Eerste Kerstdag 2025, ongeveer 04.00 uur ’s ochtends in Elders. Het is koud, minus 8 graden Celsius volgens de thermometer van de wildcamera.
We hebben met behulp van de camera al veel leuke beestjes gezien die we anders gemist zouden hebben. Spitsmuizen. Marters. Een vos. Maar wat er nu op de camera verscheen… Een das. Op zijn/haar gemakje wandelde die van onze composthoop af en draaide richting de camera. Ik kreeg een hele grote glimlach op mijn gezicht toen ik gisterenochtend de oogst van afgelopen week bekeek.
Een das. Toegevoegd aan het lijstje ‘gezien in Elders’.
We wonen nog niet in ons definitieve huisje in Elders, momenteel bivakkeren we nog in Tijdelijk Elders. Dat ligt een kilometer of 10 ten westen van Elders. Hier in Tijdelijk kijken we uit op een vennetje. De afgelopen periode hebben we daar van nabij de verrichtingen kunnen volgen van een koppel meerkoeten. Er werd druk gebouwd aan een nest midden op het ven. Elke andere watervogel die zich in de plas durfde te wagen werd met veel geweld verjaagd door een van de meerkoeten. Zonder onderscheid: andere meerkoeten, eenden, zelfs zwanen waren hun leven hier niet veilig.
Vervolgens werd er met veel geduld op het nest gezeten. Wekenlang, in weer en wind. En twee weken geleden kwamen ze uit het ei. Drie pluizige meerkoetkuikens. Drie is niet veel, meestal leggen ze meer eieren.
En dit weekend stond het jonge gezinnetje ineens op het grasveld voor ons huisje, druk op zoek naar voedsel. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om een foto te maken. Ik ben overigens een vrij waardeloze fotograaf en heb hier in Tijdelijk Elders alleen maar de beschikking over de camera van mijn smartphone. Hopelijk kan ik jullie de komende jaren met betere foto’s van meer moois voorzien.
Papa en mama meerkoet rechts, en links de drie kuikens. De middelste is beduidend kleiner…