Tuindagboek mei 2026
De maand mei zit er ook alweer op. Een maand waarin we de eerste productie uit eigen tuin konden eten. Kropsla en snackkomkommer. Tijd dus om weer even terug te kijken.
Elke dag, zeven dagen per week, is het verzorgen van de kas onderdeel van mijn ochtendroutine. Water geven, tomaten dieven. In het weekend ook wieden en harken. En elk weekend wordt ook de moestuin gewied. Heerlijk rustgevende klusjes, en goed om op die manier elke dag zicht te houden op de ontwikkelingen in de tuin.
Het weer
Aan het einde van de middag van 2 mei begon het eindelijk weer eens te regenen. In de loop van de avond was er al 10 millimeter gevallen, meer dan in de hele maand april bij elkaar. Maar toen ik op 3 mei de grond omwoelde in een stukje van de moestuin, was die op minder dan 5 centimeter diepte nog steeds kurkdroog. Er was meer nodig. En die viel ook. Op 6 mei kregen we nog eens 18 millimeter over ons heen. Niet genoeg om het al opgebouwde neerslagtekort in te lopen, maar de tuin kon weer even vooruit.
Uiteindelijk waren de eerste drie weken van mei niet echt ‘voorjaarsachtig’ te noemen. Er viel ruim 70 millimeter regen. Een ‘normale’ maand. De zonnepanelen leverden 860 kWh stroom op. Bij lange na niet de beste meimaand. Maar dat zal met het weer in de eerste drie weken van mei niemand verbazen.
Kas
Op 3 mei heb ik nog wat sla uitgeplant. En ook meteen een nieuwe serie voorgezaaid.
En zo zag de kas er uit op 3 mei. Links de eerste sla en tegen het pad aan zeven snackkomkommerplanten. Rechts tien tomatenplanten van drie verschillende rassen: Cheralita, Barry’s Crazy Cherry en Starfighters.

Er staan nu meer tomatenplanten dan vorig jaar. Ik heb nu alle komkommers links gezet, die blijven rank en groeien voor de aflegplank langs. Alle tomaten staan rechts. Niet in twee rijen, maar een zigzag vorm met minimaal 60 cm afstand tussen de planten. Als ik dan dit jaar iets beter dief en snoei en de planten ook iets meer in toom houd moet het beter gaan.
Medio mei heb ik in de kas basilicum gezaaid tussen de tomaten. Het is een experiment, maar die twee schijnen goed samen te gaan. Je ziet op onderstaande foto aan de rechterzijde wat groene puntjes op de aarde. Basilicum-in-wording.
Eind mei zag de kas er zo uit:

IJsheiligen
IJsheiligen. Die dit jaar z’n naam eer aandeed. Het was rond die dagen ’s nachts behoorlijk koud in Elders. En mijn vier buitenkomkommers legden dus het loodje. Te koud. Toch niet vóór de IJsheiligen uitplanten dus.
Ook één komkommerplantje in de kas redde het niet. Dat zal niet de kou geweest zijn. Maar geen idee wat het wel was. Ik had gelukkig nog een laatste reserveplantje om die plek in te nemen. Die, uit blijdschap dat ‘ie toch de grond in mocht, prompt de eerste komkommer van het jaar produceerde!
Moestuin
Op 1 mei begon de dag met een rondje wieden in de moestuin. Dat is het credo voor de komende maanden. Onkruid wieden, water geven, af en toe wat planten bijmesten of snoeien. En voor de rest de natuur z’n werk laten doen.
Begin mei heb ik mijn 12 spruitjesplanten uitgezet in de moestuin. Ook ben ik een nieuwe set snijbonen gestart, de vorige set is helaas niet opgekomen. Waarschijnlijk toch te vroeg gezaaid. Ook heb ik venkel en bosui bijgezaaid om hopelijk een uitgebreidere en gefaseerde oogst te krijgen.
Verder heb ik de voorgezaaide prei uitgeplant. Zo’n 100 plantjes met gemiddeld de dikte van een dun potlood. Ik heb hun wortels gekortwiekt en ze diep geplant met een centimeter of vijf tussenruimte.
En daarmee was (voor het eerst) de hele moestuin in gebruik. Onderstaand een panoramafoto van begin mei. Links vooraan de prei, daarachter de doperwten. Achter de doperwten links de bosui, rechts de uien en de wortelen (ik kweek hutspot…). Met de klok mee daarachter de spruiten. Rechtsachter onder de stellage de buitentomaten en komkommers, een experiment dit jaar. Voor de tomaten staan de venkel en de tuinbonen. En in het vak rechts de courgette, pompoen, en de knoflook (en de laatste buxus). Op de achtergrond zie je nog een bouwsel voor de snijbonen. En in de middencirkel staat de broccoli.

De gesneuvelde komkommerplantjes buiten werden vervangen door een artisjokplantje. De enige dit jaar die we niet zelf opgekweekt hebben.

Medio mei heb ik bloemkool en andijvie voorgezaaid. De bedoeling is om die in de loop van juni ook uit te planten op de laatste vrije plekjes in de moestuin.
En eind mei was dit het beeld:

Alles is ontploft. De erwten, de tuinbonen, de spruiten, de broccoli. Bloemen in de courgetteplanten. veelbelovend. En de tweede lichting snijbonen is gelukkig grotendeels opgekomen.
Regelmatig ontdoen we weer een paar meter pad in de moestuin van mos en onkruid. Het ziet er steeds verzorgder uit. En Vriendin voert een niet aflatende strijd tegen het onkruid tussen de stenen van onze bestrating. Geen gif, maar noeste handenarbeid.
Oorlog…
Ik kan de klok er bijna op gelijk zetten. De vraag is niet of, maar wanneer en waar de eerste bamboestaak het waagt om z’n kop boven de grond te steken. Het was bijna op de dag gelijk aan vorig jaar, en ook op dezelfde plek. Sector Zuid (beter bekend als Het Bloemperk Naast De Schuur Bij De Regenton oftewel HBNDSBDR). Het was er maar eentje. Minder dan tien minuten na de constatering lag de staak inclusief zo’n 30 centimeter aan wortels in de bak met af te voeren en ritueel te verbranden tuinafval. Wachten op de volgende.
En op dat andere front is het dit jaar een stuk rustiger. Ondanks de regen heb ik minder last van slakken. Waarschijnlijk omdat hun belangrijkste schuilplaats, de buxusstruiken rond de moestuin-vakken, verwijderd zijn.
Op Tweede Pinksterdag vond ik spinselmotten in de appelboom. Voorzichtig heb ik de spinsels met daarin de larven uit de boom geplukt. In Geldnerd City was het een jaarlijks fenomeen waarbij de bomen op de kade bij ons om de hoek elk jaar eerst veranderden in spookachtige verzamelingen spinsel, om daarna in een paar dagen tijd volledig kaal gevreten te worden. Er zat geen blad meer aan. Hopelijk heb ik dat hier voorkomen.
Oogst
De eerste oogst is er al. Drie kroppen sla, van die lekkere klassieke Hollandse botersla, hebben we afgelopen maand gegeten. Zelf opgekweekt in de kas. De tweede serie van drie is bijna gereed voor consumptie. En de derde serie is net boven de grond.
Ook is afgelopen week de komkommeroogst op gang gekomen. Eerst slechts een enkele, maar inmiddels al een stuk of vijf per dag.

En verder…
Afgelopen maand hebben we genoten van ons verwilderende gazon. Paardenbloemen, klaver, madeliefjes, en inmiddels ook boterbloemen. We hebben ook merkbaar meer vogels (en meer verschillende soorten) in de tuin. De vinken, puttertjes, en kwikstaarten zagen we al wel in de buurt, maar toen we hier kwamen wonen kwamen ze niet in onze tuin. Maar met een wilder grasveld en meer inheemse beplanting zijn ze inmiddels regelmatige bezoekers.
Begin mei heb ik ook rondom de kas alles schoongemaakt. De pergola die ik vorig jaar gebouwd heb voor de druivenstruiken is eindelijk af, met draden om de ranken goed op te kunnen binden. Nog een paar jaar te gaan tot de eerste flessen Chateau Elders gebotteld kunnen gaan worden…

Inmiddels beginnen de eerste ‘druiventrossen-in-wording’ zichtbaar te worden.

Zomaar nog wat foto’s
Ik maak veel foto’s. Zonde om die niet te delen. De eerste aardbeien die bijna rijp zijn. Ik heb dit jaar maar een paar planten, want nog niet echt een geschikte plaats ervoor. Ik overweeg nu hangbakken aan de pergola waar ook de druiven groeien. Een zonnige en beschutte plek naast de kas.

Courgettebloemen. Ze zijn prachtig.

En veel kleiner, maar net zo mooi. De bloemen van de snackkomkommers in de kas.

En tot slot de kersen, die beginnen te verkleuren aan de boom.

Misschien wel de mooiste maand in de tuin totnogtoe, deze meimaand. En heel veel om naar uit te kijken in juni. Als we alweer twee jaar in Huize Elders wonen!
Hoe gaat het met jouw (moes)tuin?




















































