De chaos die kantoortje heet
Er was eens een Geldnerd. Die na jarenlang uitproberen administratief alles tot in de puntjes op orde had. Elk stukje papier dat het huis binnenkwam werd minutieus bekeken. Acties werden afgehandeld, er werd gekeken of het mogelijk was om het papier te vervangen door iets dat elektronisch binnenkwam, en uiteindelijk werd het gescand, het resulterende bestandje werd gearchiveerd, en ook het stukje papier werd indien nodig gearchiveerd en anders rüchsichtloos door een shredder heen gehaald om in hele kleine snippers Huize Geldnerd weer te verlaten.
We spoelen het verhaal een paar jaar vooruit. Geldnerd is niet meer. Inmiddels is er een Meneer Elders met een Huize Elders. En vooral: met een grote tuin. Die van maart tot en met oktober veel aandacht vraagt. Aandacht die Meneer Elders graag geeft. Maar aandacht die tijd kost, en die tijd moet ergens vandaan komen.
Onder andere van het administratieve proces. Jawel, papiertjes en mailtjes die binnenkwamen werden nog wel snel bestudeerd. Noodzakelijke acties, zoals het betalen van rekeningen, vonden gewoon plaats. Maar daar hield het wel mee op. Tussen maart en oktober werd er een kast opengetrokken in mijn kantoortje, en werd het papiertje naar binnen geschoven. Rekeningen en post ter archivering. Bonnetjes van de bouwmarkt. Handleidingen. Dingen die links en rechts opduiken en daar thuishoren.
Toen de kast vol was begon ik maar verder te stapelen op het bureau. Ik zat daar toch vrijwel nooit, op mijn thuiswerkdagen zijn er plekjes in huis met een beter uitzicht. Dus je snapt, na het tuinseizoen was het kantoortje een behoorlijke chaos geworden. Idem mijn administratieve mailbox. Want ook daar was de post gewoon blijven staan.
Ergens in een hoekje van het kantoortje stond ook nog een doos met niet-gebruikte elektronica die na de verhuizing nog niet uitgepakt was. Meer dan een jaar later.
Die chaos duurde tot nu. Want op een van de donkere dagen voor de Kerst heb ik die hele handel maar eens uitgezocht. Eindejaarsschoonmaak. Het meeste kon uiteraard weg. De rest is nu gescand en gearchiveerd. Ik heb nog één ordner met papieren. De rest is elektronisch.
Ook de vele papieren die de vorige eigenaar van Huize Elders heeft achtergelaten heb ik maar eens doorgelezen. Ik weet nu alles wat er te weten valt over de verbouwingen in 1986 en 1997. Ik heb de originele bouwtekeningen gevonden. En nog wat dingen die mogelijk van pas kunnen komen.
En nu is het kantoortje dus geen chaos meer. Het is leeg en opgeruimd, Geldnerd en Marie Kondo zouden trots op me zijn. Maar wat een verschil met vroeger. En vooral ook een signaal dat ik veel meer buiten leef. En dat is zonder meer een gezonde ontwikkeling.
Doe jij ook een eindejaarsschoonmaak?