. Het roodborstje, mijn persoonlijke favoriet. Het winterkoninkje.
Heerlijk, dat buiten wonen! Heb jij nog leuke dieren gezien of gehoord?
Voor wie hoopt hier een video aan te treffen waarop Meneer Elders herkenbaar in beeld is: nee, dank je! Ik blijf nog liefst een beetje anoniem schrijfsels en plaatjes het wereldwijde internetriool opgooien…
Maar dit weekend was het wel druk op onze wildcamera. Die heb ik onlangs op de videostand gezet.
Vanochtend was er een rijke oogst. De das hebben we nog niet terug gezien. Wel de uil (maar helaas nog niet herkenbaar genoeg om hier te plaatsen), de fazant, de marter, de haas. En de vos.
En vanochtend, terwijl wij met een kopje koffie genoten van Vroege Vogels, heeft een ree ons weiland bezocht. Ook die werd vastgelegd door de camera. Reeën zien we op dit moment vrijwel dagelijks, met name ’s avonds. Dus op deze tijd van de dag zo dicht bij ons huis is wel bijzonder.
We wisten al vanaf dag 1 dat ze er zijn. Reeën. Verstopt in de bosjes en bossen rond Huize Elders. Met de vorderende winter kwamen ze de afgelopen maanden steeds vaker de bossen uit, op zoek naar voedsel. Eerst in de schemering, maar daarna ook in het volle daglicht. Met als voorlopig hoogtepunt vijf reeën die zich bevonden in het weiland direct achter onze tuin. Met alle credits voor Vriendin, die erin slaagde om er een paar op de foto te zetten!
Hondje wil niet meer zo ver. Vaak komen we niet verder dan de akkerrand tegenover ons huis. Maar af en toe willen wij zelf wel verder. Nu in de kerstvakantie laten we dus af en toe het Hondje ’s middags uit rond 15.30 uur. En daarna brengen we hem terug naar zijn warme mandje en maken wij, terwijl het nog licht is, een rondje door de buurt. Gewapend met verrekijker en Merlin Bird ID app struinen we een paar kilometer door ons buurtje. We verkennen nieuwe paadjes, want ik ben deze zomer nog nauwelijks van het erf af geweest. En voor het donker zijn we weer thuis.
De afgelopen dagen zagen we elke keer minstens één ree, een enkele keer zelfs twee. Foeragerend aan de bosrand in de avondschemering (en dan wordt de foto een beetje korrelig). Het is hier een heel normale verschijning, op minder dan 100 meter van ons huis.
En ook zagen en hoorden we de geelgors. Een veel voorkomende vogel, maar Vriendin en ik hadden er allebei nog nooit eentje gezien of gehoord. Net als de fazant, scharrelend over een akker. En dagelijks meerdere buizerds, jagend in de lucht of foeragerend in het veld. En ook hangt er regelmatig een torenvalkje vlak naast ons boven het veld, biddend en op zoek naar prooi. Dat leverde deze week een (in mijn ogen) mooie opname op.
En dan thuis een knuffel voor Hondje en voor onszelf warme chocomel met slagroom en een scheutje whisky. Het leven in Elders is zo slecht nog niet….
De foto van de geelgors komt ergens anders vandaan, de ree en de torenvalk zijn eigen opnamen.
Het duurde dit jaar even voordat de zomer een beetje op gang kwam. En ook nu lijkt het bij vlagen meer op de moessontijd. Dat hebben we ook gezien in de insectenpopulatie. Weinig vlinders, terwijl we toch veel planten en bloemen in de tuin hebben waar ze graag op vliegen.
Maar de laatste weken zien we wat meer verscheidenheid in soorten in onze tuin. En onlangs op een mooie zomeravond streken er tegelijkertijd twee vlinders neer op onze picknicktafel om even uit te rusten in het licht van de avondzon. Ik ben geen kenner, maar volgens mij ging het om een Gehakkelde Aurelia en om een Dagpauwoog. Beide vrij algemeen voorkomende soorten, maar hier iets minder schaars dan in Geldnerd City.
DagpauwoogGehakkelde Aurelia
Overigens hadden we eerder deze week ook onze eerste ontmoeting met een ree, terwijl wij Hondje uitlieten in de avondschemering. Die ging er uiteraard snel vandoor, stak de akker over en verdween in het bos. Geen foto’s dus, die houden jullie tegoed!