Het gevoel van het internet

  • Berichtcategorie:Leven

Onlangs had ik een appwisseling met blog-vriend Tom (ja, die iPhone-spender van Tips van Tom). Een van de onderwerpen die ter sprake kwam was het gebruik van sociale media. De emoties die kwamen kijken bij het verwijderen van Whatsapp van je mobiele telefoon. Tom gaf oprecht aan dat het voelde alsof hij iets heel ergs gedaan had, alsof je net het infuus dat je van zuurstof voorziet uit je pols hebt getrokken.

Een hele mooie poëtische omschrijving (sowieso kan Tom goed schrijven, dus ga hem vooral volgen als je dat nog niet doet!). En het is een gevoel dat ik ook herken uit mijn eigen vertrek van diverse social media. Voor mij wederom de bevestiging dat het gebruik van dit soort apps weliswaar nuttig en functioneel, maar inmiddels eigenlijk ook een hele foute verslaving is. Ongeveer op hetzelfde moment zag ik een reactie vanuit de Grote Stad. Van mooie sprookjesschrijfster Mevrouw Hoefnix (die op onverklaarbare wijze verdween uit mijn blogroll en op even onverklaarbare wijze weer verscheen). Zij had het over een IG-account. In mijn plattelands-naïviteit vroeg ik wat dat was. Dat bleek Instagram te zijn. Nou is het verschil tussen Whatsapp en Instagram dat ik Whatsapp ooit wel gebruikt heb, maar Instagram niet. ‘Op Instagram zitten’ is wat mij betreft nog erger dan ‘in Amsterdam zitten’. Die stad en ik zijn nooit een match geweest.

De schijn van contact

Facebook en Twitter heb ik ooit intensief gebruikt. En ik ontdekte dat het een en al oppervlakkigheid is. De schijn van contact. Ooit had ik mijn geboortedatum op mijn Facebook-profiel staan. Ik weet nog dat ik meer dan honderd berichtjes kreeg op mijn verjaardag. Hoe blij me dat maakte. Al die mensen die aan mijn verjaardag dachten door het algoritme aan mijn verjaardag herinnerd werden en gedachteloos op een knopje drukten. Het jaar daarop had ik mijn geboortedatum verwijderd. Niet één berichtje…. Dat is geen contact. Dat is een schijnwereld.

Inmiddels ben ik er al een hele tijd weg. Zorgen over privacy en ook de steeds giftiger cultuur. Aan Instagram, Snapchat, TikTok, en al die andere sociale media ben ik nooit begonnen. Ben ik daardoor mensen uit het oog verloren? Zeker. Maar wat is een contact waard dat geen contact is? Het onregelmatige praatje met mijn buurman, als ik bezig ben in onze tuin, is een miljoenmiljard maal echter dan een felicitatie voor mijn verjaardag door het Facebook-algoritme. Eén knuffel met Hondje was meer waardevol dan een miljoenmiljard kattenfilmpjes. En één gek dansje met Vriendin in onze woonkamer geeft meer echte blijdschap dan een miljoenmiljard dansfilmpjes op TikTok.

LinkedIn

Momenteel ben ik me mentaal aan het voorbereiden op het volledig verwijderen van die ene laatste social media account die ik persoonlijk nog heb. LinkedIn. Het ‘gedoe’ over de aanpassing van hun voorwaarden om mijn bijdragen te gebruiken voor het trainen van hun AI (waarbij ze het schuifje in hun instellingen voor het gemak maar vast op ‘aan’ hebben gezet) is slechts de druppel die de emmer doet overlopen.

Dat schuifje staat inmiddels natuurlijk uit. De apps heb ik al heel lang geleden van mijn apparaten verwijderd, heel af en toe log ik nog even in op mijn laptop. Onlangs heb ik vrijwel al mijn bijdragen en commentaren al verwijderd. En ik vraag me oprecht af waarom ik deze account nog aan zou willen houden. Ik wil toch geen andere baan meer. En kan me ook niet herinneren dat ik er ooit echt iets aan gehad heb. Als ik weer eens inlog zie ik alleen maar zelfbevlekking van consultants die ik toch niet inhuur (want wij hebben aanbestedingsregels) en overbodige mutscursussen van zelfbenoemde ‘coaches’. Dat is net zo’n verspilling van mijn levensenergie als kattenfilmpjes. Misschien zelfs nog wel erger…

En weer voel ik hoe moeilijk het is om mezelf los te maken uit deze wereld. Alsof ik al die mensen, waar ik ooit mee gewerkt heb, zomaar even door het putje spoel. Die apps zijn er ook op ontwikkeld om mij dat gevoel te geven. En tegelijkertijd: als ik door mijn lange lijst van ‘zakelijke contacten’ scroll, dan kan ik mij meer dan 80 procent van deze mensen niet meer herinneren.

Vroeger….

Ik ben oud genoeg om de begindagen van het wereldwijde web meegemaakt te hebben. Vroeger was het wereldwijde web gedecentraliseerd. Met nieuwsgroepen, met persoonlijke websites waar mensen ideeën deelden, zomaar voor niks. Wat ik hier op mijn weblog ook nog steeds doe, en steeds minder anderen met mij.

Maar toen kwamen de grote bedrijven met heel veel geld. Met veel geld en gebruikersgemak werden we de ommuurde tuinen in gelokt. Die vervolgens volgestopt werden en worden met reclame, en waar ons gedrag tot op de laatste pixel en bit bekeken wordt om ons nog effectiever te kunnen bestoken met reclame, ons binnen te houden, en ons zoveel mogelijk persoonlijke gegevens te ontfutselen. Gebruikers werden consumenten. Geld belangrijker dan mensen en contact.

Ergens hebben we misschien een verkeerde afslag genomen…

Ik weet dat ik de zaken misschien erg duister neerzet. Er gebeuren echt nog wel mooie dingen op internet. Mooie gratis en open-source projecten die je kunt gebruiken. Het Fediverse (met onder andere Twitter-alternatief Mastodon), gedecentraliseerd en zonder advertenties, algoritmes en andere duistere shit. Maar een erg groot deel van de online wereld is verprutst. ‘Enshittified’. Ik weet oprecht niet of we dat deel ooit nog terug kunnen claimen.

En inmiddels heb ik ook zorgen over AI. Kunstmatige ‘intelligentie’. De laatste trend in het online wereldje. Dat is niet alleen de schijn van contact, maar ook de schijn van een intelligente gesprekspartner. En dus nog vele malen gevaarlijker voor ons. In elk geval wat mij betreft.

Hoe zit het met jouw gebruik van sociale media?

Als je naar een tijdelijk huisje gaat…

  • Berichtcategorie:Huis

De afgelopen zes maanden hebben we in een tijdelijk huisje in Elders gewoond. Een vakantiehuis. Dat beviel op zichzelf prima, het was een goede overbrugging van ons stadse leven in Geldnerd City naar ons landelijke leven in de natuur van Elders. Het was praktisch om al in de buurt van ons nieuwe werk te wonen en voorzichtig te beginnen met het opbouwen van een leven hier.

We zijn verhuisd vanuit Geldnerd City met een paar kuub aan spullen. Dat lijkt veel maar is het eigenlijk niet. Allebei een paar koffers. Of eigenlijk: alle drie. Want ook Hondje heeft z’n spulletjes nodig. Wat dozen met keukenspullen, en elk één of twee dozen met persoonlijke spullen. Dan zit je daar zo aan.

Het herinnert je er wel weer aan dat je niet alles in je huis nodig hebt om je leven draaiende te houden. We hebben dat eerder meegemaakt, toen we meer dan tien jaar geleden naar het Verre Warme Land vertrokken. En ook bij terugkeer in Nederland hebben we een tijdje met weinig spullen geleefd.

Aandachtspunten

We hebben in twee verschillende huisjes gezeten. Het voelt een beetje als de huisjes die we huurden als we in het buitenland op vakantie gingen. We hebben dus ook wel geprofiteerd van de ervaringen die we daar hebben opgedaan.

Hygiëne

Meestal als we in een huisje komen is de hygiëne niet helemaal in lijn met onze standaarden. Die liggen wellicht iets hoger dan gemiddeld, en dat heeft alles te maken met mijn gevoelige longen. De tijdelijke huisjes hier waren helaas geen uitzondering. Ondanks dat ze zogenaamd ‘schoon’ opgeleverd werden.

Onder bankstellen, onder bedden, onder kasten, en ook erbovenop, was duidelijk al lang geen stof meer verwijderd. In de eerste dagen nadat we een huisje betrokken gaat alles dus op z’n kop en van z’n plek. Het zal je verbazen hoeveel stof zich hecht aan de onderkant van meubels. Alles wordt gestofzuigd en vochtig afgenomen. Daarna voelt een huisje meestal een stuk beter.

Ook de badkamer kan meestal wel een goede beurt gebruiken. Zeepresten. Kalkresten. Ik dacht de eerste dagen dat de tegels in de douche een gemarmerd motiefje hadden. Maar dat bleek dus gewoon kalk en vuil te zijn. Antikal is jouw beste vriend…

De afwasmachine mag altijd eerst een reinigingsprogramma draaien. En daarna ruimhartig bijvullen met zout en glasspoelmiddel (ja, we gebruiken de alles-in-een tabletten, maar toch). In een enkel geval hadden we zelfs een tweede reinigingsprogramma nodig voordat de vaat enigszins schoon uit de machine kwam. En ook de wasmachine draait eerst een reinigingsprogramma met soda voordat onze eigen was erin gaat. Dat krijgen die apparaten zelden, ze zijn je er dankbaar voor.

In beide huisjes roken we overigens een muffe geur in gang. Dat bleek te komen door deurmatten die veel te lang niet schoongemaakt zijn en te vaak nat zijn geworden. Ruim water, allesreiniger, een harde borstel, en goed drogen in de zon, bleek wonderen te doen.

En dan heb ik nog steeds niet het gevoel dat ik smetvrees heb…

Bergruimte

Tijdelijke huisjes hebben vaak een gebrek aan bergruimte. Als je vakantie viert is dat niet erg, wij leven meestal deels uit onze koffers. Maar als je ergens maanden zit, en ook professionele kleding nodig hebt voor je werk, kan het wel een probleem zijn. In onze huisjes stond in de slaapkamers een kleine kledingkast.

Wij hebben dat ruimteprobleem opgelost door eenvoudige kledingrekken te kopen bij de IKEA. Kosten een paar tientjes per stuk. We hadden huisjes met meerdere slaapkamers, en één van de slaapkamers hebben we als walk-in closet ingericht. Want je wilt niet maandenlang in het zicht van je eigen troep spullen leven. Wij niet in elk geval… Dan is het fijn als het in een aparte kamer staat en de deur dicht kan.

Beddengoed

Wij hebben ons eigen beddengoed meegenomen. De staat en kwaliteit van de matrassen moet je maar afwachten, maar dat viel alleszins mee. We hebben er eigen matrasdekken overheen gedaan. Wel waren we blij dat we ook onze eigen kussens meegenomen hebben. Want er lagen alleen van die fluffy niksige zachte kussen. Garantie voor nekklachten en rugklachten, in mijn geval…

Keuken

In een tijdelijk huisje is het vaak een beetje behelpen met de keuken. Op zich was deze voorzien van alle apparatuur. Maar de koelkast is meestal erg klein. Ons eerste huisje had daarom een tweede koelkast in de bijkeuken. Het tweede huisje helaas niet. Dat maakt dat je wat beter moet plannen met boodschappen.

We namen ook vanuit Geldnerd City een aanvulling op de keukeninventaris mee. Onze eigen keukenmessen. Een paar favoriete pannen. Snijplanken. En dingen als spatels, pollepels, een knoflookpers. Dat deden we op vakantie ook altijd. Het zorgt ervoor dat we in elk geval een beetje normaal kunnen koken in al die maanden

Ook hebben we een eenvoudig houten stelling meegenomen voor in de bijkeuken van ons huisje. Dat gaf extra ruimte voor voorraden, want ook daar was weinig bergruimte. En uiteraard ging onze eigen koffiemachine ook mee. Want een dag zonder goede koffie is een dag niet geleefd…

Netwerk

Ik heb twee SONOS luidsprekers meegenomen uit Geldnerd City, net als onze Chromecast en mijn server. Dat kostte nog geen kwartier om aan te sluiten op het in de huisjes aanwezige internet en netwerk, maar heeft ons wel geholpen. Gewoon onze eigen muziek en favoriete radiostations. En ik kon gewoon bij mijn eigen data. Die uiteraard ook op een back-up buiten de deur staat.

Eigen huisje

Toch zijn we erg blij dat we binnenkort deze periode achter ons kunnen laten. Het was een goede overbrugging, maar het is weer tijd voor een eigen plekje. Ons definitieve plekje. Toch kunnen we ons voorstellen dat we nog een keer in een tijdelijk huisje gaan kruipen. Bij een toekomstige grote verbouwing bijvoorbeeld. Dan zullen we iets in de buurt van ons definitieve huisje zoeken.

Heb jij wel eens tijdelijk in een ander huisje gewoond?