Jaargadget 2026

  • Berichtcategorie:Tuin

Geldnerd was een gadgetfreak. En Meneer Elders is dat eigenlijk ook. Maar vorig jaar gaf ik al aan dat er een nieuw soort gadgets ons huis binnenkomt. Tuingadgets. En dit jaar is geen uitzondering. Misschien wel het begin van een traditie?

Groen asfalt

In de achtertuin van Huize Elders ligt een gazon. Een paar honderd vierkante meter. Een gazon dat door de vorige eigenaren liefdevol verzorgd werd. Wekelijks gemaaid met de aanwezige motormaaier. Regelmatig bemest. En dat gazon was best een uitdaging. Met mos onder de bomen, aanwaaiend onkruid van de akkerranden om ons heen, en mierennesten die voor verzakkingen zorgen. Het werd allemaal aangepakt en het gazon lag er strak bij. Groen asfalt dus. Een dertien-in-een-dozijn gazon dat niets doet voor de insectjes en de vogels. OK, het is minder erg dan kunstgras of bestrating, maar van toegevoegde waarde is het zeker niet.

Verwilderen

Dus hebben we ambities in Elders. Verwilderen. Kruidenrijk. Verschralen.

En dus deden we niets. We maaiden niet. En bemesten deden we al zeker niet. En na twee jaar zien we inmiddels de effecten. Het zoemt. En we zien vogeltjes in onze tuin die we eerder niet zagen. Precies zoals de bedoeling is.

Nou ja, we maaiden af en toe. Twee keer in 2025. En dat was een uitdaging. Want een standaard motormaaimachine komt niet door gras van 30 centimeter hoog, waar ook nog eens taai onkruid tussen staat. En we hebben wel een elektrische trimmer, maar ook die heeft z’n beperkingen. Vaak slaat die het gras plat, in plaats van het af te snijden. En op één acculading kwamen we niet ver. We moesten al gauw een keer of vijf opladen om het hele gazon door te komen.

Grof geschut

Er moest dus grof geschut komen. Een bosmaaier. Op een recente vrijdag ondernamen we daartoe een expeditie naar de tuingereedschapwinkel waar de hele inboedel van onze schuur vandaan komt. We lieten ons uitgebreid voorlichten en instrueren. Er werd goed doorgevraagd en geadviseerd. En ruim een uur later verlieten we de winkel met een legere bankrekening en een bosmaaier waar ik ‘U’ tegen zeg. Met een stevig mes (met beschermkap), een accu die met één lading ons halve grasveld aankan, en een snellader.

Inmiddels heeft Vriendin ons hele gazon een goede maaibeurt gegeven. Het maaisel is afgevoerd naar de composthoop. In augustus of september doen we dat nog een keer. Verder mag het grasveld groeien en bloeien. Een nieuwe gadget, die ons helpt om de tuin te beheren op de manier die wij graag willen.

De motormaaier gaat nog niet met pensioen. Eens per maand maaien we daarmee de looppaden die we gebruiken om ons door de tuin te bewegen. Naar de kas, en naar de composthoop. Wel iets anders dan elke week een heel gazon mogen maaien, maar beter dan niets. En een robotmaaier? Ik kan me niet voorstellen dat we die ooit nodig gaan hebben.

Heb jij een gazon?

Gezien in Elders (15): Das

  • Berichtcategorie:Tuin

Eerste Kerstdag 2025, ongeveer 04.00 uur ’s ochtends in Elders. Het is koud, minus 8 graden Celsius volgens de thermometer van de wildcamera.

We hebben met behulp van de camera al veel leuke beestjes gezien die we anders gemist zouden hebben. Spitsmuizen. Marters. Een vos. Maar wat er nu op de camera verscheen… Een das. Op zijn/haar gemakje wandelde die van onze composthoop af en draaide richting de camera. Ik kreeg een hele grote glimlach op mijn gezicht toen ik gisterenochtend de oogst van afgelopen week bekeek.

Een das. Toegevoegd aan het lijstje ‘gezien in Elders’.

Gezien in Elders (1)

  • Berichtcategorie:Tuin

Meneer Elders is niet alleen maar dol op spreadsheets en cijfertjes. Ook planten en dieren staan hoog op het lijstje van dingen waar ik van kan genieten. Die liefde is één van de redenen om de ‘grote stad’ de rug toe te keren en ons in Elders te vestigen. Ik ben dit blog ook begonnen om jullie mee te nemen in alles wat we in Elders om ons heen zien gebeuren. En vandaag heb ik iets dat ik vermeldenswaardig vind.

We wonen nog niet in ons definitieve huisje in Elders, momenteel bivakkeren we nog in Tijdelijk Elders. Dat ligt een kilometer of 10 ten westen van Elders. Hier in Tijdelijk kijken we uit op een vennetje. De afgelopen periode hebben we daar van nabij de verrichtingen kunnen volgen van een koppel meerkoeten. Er werd druk gebouwd aan een nest midden op het ven. Elke andere watervogel die zich in de plas durfde te wagen werd met veel geweld verjaagd door een van de meerkoeten. Zonder onderscheid: andere meerkoeten, eenden, zelfs zwanen waren hun leven hier niet veilig.

Vervolgens werd er met veel geduld op het nest gezeten. Wekenlang, in weer en wind. En twee weken geleden kwamen ze uit het ei. Drie pluizige meerkoetkuikens. Drie is niet veel, meestal leggen ze meer eieren.

De afgelopen weken stonden we dagelijks te turen hoe het ging met het prille gezin. In Geldnerd City zagen we ook vaak nesten, maar dan zag je door de weken heen de kuikens één voor één ten prooi vallen aan de gevaren van de grote stad. Hier in Tijdelijk gaat het vooralsnog goed. We zijn vooral bezorgd over één van de kuikens, die beduidend kleiner is dan de andere twee. Maar ook die zwemt en dribbelt nog steeds moedig achter de anderen aan.

En dit weekend stond het jonge gezinnetje ineens op het grasveld voor ons huisje, druk op zoek naar voedsel. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om een foto te maken. Ik ben overigens een vrij waardeloze fotograaf en heb hier in Tijdelijk Elders alleen maar de beschikking over de camera van mijn smartphone. Hopelijk kan ik jullie de komende jaren met betere foto’s van meer moois voorzien.

Papa en mama meerkoet rechts, en links de drie kuikens. De middelste is beduidend kleiner…