Ik had natuurlijk beter moeten weten. Mijn apparaten horen alles. En ze lezen mee met wat ik schrijf. Dus toen ik mopperend en pruttelend in mijzelf binnen gehoorsafstand van mijn Apple apparaten schreef over de end-of-life situatie van mijn Apple Watch ging er op de achtergrond een Red Dash Alpha Priority Message (ken uw klassiekers, ja zo oud ben ik) naar het Gebruikers Controle Centrum van Apple.

En daar komt uiteraard geen mensenhand meer aan te pas. De Apple Intelligence weet wat ‘m te doen staat. Zodra mijn blogpost verscheen ging er een codebericht naar mijn iPhone. Execute Order 66 (ook al zo’n klassieker). En mijn iPhone gehoorzaamde. Het kon niet anders.

De volgende ochtend viel de telefoon uit mijn handen. Ik weet zeker dat ‘ie zich losrukte uit mijn hand! En ondanks mijn boomer-foliohoesje zat er een grote ster in het scherm toen ik ‘m weer oppakte. En een aantal barsten.

Maar dat was niet alles. In de dagen erna viel de telefoon een aantal keren uit. Als ik ‘m dan weer opstartte ging dat allemaal normaal. Maar dat is natuurlijk niet wat je hoopt, een telefoon die ermee stopt zonder dat je op de ‘uit’-knop drukt. En zo oud was ‘ie nog niet. Een iPhone 14 Pro. Vier jaar oud. Ik wil er vijf of zes jaar mee doen.

Tsja. Wat doe je dan? Vijfhonderd euro uitgeven aan een onzekere reparatie zodat ‘ie nog een jaar of twee mee kan? Of toch?

Nee! Ik wil niet! Ik koop geen nieuwe! Want wilde ik niet overstappen naar een Linux-telefoon?

Ja!

Maar….

Ik wil minimaal kunnen bankieren en beleggen op die telefoon. En DigiD gebruiken. En Signal gebruiken. En die banken en onze eigen overheid ondersteunen dat nog niet.

Maar ik wil niet! Ik doe het niet! Ik wil……… ~~~~~~ We come in peace. Resistance is futile. You will be assimilated… ~~~~~~

Dus voor mij ligt de nieuwe iPhone 18 Pro. En mijn Gadgets-potje is bijna leeg.

Aan welk ecosysteem heb jij jouw lot verbonden?